Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
SŁOWO STAŁO SIĘ CIAŁEM
J 1, 14


24. Wielkie oczekiwanie

W naszej podróży po Biblii wchodzimy w czas Nowego Testamentu. Jezus Chrystus, którego św. Jan nazwie Słowem, które stało się Ciałem, jest treścią tej całej wędrówki. Jezus jest obiecanym Mesjaszem, na którego czekał Izrael.



Komentarz

Hebrajskie słowo Maszijah (spolszczone na Mesjasz) oznacza pomazańca, naznaczonego. Izrael oczekiwał na Mesjasza, który miał byċ wysłańcem Boga mającym wybawiċ lud z niewoli. Grecką formą imienia Mesjasza jest Chrystus.



Oczekiwanie na Mesjasza w Izraelu było potwierdzone przede wszystkim zapowiedziami proroków. Kolejne księgi Starego Testamentu stopniowo odsłaniały, kim będzie Mesjasz:


Protoewangelia, czyli pierwsza Dobra Nowina — Mesjasz przyjdzie.



Bóg mówi

[Powiedział Jahwe do szatana:] Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i Niewiastę, między potomstwo twoje a Potomstwo Jej: Ono zmiażdży ci głowę, a ty ugodzisz Je w piętę.


Rdz 3, 15




Zastanów się
»Kim jest Niewiasta, którą zapowiada Protoewangelia?
»Na czym polega dzieło Potomstwa Niewiasty?
»Wobec kogo i kiedy Jezus używa w Ewangelii zwrotu: Niewiasto?


Mesjasz będzie potomkiem Abrahama.



Bóg mówi

Powiedział Bóg do Abrama: Wyjdźze swojego kraju, ze swojej ojczyzny, z ojczyzny twego ojca, i udaj się do krainy, którą Ja ci wskażę. Sprawię, że dasz początek wielkiemu narodowi, a Ja będę ci błogosławił. Twoje imię będzie wielkie, a ty sam będziesz się cieszył moim błogosławieństwem. Będę błogosławił tym wszystkim, którzy będą błogosławiċ tobie, a przekleństwo moje spadnie na wszystkich, którzy tobie będą złorzeczyli. Ze względu na ciebie błogosławieństwa dostąpią wszystkie pokolenia ziemi.


Rdz 12, 1–3




Zastanów się
»Z historii Abrahama można podaċ wiele zapowiedzi przyjścia Mesja-sza. Z którym momentem jego życia wiąże się ta wyżej zacytowana?
»Które słowa z tej zapowiedzi mają charakter mesjański?


Mesjasz narodzi się w pokoleniu Judy



Bóg mówi

Berła nikt Judy nie pozbawi, dopóki nie przyjdzie Ten, do którego ono należy i któremu będą poddane w posłuszeństwie narody.


Rdz 49, 10




Zastanów się
»W jaki sposób umierający patriarcha Jakub wskazuje na narodzenie się w pokoleniu Judy kogoś nadzwyczajnego?
»Czy misja tego człowieka dotyczy jedynie potomków Jakuba?


Mesjasz będzie pochodził z rodu Dawida



Bóg mówi

[Do Dawida:] A kiedy będziesz już u kresu twoich dni i odejdziesz, aby się połączyċ z twoimi przodkami, wzbudzę ci potomka, który wyjdzie z twego łona, i umocnię jego królowanie. To on zbuduje przybytek dla mojego imienia, a Ja umocnię tron jego władzy na wieki. Ja będę dla niego ojcem, a on będzie mi synem.


2 Sm 7, 12–14a




Zastanów się
»Przypomnij sobie, w jakich okolicznościach usłyszał Dawid od proroka Natana to proroctwo.
»Jakie cechy przypisane zostają w tym proroctwie Potomkowi Dawida?


Mesjasz będzie Synem Dziewicy



Bóg mówi

Pan sam ześle wam swój znak. Oto Panna jest już brze-mienna i porodzi wam syna i nada mu imię Emmanuel.


Iz 7, 14




Zastanów się
»W jaki sposób spełniło się to proroctwo w Nowym Testamencie?
»Znajdźfragment Ewangelii, który opisuje wypełnienie tego proroctwa?


Mesjasz narodzi się w Betlejem



Bóg mówi

A ty, Betlejem Efrata, tak małe wśród judzkich pokoleń! Lecz właśnie z ciebie wyjdzie Ten, który będzie panował nad całym Izraelem. Swymi początkami sięga bardzo zamierzchłych czasów, do dni już dawno minionych.


Mi 5, 1




Zastanów się
»Która z wielkich postaci Izraela narodziła się Betlejem?
»Co mówi prorok Micheasz o panowaniu Mesjasza?
»W jaki sposób opisuje początek życia Mesjasza? Jaki stąd wniosek?


Palestyna na przełomie epok (I wieku przed i po Chrystusie)

Czas Wielkiego Oczekiwania na przyjście Tego, który miał zbawiċ świat, dobiegał końca. Warto, byście poświęcili chwilę uwagi ludziom, którzy kształtowali ówczesną Palestynę. Pozwoli to Wam zrozumieċ, przynajmniej po części, dlaczego Oczekiwany nie został rozpoznany i przyjęty.



Komentarz

W czasach Chrystusa w Galilei i Perei (krainie za Jordanem) rządził tetrarcha Herod Antypas (od 4 r. przed Chrystusem do 39 po Chrystusie), syn Heroda Wielkiego, całkowicie oddany Rzymowi i od niego całkowicie zależny. Z punktu widzenia religijnego był zupełnie spoganiałym Żydem. Religii mojżeszowej nie prześladował, ale też nie tolerował wystąpień osób, które w oparciu o Prawo Mojżeszowe albo przez upomnienia niepokoiły jego życie prywatne, pozbawione wszelkich zasad moralnych, albo kwestionowały jego poddańczą wiernośċ Rzymowi.

W Judei, Samarii i Idumei rządził prokurator rzymski Poncjusz Piłat (26–36 r. po Chrystusie), poganin, który serdecznie nienawidził Żydów. Gotów był w każdej chwili krwawo stłumiċ wszelkie wystąpienia mające symptomy ruchów wolnościowych, niezależnie od tego, czy miały tło czysto religijne, czy też społeczno–polityczne.

Najważniejszą jednak rolę w życiu religijnym w Palestynie za czasów Chrystusa odgrywali religijni przywódcy narodu żydowskiego: arcykapłan i Sanhedryn. W skład Sanhedrynu wchodzili członkowie partii religijnych: saduceusze — przedstawiciele rodów arcykapłańskich i kapłańskich, faryzeusze i uczeni w Piśmie, swego rodzaju elita intelektualno–religijna narodu żydowskiego, zwykle stojąca w opozycji do saduceuszów oraz starsi ludu — świeccy patrycjusze żydowscy.

Saduceusze, zazdrośni o utrzymanie swych najwyższych i wpływowych stanowisk religijnych, pilnie strzegli tego, by w narodzie nie pojawił się ktoś, kto mógłby zagroziċ ich przywódczej religijnej roli lub przez swą naukę, czy działalnośċ zachwiaċ w ich przekonaniu bardzo kruche, pokojowe stosunki z władzami rzymskimi, zwłaszcza z prokuratorem.

Faryzeusze i uczeni w Piśmie w oparciu o swoistą werbalną interpretację Pisma świętego i tzw. „tradycję starszych” żądali od współziomków bardzo ścisłego zachowania Prawa Mojżeszowego. Gardzili tymi, którzy w ich przekonaniu łamali Prawo lub inaczej je interpretowali. Dosłowna i nacjonalistyczna interpretacja prorockich tekstów mesjańskich pozwalała im widzieċ w obiecanym i oczekiwanym Mesjaszu zesłanego przez Boga zarówno charyzmatycznego wodza narodu, który przywróci niezależnośċ polityczną, jak też religijnego przywódcę, który w całości potwierdzi zasady życia religijnego oparte na ich rozumieniu Objawienia. Dla zdobycia popularności u prostego ludu nie wahali się swoim przeciwnikom zadawaċ prowokacyjnych pytań o zabarwieniu politycznym (np. czy należy płaciċ podatek cesarzowi), a swych wrogów religijnych prześladowali i usiłowali się ich pozbyċ za wszelką cenę (np. szukali sposobu, jak by zgładziċ Jezusa, czuli bowiem lęk przed Nim, gdyż cały tłum był zachwycony Jego nauką).


Ks. Józef Homerski, Światło na ścieżkach życia




Zapamiętaj
Jezus był zapowiadany przez Stary Testament. Ze starożytnych proroctw Izraela wyłania się postaċ Mesjasza, który miał wyzwoliċ swój lud i świat. Gdy nadeszła pełnia czasów, zesłał Bóg swego Syna, aby nas zbawił. Na Jezusie spełniły się wszystkie starotestamentalne proroctwa.



Praca domowa
1.Znajdźfragmenty Ewangelii, które opisują spełnienie się proroctw wyżej podanych.
2.Kiedy i w jakim kontekście mówi Ewangelia o poszczególnych frakcjach religijnych w Sanhedrynie?



Następna:  Lekcja Nr 25  —   JEZUS HISTORII      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 23  —   WIERNOŚĆ WŚRÓD UCISKU      | <<<<< |

Poprzednia:    —   PYTANIA KONTROLNE      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |