Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział drugi:
ŻYJĘ, ABY KOCHAĆ

14. Rodzina wspólnotą życia i miłości

Każdy człowiek marzy o szczęściu. I jest to dążenie jak najbardziej zrozumiałe. Wasza koleżanka szuka, tak jak chyba wielu spośród Was, tego szczęścia w domu:



Listy,
opinie

W moich marzeniach o przyszłości powta­rzają się myśli o szczęśliwym domu. Chcę, żeby nie tylko był ładny. Chcę, żeby ro­dzina, którą założę, była szczęśliwa, czy­li kochająca się. By mój przyszły mąż mnie szanował, by nasze dzieci były rado­sne i zdrowe. By w naszym domu panowała taka atmosfera spokoju i radości, że chcia­łoby się tam wracaċ.


Wasza koleżanka poruszyła problem atmosfery domu. Tę atmosferę tworzy spo­kój i radośċ. Istotnie, wielu ludzi oczekuje, że ich dom będzie oazą spokoju. Przecież świat, w którym żyjemy, jest tak rozbiegany, ciągle czegoś nowego szukamy. A czło­wiek potrzebuje w życiu takich punktów oparcia, gdzie znajduje spokój i gdzie można ludziom ufaċ. Dom zatem jest miejscem zaufania i dlatego jakakolwiek niewiernośċ w małżeństwie ma tak głębokie i niszczące skutki. Małżonkowie oczekują od siebie, i słusznie, całkowitej szczerości. Tylko w takiej atmosferze może rozwijaċ się miłośċ.

Jak przygotowaċ się do przeżywania takiej wiernej miłości? Człowiek musi nau­czyċ się wierności, wyċwiczyċ ją. Może ten termin ze słownika sportowego kogoś razi, ale mniej więcej o to chodzi. Wiernośċ małżeńska musi byċ przez Was przygoto­wy­wana już teraz, gdy weszliście w okres dojrzewania. Tym przygotowaniem do wie­rności małżeńskiej jest umiejętnośċ bycia wiernym w przyjaźni.



Zastanów się
»Czym jest przyjaźń?
»Dlaczego ludzie traktują zwykle przyjaźń jako wielkie dobro?
»Jakie powinności mamy wobec naszych przyjaciół?
»I czego od nich oczekujemy?
Na te pytania postarajcie się wspólnie odpowiedzieċ w klasie.

Człowiek samotny czuje się często nieszczęśliwy. Poczucie osamotnienia może człowiekowi towarzyszyċ także w rodzinie, gdy nie jest zrozumiany, doceniany, gdy nie ma pewności, że ludzie, z którymi mieszka pod jednym dachem, są wobec niego szczerzy, że są mu wierni. Tylko wierna miłośċ potrafi w nas przezwyciężyċ to osa­mo­tnienie. Dlatego wielu ludzi, którzy nie założyli rodzin, ale służą innym w kapłaństwie, zakonach, przez swoją postawę społeczną, nie czują się osamotnieni, bo kochają. W rodzinie wierna miłośċ pozwoli człowiekowi uporaċ się z tym przygnębiającym stanem osamotnienia. Miłośċ, z którą spotykamy się w domu, to nie tylko wzajemna miłośċ małżonków, ale także miłośċ rodziców do dzieci, dzieci do rodziców, to także miłośċ, jaka nas łączy ze starszymi członkami rodziny, babciami i dziadkami. Te wszystkie rodzaje miłości są potrzebne, by człowiek szczęśliwie żył, czyli by umiał kochaċ. Te rodzaje miłości ukazują bogactwo uczuċ i różnorodnośċ więzi, jakie łączą ludzi.

I na tym polega wartośċ domu. Dom to miejsce, gdzie człowiekowi zaszczepiane są wartości i cała tradycja, która pozwala nam orientowaċ się wśród tych wszystkich propozycji, jakimi wabi nas świat.



Zastanów się
»W taki sposób opisywany jest dom rodzinny w literaturze. Postaraj się wymieniċ przynajmniej kilka utworów literackich, gdzie dom jawi się jako miejsce spokoju i szczęścia. Swoje spostrzeżenia wy-mieńcie pomiędzy sobą.
»Na pewno na lekcjach języka polskiego czytaliście Treny Jana Kocha­nowskiego. To piękne świadectwo miłości rodzicielskiej. Które z in­nych znanych utworów literackich poruszają temat miłości rodziców do dzieci, albo też dzieci do rodziców?



Zapamiętaj
Dom rodzinny jest miejscem, w którym szczęście człowieka ma szansę rozwijaċ się najpełniej. W do­mu rodzinnym wierna miłośċ sprawia, że ludzie pozbywają się osamotnienia i mogą żyċ dla innych. Dom rodzinny to miejsce przekazywania najważnie­jszych wartości, które wyznaczają kierunki naszemu życiu.

Z domem rodzinnym w literaturze jest utożsamiana również bardzo często Ojczyzna:



Poezja


Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co w letnią noc, skróś srebrnej mgły,
Szumem swych lip wtórzy twym snom,
A ciszą swą koi twe łzy?

Kochasz ty dom, ten stary dach,
Co prawi baśń o dawnych dniach,
Omszałych wrót rodzinny próg,
Co wita cię z cierniowych dróg?

Kochasz ty dom, rzeźwiącą woń
Skoszonych traw i płowych zbóż,
Wilgotnych olch i dzikich róż,
Co głogom kwiat wplatają w skroń?

Kochasz ty dom, ten ciemny bór,
Co szumów swych potężny śpiew
I duchów jęk i wichrów chór
Przelewa w twą kipiącą krew?

Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co wpośród burz, w zwątpienia dnie,
Gdy w duszę ci uderzy grom,
Wspomnieniem swym ocala cię?

O, jeśli kochasz, jeśli chcesz
Żyċ pod tym dachem, chleb jeśċ zbóż,
Sercem ojczystych progów strzeż,
Serce w ojczystych ścianach złóż!…


Maria Konopnicka, Pieśń o domu




Zastanów się
»Ojczyzna jest też naszym rodzinnym domem. Wartośċ bycia Polakiem polega na tym, że strzeżemy naszych tradycji, wartości, na których opierało się życie naszych przodków. Do czego wzywa Maria Kono­pnicka w Pieśni o domu?
»Czy znasz inne utwory literackie, które traktują Ojczyznę jako rodzinny dom?



Praca domowa
1.Ułóż Kartę dobrej rodziny. Wymień w niej to, czego poszczególni członkowie rodziny mogą oczekiwaċ od pozostałych i czym mogą obdarowywaċ.
2.Co znaczy dzisiaj byċ dobrym Polakiem, służyċ swojej Ojczyźnie?



Następna:  Lekcja Nr 15  —   MOJE MIEJSCE W DOMU RODZINNYM      |>>>>>|

Poprzednia:  Lekcja Nr 13
  —   PODSTAWA MAŁŻEŃSTWA: MIŁOŚĆ, WIERNOŚĆ I UCZCIWOŚĆ      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |