Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Tematy dodatkowe:
ROK Z CHRYSTUSEM W KOŚCIELE

Tydzień Modlitw o Jednośċ Chrześcijan
(18 – 24 stycznia)


4. Aby byli jedno...

W czasie Ostatniej Wieczerzy, kilka godzin przed męką i śmiercią, Chrystus modlił się za swoich uczniów i za cały Kościół:



Bóg mówi

Za nich Ja sam siebie składam w ofierze, aby i oni zostali uświęceni w prawdzie. Proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu uwierzą we Mnie. Proszę, aby wszyscy stanowili jedno. Ojcze, niech będą jedno z Nami, jak Ty jesteś we Mnie, a Ja w Tobie. Niech stanowią jedno, aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.

J 17, 19–21


Podział chrześcijaństwa jest wielkim grzechem i złem, które powinno byċ przezwyciężone. Jest zgorszeniem dla świata, który ma prawo oczekiwaċ od uczniów Chrystusa zgody i miłości. Podziały wśród chrześcijan mają swoje źródło w sporach politycznych, są smutnym dziedzictwem wieków minionych. Najważniejszymi rozłamami Kościoła były:


»XI–wieczna schizma wschodnia, w czasie której oddzielił się Kościół prawo­sławny,
»XVI–wieczna reformacja, w czasie której wyodrębniły się Kościoły prote­sta­nckie, czyli ewangelickie.

Wyznawcy tych Kościołów żyją w Polsce i wielbią Chrystusa. Zarówno w nas, katolikach, jak i w prawosławnych oraz ewangelikach, powinno byċ pragnienie zjednoczenia, wspólnego wyznawania wiary w tego samego Jezusa Chrystusa. Uczy bowiem św. Paweł:



Bóg mówi

Starajcie się trwaċ w jedności, którą zapewnia wam Duch Święty, troszcząc się nawzajem o zachowanie pokoju. Jedno bowiem stanowicie ciało, jeden jest też Duch Święty, podo­bnie jak jedna tylko jest nadzieja, którą żyjecie dzięki wasze­mu powołaniu. Jeden jest również Pan, jedna wiara, jeden chrzest; jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich.

Ef 4, 3–6a


W jaki sposób możemy przezwyciężaċ podziały i uprzedzenia wśród chrześcijan? Dróg jest wiele, ale chyba nie można zapomnieċ o tym, aby:


»poznawaċ swoją wiarę i według niej żyċ,
»poznawaċ, jak wierzą inni wyznawcy Chrystusa, i staraċ się szukaċ tego, co nas z nimi łączy,
»modliċ się o jednośċ chrześcijan,
»uczestniczyċ w nabożeństwach Tygodnia Modlitw o Jednośċ Chrześcijan. Takie nabożeństwa są organizowane zarówno w kościołach katolickich, jak i kościołach niekatolickich.




Jan Paweł II naucza

Moc Ducha Świętego pobudza wzrost Kościoła i buduje go poprzez stulecia. Kierując spojrzenie ku nowemu tysią­cleciu, Kościół prosi Ducha, aby swoją łaską umocnił jego jednośċ i pozwolił jej wzrastaċ ku pełnej komunii z innymi chrześcijanami.

Jak to uzyskaċ? Przede wszystkim przez modlitwę. Modlitwa powinna byċ zawsze wyrazem tego niepokoju, który jest tęsknotą za jednością, a więc jedną z koniecznych form miłości, jaką żywimy do Chrystusa i do Ojca bogatego w miło­sierdzie. Modlitwa powinna mieċ pierwszeństwo na tej dro­dze ku nowemu tysiącleciu, którą podejmujemy wraz z innymi chrześcijanami.

Jak to uzyskaċ? Przez dziękczynienie, ponieważ nie sta­wiamy się na to spotkanie z pustymi rękoma: „także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości (...) sam Duch przy­czy­nia się za nami w błaganiach, których nie można wyraziċ sło­wami” (Rz 8, 26), aby uzdolniċ nas do proszenia Boga o to, czego potrzebujemy.

Jak to uzyskaċ? Pokładając nadzieję w Duchu, który umie oddaliċ od nas widma przeszłości i bolesne wspomnienia podziału; On umie obdarzyċ nas rozsądkiem, mocą i odwagą, abyśmy mogli podjąċ niezbędne kroki i by dzięki temu nasze wysiłki stawały się coraz bardziej autentyczne.

A gdybyśmy chcieli zapytaċ, czy to wszystko jest możliwe, odpowiedźzawsze będzie brzmiała: „tak”. Jest to ta sama odpowiedź, którą usłyszała Maryja z Nazaretu, ponieważ dla Boga nie ma nic niemożliwego.

Przychodzą mi na myśl słowa z komentarza św. Cypriana do Ojcze nasz, modlitwy wszystkich chrześcijan: „Bóg nie przyjmuje ofiary od tego, kto trwa w niezgodzie, ale raczej każe mu odejśċ od ołtarza i pojednaċ się najpierw z bratem. Tylko w ten sposób nasze modlitwy będą natchnione poko­jem i staną się miłe Bogu. Największa ofiara, jaką możemy złożyċ Bogu, to pokój i braterska zgoda między nami, to lud zgromadzony przez jednośċ Ojca, Syna i Ducha Świętego”.

Encyklika Ut unum sint, 1995




Śpiewajmy Panu

Refren: Boże, obdarz Kościół swój jednością i pokojem.


Uradowałem się wezwaniem,
pójdziemy do domu Pana.
I oto stoję u bram Twoich,
Jeruzalem nowe, Kościele święty.

Refren: Boże, obdarz Kościół swój jednością i pokojem.


O, Jeruzalem, miasto pokoju,
w tobie wszyscy się jednoczą,
Przychodzą doń pokolenia,
aby wielbiċ imię Pana.

Refren: Boże, obdarz Kościół swój jednością i pokojem.


Prosimy o pokój dla ludu Twego,
niech będą bezpieczni, którzy cię miłują.
Dla braci i bliźnich naszych
błagamy o dobra Twoje.

Refren: Boże, obdarz Kościół swój jednością i pokojem.




Następna:  Temat Nr 5  —   CZAS PRZYGOTOWANIA PASCHALNEGO   | >>>>> |

Poprzednia:  Temat Nr 3  —   BÓG SIĘ RODZI, MOC TRUCHLEJE      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |