Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Tematy dodatkowe:
ROK Z CHRYSTUSEM W KOŚCIELE

7. Moje rekolekcje

Wielki Post ma charakter inny niż pozostałe okresy roku kościelnego. To czas pokuty. Dlatego też wierni uczestniczą w tym czasie w rekolekcjach. Rekolekcje wie­lkopostne są organizowane dla uczniów poszczególnych szkół. Warto pamiętaċ, że uczestnictwo w tych rekolekcjach jest świadectwem wiary w Chrystusa. Człowiek odpowiedzialny i myślący, jeśli wierzy, to za coś normalnego uznaje dawanie świade­ctwa o swojej wierze. Nie boi się swojej wiary, nie wstydzi się jej. Dlatego traktujcie rekolekcje szkolne jako wyznanie swojej wiary.

Ewangelia św. Jana opisuje szczególne rekolekcje, jakie odbył u Jezusa Nikodem, uczony w Piśmie, który chciał się dowiedzieċ, jak żyċ:



Bóg mówi

Wśród faryzeuszów był człowiek, dostojnik żydowski, imie­niem Nikodem. Przyszedł on kiedyś nocą do Jezusa i powie­dział: „Rabbi, wiemy, że przyszedłeś od Boga, żeby nas nau­czaċ. Nikt bowiem nie mógłby czyniċ takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby nie był z nim sam Bóg”. A Jezus rzekł do nie­go: „Zaprawdę, zaprawdę mówię ci, jeśli ktoś nie narodzi się ponownie, nie będzie mógł ujrzeċ królestwa Bożego”. Wtedy zapytał Go Nikodem: „Jak może narodziċ się ponowne czło­wiek, który jest już starcem? Czy może powtórnie wejśċ do łona matki, by się narodziċ?” A Jezus odpowiedział: „Zapra­wdę, zaprawdę mówię ci, kto nie narodzi się powtórnie z wo­dy i z Ducha, nie będzie mógł wejśċ do królestwa Bożego. Nikt nigdy nie wstąpił do nieba oprócz Syna Człowieczego, który z nieba zstąpił. Jak Mojżesz wywyższył na pustyni węża, tak również potrzeba, aby i Syn Człowieczy został wywyższo­ny. Wówczas każdy, kto w Niego wierzy, będzie miał życie wie­czne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna Jednorodzo­nego wydał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne. Nie posłał Bóg swego Syna po to, aby świat potępił, lecz aby świat został przez Niego zbawiony”.


J 3, 71–5. 13–1




Komentarz

Uwierzyċ w Jezusa — to zechcieċ zrozumieċ, że jemu naprawdę nie chodzi o nic innego, tylko o nasze dobro. Dla nas chce umrzeċ. W to trudno uwierzyċ — a to dlatego, żeśmy za bardzo przywykli do na­szego ludzkiego sposobu myślenia. Za dużo między nami cwaniaków, krętaczy, wygodnisiów. Wszyscy się tym zarażamy.


Bp Kazimierz Romaniuk, Myśli nie tylko biblijne




Zastanów się
» Co to znaczy narodziċ się powtórnie? Do jakiego sakramentu nawią­zuje Jezus mówiąc o powtórnych narodzinach?
» Jaki był cel przyjścia na ziemię Jezusa, Syna Człowieczego? Czy korzy­stanie z owoców Jego dzieła zależy w jakiś sposób od nas samych?


Tak oto poeci opisują spotkanie Nikodema z Jezusem:



Poezja


Boję się na równi dobra i zła
Bo wymagają one ode mnie dokonania wyboru.
Najchętniej patrzyłbym przed siebie
Obojętnym wzrokiem i z równym spokojem
Przyglądałbym się dobru i złu.

Ale pomyślałem:
„Powinieneś przejśċ na stronę dobroci
Jak na stronę szlachetnego przeciwnika”.

Zgasiłem latarnię.

Po kryjomu zbliżyłem się do Twojego progu
Rozglądając się dokoła,
Czy nie śledzą mnie oczy donosicieli.

Słyszę za sobą czyjeś kroki.
To dmie wiatr i dzwoni mosiężny talerz
Jak księżyc nad balwiernią.
Koty zwabione zapachem gnijących ryb
Wyruszyły na łowy.
Śpi Jerozolima,
Szkarłatne miasto Dawida i kotów.

A teraz stoję przed Twoim domem,
Za którego kruchą ścianą
Gromadzisz w sobie
Boleśċ sarkającego pokolenia.

Ale boję się wejśċ do wnętrza,
Bo wówczas nie mógłbym już wróciċ
Do mojej komnaty,
Gdzie czekają na mnie
Cyprysowe sprzęty.

Oderwałem dłoń od klamki
I wróciłem do domu,
Ponieważ nie umiałbym iśċ
Za Tobą, bezdomny Boże,
Wężu podwyższony
Na pustyni.


Roman Brandstaettdemer, Nikodem




Zastanów się
»Jakich symboli starotestamentalnych używa autor wiersza?
»Przed jakim wyborem stoi Nikodem?
»Dlaczego Nikodem nie poszedł za Jezusem?
»Co to wszystko znaczy dla Ciebie, gdy zbliżają się Twoje ostatnie rekolekcje gimnazjalne?



Poezja


Wiele to nocy gorzkich jak dno Tyberiady
woniejących sitowiem, sandałowym drzewem –
otulało was ciszą – przy tajnych rozmowach
ciszą przed burzą, smutny Nikodemie

Ileż iskier od słońca. Starcze ukochany
zadumany nad sławą Starego Zakonu –
a przecież wiem na pewno, że zmieniło ciebie
już pierwsze usłyszane Chrystusowe słowo

To miasteczko wezbrane jak morze od trwogi
plusk gałęzi co budzi spoza świata lecąc
wie coś o tym. A ileż to liści opadło
tak jak jesień czerwonych w rozmowy nad świecą


Ks. Jan Twardowski, Rozmowy z Nikodemem




Następna:
  Temat Nr 8 —  ZMARTWYCHWSTAŁ TRZECIEGO DNIA, JAK OZNAJMIA PISMO   |>>>>>|

Poprzednia:  Temat Nr 6  —   BOŻE NARODZENIE      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |