Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
DROGA UCZNIA CHRYSTUSA

Ale nas zbaw ode złego

45. Jezus jest Panem

Wszyscy wielokrotnie doświadczamy naszej słabości. Pisze o tym Wasz rówieśnik:



Listy,
opinie

Kiedyś byłem lepszym człowiekiem. Kiedy so­bie postanawiałem, że nie będę robił czegoś złego, to nie robiłem. Teraz to wszystko zupełnie się odmieniło. Postanawiam poprawiċ się z jakiejś wady i zupełnie mi się to nie udaje. Nie wiem, co się ze mną dzieje. Jako dziecko po­tra­fiłem wybieraċ dobro, dorastając — stałem się taki bezwolny.


To jest nie takie rzadkie doświadczenie ludzi w Waszym wieku. Niemożnośċ po­pra­wy, poczucie własnej słabości niekoniecznie powinny jednak człowieka zała­my­waċ. Przecież mimo tych wszystkich słabości Bóg nas kocha. On posłał swojego Syna, aby nas zbawił. I dlatego mamy kogo pytaċ, co czyniċ.



Zastanów się
»Przeczytaj raz jeszcze z Ewangelii św. Mateusza 19, 16–22 (ten tekst znajdziesz w podręczniku w tekście lekcji 33). Bogaty młodzieniec przyszedł właśnie do Jezusa, by Go pytaċ, co ma czyniċ. Czy postąpił słusznie?
»Jaką odpowiedźdał mu Jezus? Jak zareagował młodzieniec? Jak czło­wiek powinien zareagowaċ na słowo Jezusa?



Bóg mówi

Przechowujemy ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas.

2 Kor 4,7




Bóg pomaga

Jezus Chrystus poucza nas, co czyniċ. Jako ludzie wierzący możemy to odczytaċ. Nasza wiara nam pozwala usłyszeċ Jego głos. Ale nauczanie Jezusa wiąże się z tym, co On uczynił dla naszego zbawienia. Doświadczenie naszej własnej słabości prowadzi nas do zrozumienia, że nic sami z siebie uczyniċ nie możemy, że potrzebny jest nam Ktoś, kto nam pomoże, kto nas dźwignie, kto wyrwie nas z mocy szatana, z mocy naszych grzechów i nałogów.

Jezus Chrystus jest pełną odpowiedzią daną człowiekowi, bo On dla naszego zbawienia umarł i zma­rtwychwstał. W ten sposób uwiarygodnił swoją naukę. Pokonawszy natomiast szatana ma moc panowaċ nad świa­tem. Tej mocy udziela nam w sakramencie pokuty i Eu­charystii, gdy nas oczyszcza z grzechów i umacnia. Od nas samych zależy, czy przyjmiemy od Chrystusa Jego dar, czy dalej, bezsilni, będziemy się szamotaċ ze swoimi słabościami.

Chrystus chce nas zbawiċ, to znaczy daċ nam szczęście wieczne. Stan, który nazywamy Niebem, to stan wiecznego szczęścia, bliskości Tego, który nas kocha. Od tego, czy uwierzymy i przyjmiemy Jego miłośċ, zależy, czy tam się znajdziemy.


Chrześcijaństwo jest oczekiwaniem na wielkie szczęście. Droga powołania chrze­ścijańskiego, choċ niejednokrotnie wymagająca wyrzeczeń, prowadzi do tego szczę­ścia. Czekamy, by Ten, który nas kocha, przyszedł. Czeka na to cały Kościół. Pismo Święte kończy się tym tęsknym wołaniem:



Bóg mówi

Duch i Oblubienica [czyli Kościół] mówią: Przyjdź! A kto słyszy to, niech powie: Przyjdź! Niech przyjdzie każdy, kto odczuwa pragnienie; kto tylko chce, niech darmo czerpie wodę życia. Przyjdź, Panie Jezu!

Ap 22, 17. 20




Następna:    —   PYTANIA KONTROLNA      |>>>>>|

Poprzednia:  Lekcja Nr 44  —   ZAGROŻENIA WIARY      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |