Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Rozdział czwarty:
 UMOCNIENIE Z WYSOKA
Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Mt 28, 20

43. Po chrześcijańsku przeżywaċ własne cierpienie

Cierpienie jest nieodłącznym składnikiem naszego życia. My sami niekiedy cierpimy. Jeszcze częściej zauważamy cierpienie wokół nas. Denise Legrix [czyt.: Denis Legrí], osoba niepełnosprawna, w książce Taka się urodziłam tak opisuje dzień swoich urodzin:



Przeczytaj

Mój Boże! Co za piorun z jasnego nieba! Jakież prze­rażenie! Łkanie. Słowa więzną w gardle.

A to dlatego, że ten noworodek wydający odważne okrzyki, tak upragniony, tak wymarzony, przyszedł na świat bez rąk i nóg. Natura jest czasem przerażająca (…).

Wyobrażam sobie! To dziecko, ważące zaledwie dwa kilogramy, dobrze, że ma przynajmniej normalny tułów. Normalny? Jak rozumieċ to słowo, jeżeli ta lalka z ciała ma... z lewej strony jak gdyby tylko zawiązek nogi kończący się przed kolanem… A z prawej strony nie ma niczego, absolutnie niczego. Nawet stawu brak. Co do rąk, żadnej nie ma całej. Brak dłoni, tylko kikuty. I to kikuty nie za­ko­ńczone wyraźnie strupem czy blizną, jak u okaleczonego. Dwa kikuty o niewielu centymetrach, przy czym lewy kró­tszy od prawego.

Denise Legrix, Taka się urodziłam


Jednakże zdajemy sobie sprawę, że nie tylko cierpienie, którego źródłem jest kalectwo, dotyka człowieka. Cierpienie wiąże się ze śmiercią kogoś bliskiego, kogoś, kogo kochaliśmy. Jan Twardowski, ksiądz i poeta, z którego utworami spotkaliście się na lekcjach języka polskiego, w wierszu opisującym śmierċ Matki Boskiej i Jej Wnie­bowzięcie również zwraca uwagę, że nawet świadomośċ, iż osoba zmarła jest już
w niebie, nie umniejsza pustki i cierpienia:



Poezja


Nikt nie biegł do Ciebie z lekarstwem po schodach
lampy nie przymrużono żeby nie raziła
nikt nie widział jak ręka Twa od łokcia blednie
pies nie płakał serdecznie że pani umiera
nawet anioł zaniechał nadymania trąby
to dobrze bo śmierċ przecież za dużo upraszcza
a ponadto zbyt ludzka zła i niedyskretna
nikt nie przymknął Twych oczu nie zasłonił twarzy
ani w bramie nie szeptał rozebranym głosem
o tym co za głośno słyszy się w milczeniu
Pan uchronił do końca i zdrową zostawił
tylko kiedy pukano Ciebie już nie było
nie śmierċ ale miłośċ całą Cię zabrała
jeśli miłośċ jest prawdą to ciała nie widaċ

dzień był taki jak zawsze powietrze dzwoniło
pszczołami co wychodzą rano na pogodę
tylko ta sama cisza to straszne milczenie
to puste miejsce przy kubku na stole
choċby się razem z ciałem opuszczało ziemię


Ks. Jan Twardowski, Wniebowzięcie


Również Pismo Święte opisuje sytuacje cierpienia, jakie powoduje śmierċ kogoś bliskiego. Św. Jan zanotował reakcję Jezusa po śmierci Jego przyjaciela, Łazarza. Oto Jezus przybył do domu Łazarza, Marii i Marty:



Bóg mówi

Maria zobaczyła Jezusa, upadła Mu do nóg i powiedziała: Panie, gdybyś tu był, nie umarłby mój brat.

Zobaczywszy tedy Jezus, jak płakała ona i Żydzi, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się bardzo i rozrzewniony zapytał: Gdzieście go położyli?

A oni odpowiedzieli: Panie, chodźi zobacz. I zapłakał Jezus.

Wtedy rzekli Żydzi: Patrzcie, jak On go miłował!

J 11, 32–36




Zastanów się
»Podaj przykłady z literatury, w których czyjaś śmierċ staje się po­wo­dem bólu i smutku dla tych, którzy pozostają.
»Co wynikło z ich bólu dla ich dalszego życia?

Ale nie tylko cierpienie fizyczne czy śmierċ kogoś bliskiego są powodem ludzkich cierpień. Spotyka nas wiele sytuacji nieprzyjemnych, w których nie czujemy się dobrze i cierpimy.



Przeczytaj

„Złe dni” — wiesz, co to znaczy. Wszystko wychodzi ci na opak. Wszystko widzisz w ciemnych barwach. Cały świat sprzysiągł się przeciw tobie. Co najgorsze, masz wrażenie, że to już tak pozostanie. Istotnie, zły dzień wlecze się niesamowicie długo.

Każdy człowiek ma swoje „złe dni”. Co robiċ wtedy? Podczas takich dni trzeba mieċ dużo cierpliwości. Cierpliwośċ jest wielką cnotą, trzeba całego życia, by się w niej ċwiczyċ. Tymczasem dzisiaj wszystko odbywa się w niesamowitym tempie. Chcesz nawet, aby twoje życzenia i pragnienia spełniły się bezzwłocznie, jakby za naci­śnię­ciem guzika. A przecież życie nie jest maszyną produkującą tylko dobre dni.

Bywają dobre i złe dni. Dobre dni przemijają zbyt szy­bko i to cię przeraża. Ale i złe dni czas przecież pochłania! Dlaczego o tym nie myślisz i dlaczego to cię nie pociesza?

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem


Zauważcie, że Phil Bosmans przypomina nam, że owe złe dni kiedyś się skończą, że przyjdą dni dobre, w czasie których będziemy czuċ się szczęśliwi. To pozwala nam mieċ nadzieję na przyszłośċ, a jednocześnie przypomina i potwierdza, że cierpliwośċ ma sens. Cnota cierpliwości, czekania na dobro, pozwala człowiekowi, by nie zała­my­wał się w sytuacji trudnej, w cierpieniu. Przed cierpieniem często człowiek nie jest w stanie uciec. Potrzeba, aby przyjął postawę, która pozwoli mu przetrwaċ, doczekaċ lepszych dni. Taką postawą jest postawa cierpliwości.



Bóg pomaga

Cierpliwośċ jest przedstawiana w Liście św. Pawła do Galatów (5, 22) jako owoc Ducha Świętego, bierze się z ulegania Duchowi Świętemu. Człowiek łatwo wpada w zniecierpliwienie. Dlatego Bóg daje nam dar łaski w postaci cierpliwości, która pomaga przetrwaċ trudne chwile cierpienia.

Bóg daje człowiekowi wciąż nową nadzieję. Nadzieja bowiem potrzebna jest do przezwyciężenia, zrozumienia cierpienia, które jest nieodwracalne. Do takich cierpień należy zarówno śmierċ kogoś bliskiego, jak również często kalectwo. Trudno w takich przypadkach mówiċ wprost o cierpliwości, czyli umiejętności przetrwania trudnych dni. Trzeba raczej mówiċ o nadziei, która jest darem Boga i jedną z trzech cnót Boskich.


Na początku tej lekcji przeczytaliście fragment wspomnień Denise Legrix. Możemy się zastanawiaċ, czy jej trudna sytuacja wynikająca z wielkiego cierpienia sprowadziła ją na skraj rozpaczy, czy też potrafiła się ona cieszyċ życiem. Oddajmy znowu głos tej kobiecie, która w wyniku wytrwałej pracy, wbrew swemu kalectwu, stała się artystką malarką:



Przeczytaj

Urodziłam się w roku 1910 w departamencie Calvados. Moi rodzice mieli już dwoje dzieci normalnych. Ich reakcja, kiedy zobaczyli „potworka”? Minuta zdumienia, sekunda rozpaczy… Potem tatuś powiedział: „No cóż, będziemy je kochali jak inne!” I rzeczywiście, byłam kochana jak dwoje innych, może nawet więcej. Jak piszę? Umieszczam wieczne pióro między kikutem a brodą. Jak maluję? Trzymam pę­dzel między zębami. Zwykła sprawa przyzwyczajenia (…).

Nigdy nie zdołam dosyċ dziękowaċ rodzicom, że po­zwo­li­li mi żyċ! Że życie jest pasjonującą przygodą dla każdego, kto umie żyċ, dla mnie może bardziej pasjonujące niż dla osoby normalnej. Pokonywanie trudności sprawia mi wielką radośċ. Chciałabym, aby wszyscy upośledzeni mogli przejśċ przez te same doświadczenia i doznawaċ tych samych radości.

Denise Legrix, Taka się urodziłam




Zastanów się
»Czy Denise Legrix, mimo swojego ciężkiego kalectwa, cieszy się życiem? Czy jest szczęśliwa?
»Jaką naukę przekazuje nam świadectwo Denise Legrix?



Praca domowa
1.Jakie znasz postaci z Pisma Świętego i literatury, które potrafiły okazywaċ cierpliwośċ?
2.Często cierpienia ludzi mają swe źródło w postępowaniu innych osób. Zastanów się, czy nie bywasz przyczyną czyjegoś cierpienia?



Następna:  Lekcja Nr 44  —   BYĆ WRAŻLIWYM NA CIERPIENIE INNYCH   | >>>>> |

Poprzednia:
  Lekcja Nr 42 —  CIERPIEĆ PRZEŚLADOWANIA DLA SPRAWIEDLIWOŚCI   | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |