Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział drugi:
ŻYJĘ, ABY KOCHAĆ

13. Podstawa małżeństwa: miłośċ, wiernośċ i uczciwośċ

Tak wiele mówi się dziś o wierności, uczciwości i miłości. Czy jednak one istnieją? Czy można je zrealizowaċ w życiu? Takimi wątpliwościami dzieli się Wasza koleżanka:



Listy,
opinie

Ludzie są z natury niewierni. Najpierw zapewniają o wielkiej miłości, a potem po­szukują innych obiektów swego pożądania. Człowiek jest niezdolny do małżeństwa, przy­najmniej w katolickim rozumieniu, czy­li do jednego i nierozerwalnego. Fakt, że jest tak wiele rozwodów udowadnia, że lu­dzie nie mogą powiedzieċ „Tak” na całe ży­cie. Nie warto od nich tego wymagaċ.


Opinia Waszej koleżanki jest skrajna, byċ może u jej źródeł znalazły się jakieś przykre doświadczenia osobiste. Niemniej jednak wiernośċ i uczciwośċ małżeńska jest konieczna dla zachowania miłości, choċ niekiedy może sprawiaċ trudnośċ. W Kościele katolickim w trakcie zawierania sakramentu małżeństwa składa się następującą, znaną Wam zapewne przysięgę:

Ja … biorę ciebie … za żonę (za męża) i ślubuję ci miłośċ, wie­rnośċ i uczciwośċ małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże Wszechmogący, w Trójcy Jedyny, i wszyscy święci.

Przysięga ta wskazuje, iż podstawowymi elementami, do których zobowiązują się ludzie w sakramencie małżeństwa, są:


»Miłośċ — Chyba nikt z was nie ma wątpliwości, że małżeństwo należy zawie­raċ z miłości i dla miłości.
»Wiernośċ — Miłośċ męża i żony domaga się wyłączności, a co za tym idzie, wierności. Każda niewiernośċ w narzeczeństwie, czy nawet wtedy, gdy chło­pak i dziewczyna jedynie ze sobą chodzą, głęboko rani. Cóż dopiero w małże­ństwie, które ludzie zawarli na całe życie.
»Uczciwośċ małżeńska — Małżonkowie powinni byċ wobec siebie szczerzy i otwarci, nie powinni mieċ przed sobą tajemnic. Chodzi przecież o rzecz nieba­gatelną, a nawet najważniejszą, o zachowanie miłości.
»Nierozerwalnośċ małżeństwa — Jeśli miłośċ jest prawdziwa, to jest niero­zerwalna, nie może byċ zawarta na jakiś czas. Nawet w dzisiejszym świecie powszechny kult używania rzeczy nie może prowadziċ do przekonania, że jakiś mężczyzna po pewnym czasie wymieni żonę na nowszy model, a kobieta wymieni męża na model bardziej ekonomiczny. W takim spojrzeniu dominuje traktowanie człowieka jako rzeczy, a to uniemożliwia miłośċ. W małżeństwie nie można używaċ męża czy żony.
»Sakramentalnośċ małżeństwa — Gwarantem miłości dwojga ludzi staje się Bóg w Trójcy jedyny oraz wszyscy święci. To bardzo ważne, by tę pomoc Bożą dostrzegaċ i ceniċ sobie.



Przeczytaj

Obrączka ślubna jest znakiem miłości i wierności. Nie­stety, czasem miłośċ i wiernośċ mogą się w burzę zamieniċ. W każdym małżeństwie mogą nadejśċ dni bardzo krytyczne, kiedy wydaje się, że wszystko już stracone. Nieraz przez głupotę czy zazdrośċ nastąpi rozłam. Szczeliną wlewa się w twe serce i twój dom ciemna noc …

Wówczas pozostaje jedyny ratunek — otwarcie się na światło przez pojednanie w przebaczeniu.

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem


Wiara Kościoła traktuje małżeństwo jako wypełnienie powołania chrześcija­ńskie­go. W Liście do Rzymian św. Paweł wzywa wszystkich chrześcijan do oddawania czci Bogu poprzez swoje życie:



Bóg mówi

Tak więc proszę was, bracia, abyście chcieli składaċ sa­mych siebie jako ofiarę żywą, świętą i miłą Bogu. Taka tedy niech będzie wasza cześċ rozumnie okazywana Bogu. I nie postępujcie według wzorów tego świata, lecz starajcie się o przemianę waszych myśli, żebyście mogli zrozumieċ, czego Bóg od was chce — co jest dobre, co miłe Bogu i co prawdzi­wie doskonałe.

Miłośċ powinna byċ szczera. Wystrzegajcie się zła, zabie­ga­jcie o dobro. Miłujcie jedni drugich, bądźcie życzliwi i je­den przed drugim okazujcie sobie nawzajem szacunek. Niech wasza gorliwośċ nigdy nie słabnie, bądźcie pełni zapału du­cha, poddani Panu. Ożywieni radosną nadzieją, cierpliwie znoście uciski, módlcie się z wytrwałością. Żyjcie we wzaje­mnej zgodzie, nie wynoście się jedni ponad drugich, lecz bądźcie skromni. Nie uważajcie się za zbyt mądrych.

Rz 12, 1–2. 9–12. 16




Zastanów się
»Co stanowi istotę powołania chrześcijańskiego?
»W jaki sposób chrześcijanin okazuje Bogu cześċ w swoim życiu?
»Jak konkretne wskazania św. Pawła mogą zostaċ wprowadzone w czyn w małżeństwie?



Praca domowa
1.Naucz się na pamięċ słów przysięgi małżeńskiej. Zapewne kiedyś Ci się to przyda.
2.Napisz Kartę dobrego małżeństwa, wymieniając zadania i przywileje małżonków.
3.Przeczytaj z Ewangelii św. Mateusza 19, 3-9. Co o rozwodach sądził Chrystus?



Następna:  Lekcja Nr 14  —   RODZINA WSPÓLNOTĄ ŻYCIA I MIŁOŚCI      |>>>>>|

Poprzednia:  Lekcja Nr 12  —   UCZUCIA A MORALNOŚĆ      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |