Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
DROGA UCZNIA CHRYSTUSA

Bądźwola Twoja — jako w niebie, tak i na ziemi

31. Bóg mnie kocha

Wielu ludzi stawia pytanie o przyszłośċ. Pytanie to jest w jakiś sposób związane z religią i wiarą, o czym była mowa na poprzedniej lekcji. Różne są sposoby odpowia­dania na te problemy. Są ludzie, którzy wiadomości o przyszłośċ szukają w horosko­pach, wróżbach i rozmaitych prognozach astrologicznych. Problem ten porusza w swo­im liście Wasza o rok od Was młodsza koleżanka:



Listy,
opinie

Kiedy rano wstaję i włączam radio, zwy­kle lubię posłuchaċ horoskopu. W telewi­zji też podają, ale nie mam na tyle cza­su, żeby znaleźċ swój znak zodiaku i do­wie­dzieċ się, co mówią mi gwiazdy o danym dniu. Wiem, że niektóre moje koleżanki też czytają horoskopy i uważam, że wcale nie ma w tym nic złego. Słyszałam na re­kolekcjach, że nie powinno się tego ro­biċ. Nie rozumiem, co w tym złego, że czło­wiek chce poznaċ swoją przyszłośċ?


Astrologia i horoskopy są przede wszystkim niebezpiecznym pomieszaniem na­uki i zabobonu. Ich autorzy odwołują się często do starożytnych ksiąg czy sen­ników
i usiłują tłumaczyċ, że w historii, w starożytnych wierzeniach chcą znaleźċ klucz do zrozumienia przyszłości. W istocie jest to jednak sięganie do czasów, kiedy ludzie, w ramach religii pogańskiej, oddawali cześċ gwiazdom i ciałom niebieskim. W tym sensie astrologia z astronomią nie ma nic wspólnego.

Do kwestii astrologii wrócimy jeszcze. Warto wszelako zauważyċ, że odkrycie ma­terialnego charakteru ciał niebieskich i oddzielenie ich obserwacji od religii nastąpiło na samym początku objawienia biblijnego, o czym świadczy opis stworzenia świata zawarty w 1. rozdziale Księgi Rodzaju oraz następujący fragment Księgi Mądrości:



Bóg mówi

Głupi z gruntu są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga
i z rzeczy dobrych, które wiedzą, nie potrafią poznaċ Tego, który jest, ani nie rozpoznają Twórcy przypatrując się stwo­rzeniom. Lecz już to ogień, już to wiatr, już to szybkie powie­trze albo gwiazd układy, albo wzburzoną wodę lub światła niebieskie uznali za bogów rządzących światem. Jeżeli urze­czeni ich pięknem uznali rzeczy te za bóstwa, to niechże po­myślą, o ile piękniejszy jest ponad nie wszystkie ich Władca. On, Twórca piękna, stworzył to wszystko. Jeśli zaś moc i dzia­łanie podziwiają, to przecież niech dzięki nim zrozumieją, że o wiele bardziej potężny jest Ten, który je stworzył. Albowiem z wielkości i piękności stworzeń można przez porównanie poznaċ ich Stwórcę. Jeśli tyle już potrafili pojąċ, że są w sta­nie wszechświat zbadaċ, to czemuż tym bardziej nie znaleźli Pana Wszechrzeczy?

Mdr 13, 1–5. 9




Zastanów się
»Jakich ludzi autor księgi Mądrości nazywa głupimi?
»Co ludzie ci uznawali za bóstwa?
»Czy ludzie ci rzeczywiście nie byli w stanie poznaċ praw rządzących wszechświatem?
»Co zatem jest przyczyną tak ostrego określenia ze strony Biblii?

Powyższy tekst mówi o objawieniu naturalnym. Pozwala ono, by człowiek dosze­dł do przekonania o istnieniu Boga. Może dokonaċ się to poprzez obserwację świata stworzonego. Dzięki temu, iż widzimy, że świat jest piękny i wspaniały, dochodzimy do poznania, przez podobieństwo, jego Stwórcy.

Zagadnieniem objawienia naturalnego zajął się odbyty w 1870 r. I Sobór Waty­kański, który trwał bardzo krótko, bo został przerwany wkroczeniem wojsk Gariba­ldiego do Rzymu i likwidacją Państwa Kościelnego. Jednocześnie I Sobór Waty­kański ogłosił dogmat o nieomylności Papieża, stwierdzając, że ilekroċ Ojciec św. naucza jako najwyższy nauczyciel Kościoła w sprawach wiary i moralności, tylekroċ cieszy się przywilejem nieomylności. Po ogłoszeniu tego dogmatu Papieże korzystali z prawa ogłaszania dogmatów wiary bardzo rzadko.

Na temat objawienia naturalnego I Sobór Watykański naucza:



  
Kościół
naucza

Naturalnym światłem rozumu ludzkiego można z rzeczy stworzonych na pewno poznaċ Boga, początek i koniec wszy­stkich wszechrzeczy: „Niewidzialne bowiem Jego przymioty od założenia świata mogą byċ poznane, gdy umysł ogląda stworzenie” (Rz 1, 20). Jednak spodobało się Jego mądrości
i dobroci objawiċ rodzajowi ludzkiemu także inną — i to nad­przyrodzoną drogą — siebie samego oraz odwieczne zrzą­dzenia swej woli, według słów: „Wielokrotnie i różnorodnie mówił Bóg niegdyś do ojców przez proroków, a na koniec w te dni przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1, 1 ).




Zastanów się
»Co wiesz o objawieniu naturalnym i nadprzyrodzonym?
»Słowo Boże objawia się w Biblii i Tradycji? Co to jest Tradycja? Czym są dogmaty wiary? Jakie znasz dogmaty wiary?

Po omówieniu zagadnień związanych z rodzajami i źródłami objawienia prawdy o Bogu, powróċmy do pytania zasygnalizowanego na początku lekcji, a dotyczącego astrologii.

Dlaczego nie sposób dzisiaj przyjmowaċ danych, które usiłuje przedstawiċ nam astrologia jako mądrośċ i jako wiedzę? Otóż jednym z poważnych zastrzeżeń wobec astrologii jest to, że miesza ona porządek nauki z porządkiem wiary. Astro­logia, ubra­na w szaty nauki, w rzeczywistości chce nas uczyniċ wyznawcami religii pogańskiej, bo przekonuje, że ciała niebieskie mają jakąś nadzwyczajną, magiczną moc. Astro­logia jest z jednej strony karykaturą nauki, gdy przedstawia planety i gwiazdy jako źródło magicznej mocy rządzącej życiem ludzkim. Z drugiej strony jest karykaturą wiary, gdy usiłuje odgadnąċ przyszłośċ z tych mglistych przesłanek. Jak człowiek, który poznał Jezusa Chrystusa, może powróciċ do wiary w bożków pogańskich, wy­mysłu zagubionego w świecie rzeczy człowieka?

Zjawisko rozpowszechniania się horoskopów, praktyk astrologicznych, co propa­guje wiele pism ilustrowanych i wiele programów telewizyjnych, jest zamachem na naszą wiarę i zagrożeniem tej wiary. O tym warto pamiętaċ. Uwikłanie się w astro­logię, uzależnienie się od niej, powoduje w psychice człowieka fatalne następstwa.

Jednocześnie ten zalew propagandy pogańskiej stawia przed nami, wyznawcami Chry­stusa, na nowo pytanie: Kim jest Jezus Chrystus? Stawia to pytanie sam Chry­stus, stawia je nam, tak jak postawił apostołom:



Bóg mówi

Kiedy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, zapy­tał uczniów: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?
A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Elia­sza, a jeszcze inni za Jeremiasza lub za któregoś z proroków. Zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie? Odpowiadając na to Szymon Piotr rzekł: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego.


Mt 16, 13–16




Bóg pomaga

W naszym życiu często jest nam trudno, czujemy się osa­motnieni, opuszczeni. Problemem są też dla nas modlitwy, które uważamy za niewysłuchane przez Boga. Jak w takiej sytuacji postępowaċ?

Astrologia daje nam prostą, ale nieprawdziwą odpowiedź: Przeczytaj horoskop, a dowiesz się, co mówią ci gwiazdy, ja­kich niebezpieczeństw uniknąċ.

Wiara daje odpowiedź trudniejszą: Zaufaj Bogu, któ­ry ciebie doświadcza, doświadcza twoją wiernośċ. W poprze­dnich latach nauki religii poznaliście historię Abrahama. Temu staremu człowiekowi Bóg kazał opuściċ ojczyznę, porzu­ciċ zwyczaje pogańskie swego narodu. Dał mu obietnicę li­cznego potomstwa, chociaż Abraham nie miał dzieci. Ten człowiek zaufał Bogu. Ale kiedy przyszedł do ziemi, którą wskazał mu Bóg, obietnica licznego potomstwa wcale się nie zaczęła sprawdzaċ. On jednak nadal ufał, choċ było mu ba­rdzo ciężko. I wtedy Bóg wypełnił to, co obiecał. Psalmista mówi nam: Zaufaj Bogu, On sam będzie działał (Ps 37, 5). To jest droga wiary: droga trudna, ale pewna i prowadząca ku prawdzie.




Zapamiętaj
Astrologia jest karykaturą nauki i karykaturą wiary. Argumentami pseudorozumowymi usiłuje człowieka uczyniċ sługą pogańskich kultów sił natury. Sprze­ci­wia się w ten sposób wyznaniu wiary w Boga ży­we­go.



Praca domowa
Pod Cezareą Filipową św. Piotr wyznał wiarę w Jezusa jako Mesjasza. Potwierdził ją później swoim życiem.
1.Przeczytaj z Dziejów Apostolskich 4, 9–12.
2.Kim dla św. Piotra jest Jezus?
3.Kim dla Ciebie jest Jezus Chrystus?
Przemyśl to ostatnie pytanie, bo jest ono najważniejszym pytaniem naszej wiary, Twojej wiary.



Następna:  Lekcja Nr 32  —   KOŚCIÓŁ WOBEC PROBLEMU PRAWDY      |>>>>>|

Poprzednia:
  Lekcja Nr 30  —   KRÓLESTWO BOGA CZY CZŁOWIEKA: CZY ISTNIEJE KONFLIKT POMIĘDZY NAUKĄ A WIARĄ?      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |