Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział drugi:
ŻYJĘ, ABY KOCHAĆ

7. Kogo chcę pokochaċ?

W wieku dorastania, jaki przeżywacie, stawiacie sobie pytania, kogo pokochaċ, jakie cechy ma mieċ ta osoba, którą obdarzycie swoją miłością. Jedna z Waszych koleżanek tak przedstawia problemy z tym związane:



Listy,
opinie

Podoba mi się bardzo kolega z klasy. Jest grzeczny, trochę może nieśmiały. Ba­rdzo lubię z nim rozmawiaċ i wszystkie ko­le­żanki wokoło mówią, że jest moim chłopa­kiem. Ale ja nie jestem o tym tak mocno przekonana. Nie bardzo mogę na niego li­czyċ. Jak ma wolny czas, to chętnie przy­chodzi, tłumaczy mi matematykę, ja jemu polski. Pójdziemy czasem na spacer. Ale kiedy przyjechał jego kuzyn z innego mia­sta, to okazało się, że ważniejsza jest dla niego giełda komputerowa, zawody mode­larskie. I ja wtedy idę w „odstawkę”. Nie bardzo wiem, co o tym sądziċ.


Takie kłopoty zdarzają się nie tylko Waszej koleżance. I dlatego też warto spytaċ, co jest ich przyczyną. Powinniście wiedzieċ o tym, że nieco inaczej patrzą na pewne sprawy w życiu dziewczęta, a inaczej chłopcy.



Komentarz

Wiele dziewcząt nie rozumie zachowań chłopców. Oni z kolei się dziwią, że dziewczęta mają tak różne wyobrażenia i oczekiwania. Każde z nich „mierzy swoją miarą”. Często popełniają błędy i są potem zaskoczeni dramatycznym finałem ich młodzieńczego uczuciowego związku.

Dziewczyna szuka miłości w kategoriach romantycznych. Jest wrażliwa na słowa i dotyk. Jeżeli chłopak mówi ciepło i czule obejmuje, dziewczyna otwiera swoje serce i wyobraźnię. Wydaje się jej, że to już ten jedyny, wspaniały i na całe życie. Planuje, jaką będzie miała suknię ślubną, pantofelki, bukiet…

Chłopcu daleko jeszcze do takich wizji. On bardzo mocno reaguje na bodźce wzrokowe. Dlatego ładniejsze i zgrabniejsze dziewczęta mają większe powodzenie.(…)

Nastolatka jest niecierpliwa i chce już kogoś kochaċ, chce mieċ „swojego” chłopca. Jej przyzwalające zachowanie ośmiela go. Trudniej mu wtedy opanowaċ swoje pożądanie.

Jesteście teraz zbyt młodzi, by planowaċ małżeństwo. Podczas „chodzenia” trzeba, abyście wspólnie podjęli decyzję o wyznaczeniu granic wzajemnych kontaktów. Pomoże wam w tym naturalne poczucie wstydu, szczególnie mocno zakodowane u dziewcząt. Chroni ono przed traktowaniem waszych ciał jako przedmiotów użycia.


Teresa Król (red.), Wędrując ku dorosłości


Innym problemem, jaki Was z pewnością dotyka, jest huśtawka nastrojów, ja­kiej ulegacie w czasie dorastania. Bywa, przyznacie, nie tak rzadko, że z radosnego nastroju wpadacie w okropny humor, wszystko chcielibyście porozwalaċ, wszystkim dokuczyċ. I nagle, czasem z zupełnie niepozornego powodu, znów wszystko się od­mienia. Świat staje się radosny, pogodny, wspaniały. Bardzo często przyczyną zmia­ny nastroju jest spotkanie kogoś, na kim Wam zaczyna zależeċ, uśmiech, miłe słowo wypowiedziane przez tę osobę, albo też sytuacja odwrotna, gdy ktoś nie zwrócił ca­łkiem na Was uwagi, powiedział coś przykrego.

Jednocześnie marzycie o prawdziwej miłości, o odpowiedzialnym ułożeniu sobie życia, o przeżyciu szczęścia. Dlatego warto sobie stawiaċ pytanie: Kogo chcecie poko­chaċ? Jakie cechy ma mieċ Wasz przyszły mąż, Wasza przyszła żona? I oto, wbrew temu, co mówi się o różnicy przeżywania miłości przez chłopców i dziewczęta, okazu­je się, że zarówno chłopcy, jak i dziewczęta, zwłaszcza jeśli są już nieco starsi i przy­gotowanie do małżeństwa jest dla nich czymś realnym, mają podobne oczekiwania. Pragną miłości, wierności, czułości, odpowiedzialności, szacunku. Mimo różnic, dążycie do tego samego celu: szczęścia, które zrealizujecie poprzez założenie rodziny.

Dlatego trzeba do tego ważnego momentu swego życia przygotowaċ się. Powinniście nawzajem — chłopcy wobec dziewcząt, dziewczęta wobec chłopców, odnosiċ się z szacunkiem.


Jak dziewczyna ma odnosiċ się do chłopaka?


»Staraċ się go zrozumieċ. Choċ bywa agresywny, choċ niekiedy bierze w nim górę pożądanie, to właśnie dziewczyna powinna mu uzmysłowiċ, że budo­wa­nie więzi ma opieraċ się na miłości, która dla dobra drugiej osoby musi czekaċ z wypełnieniem fizycznym. Kochająca dziewczyna może chłopcu pomóc rozwi­jaċ takie cechy, jak pracowitośċ, siła duchowa, łagodnośċ, wrażliwośċ, delika­tnośċ.
»Byċ wobec niego cierpliwą. Chłopcy później dojrzewają i dlatego ich zachowa­nia bywają dziecinne. Wydaje się, że te właśnie dziecinne zachowania chłopa­ka tak rozczarowały autorkę listu cytowanego na początku tej lekcji.
»Wymagaċ wobec siebie i swojego ciała szacunku. Dziewczyna, która ulega po­żądaniom ze strony chłopca, pozwala na zbytnią poufałośċ, często naiwnie są­dzi, że zwiąże go ze sobą, a tymczasem on traci dla niej szacunek. Chłopak po­trafi szanowaċ dziewczynę, którą kocha, ale nie pokocha tej, której nie szanu­je.
»Nie prowokowaċ go. Chodzi tu zwłaszcza o strój, w jaki dziewczyna się ubiera. Jeśli chce, by chłopak ją szanował, a nie pożądał, powinna ubieraċ się skro­m­nie, zdając sobie sprawę, że bodźce wzrokowe pobudzają silnie dorasta­jących chłopaków.


Jak chłopak powinien odnosiċ się do dziewczyny?


»Rozumieċ jej potrzeby. Rozumieċ potrzebę bezpieczeństwa, umieċ wysłuchaċ to, o czym chce opowiedzieċ, zwierzyċ się.
»Uczyċ się ją kochaċ. Chłopak okaże dziewczynie miłośċ, gdy będzie delikatny, cierpliwy i opanowany, gdy okaże jej zaufanie i zrozumienie.
»Byċ odpowiedzialnym za słowa i czyny. Może dziewczynie daċ wiele: czas, towarzystwo, szczerośċ, może atrakcyjnie wypełniċ jej czas. To wszystko zależy od jego możliwości. Ale musi pamiętaċ, że jeszcze nie bierze za nią w pełni odpowiedzialności. Gdy przychodzi wieczór, dziewczyna wraca do ludzi, którzy kupują jej ubrania, płacą za jej naukę, wzywają do jej łóżka lekarza, gdy jest chora.



Bóg mówi


Miłośċ jest jak śmierċ potężna.
Najpotężniejsze wody nie mogą zgasiċ miłości
ani zakryċ jej fale rzeki.
Gdyby ktoś oddawał za miłośċ
wszystkie bogactwa swego domu,
to zyskałby tylko pogardę.


Pnp 8, 6c. 7.




Zapamiętaj
Zróżnicowanie płci jest wezwaniem dla ludzi, aby za­kładali rodziny. W nieco odmienny sposób prze­ży­wa­jąc swoją miłośċ, mężczyźni i kobiety dążą do tego samego szczęścia i dopełniają się w małżeństwie.



Bóg pomaga

Bóg mówił do ludzi w raju, by byli płodni i zaludnili zie­mię. Pobłogosławił związek mężczyzny i kobiety. Jest wolą Boga, by ludzie osiągali szczęście przez wypełnianie swego powołania małżeńskiego. Dlatego właśnie małżeństwo Chry­stus podniósł do godności sakramentu. Chciał w ten sposób staċ się gwarantem miłości, chciał pomóc ludziom , by zacho­wali swą miłośċ, by byli szczęśliwi we wspólnocie życia. Dlatego też, traktując małżeństwo jako powołanie, módlcie się o dobry i mądry wybór współmałżonka.




Praca domowa
1.Ułóż modlitwę o dobry wybór męża (żony).
2.Znajdźw Piśmie Świętym relację o weselu w Kanie Galilejskiej, w którym uczestniczył sam Jezus.



Następna:  Lekcja Nr 8  —   GODNOŚĆ LUDZKIEGO CIAŁA      |>>>>>|

Poprzednia:  Lekcja Nr 6  —   JAK BUDUJĘ MÓJ OBRAZ MIŁOŚCI?      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |