Ks. Piotr Tomasik — „TAK NIECH ŚWIECI WASZE ŚWIATŁO”

Podręcznik do nauki religii dla III klasy gimnazjum


Rozdział drugi:
ŻYJĘ, ABY KOCHAĆ


 


Miłośċ jest jak śmierċ potężna.
Najpotężniejsze wody nie mogą zgasiċ miłości
ani zakryċ jej fale rzeki.
Gdyby ktoś oddawał za miłośċ
wszystkie bogactwa swego domu,
to zyskałby tylko pogardę.


Pnp 8, 6–7



5. Czym jest miłośċ?

Bardzo wiele mówi się i pisze o miłości. Bardzo wiele rodzajów ludzkich zachowań określa się mianem miłości. Ogromna większośċ ludzi widzi w miłości dobro. Wasza starsza koleżanka, uczennica przedostatniej klasy liceum, pisze jednak :



Listy,
opinie

Nie wierzę w miłośċ. Ludzie są podli
i okrutni. Miałam chłopaka, ale go straci­łam. Znaliśmy się od dawna, razem prze­szli­śmy całą podstawówkę, trafiliśmy do tej samej klasy w liceum. Byliśmy przyja­ciółmi, potem zaczęliśmy z sobą chodziċ. On był bardzo kulturalny, podobał się mo­im rodzicom, a przede wszystkim ja go ko­cha­łam. On mówił, że też mnie kocha, że jestem jego jedyna. Tylko mówił, bo w tym samym czasie spotykał się z inną dzie­wczy­ną. Ufałam mu bezgranicznie. A on mnie tak oszukał. Ludzie wokół mnie wiedzieli wszystko, tylko do mnie nic nie docie­ra­ło, tak bardzo byłam zaślepiona. Dopiero jak spotkałam ich idących w parku w ba­rdzo czułym uścisku, mój cały świat zawa­lił się. Straciłam radośċ życia, nie chcę się uczyċ. Trzyma mnie przy życiu jeszcze odpowiedzialnośċ za rodziców, bo przecież oni mnie naprawdę kochają i wtedy, gdy wi­dzą moje cierpienie, starają się byċ dobrzy.


Takich listów można cytowaċ wiele. Niekiedy ludzie nie dorastają do miłości, niekiedy są po prostu nieodpowiedzialni. Ale czy to znaczy, że należy przekreśliċ miłośċ, że nie należy w niej widzieċ wartości?



Zastanów się
»Co określasz mianem prawdziwej miłości? Jakie ma cechy?
»Jakie znasz utwory literackie, które opisują miłośċ chłopaka i dziew-czyny, mężczyzny i kobiety, dziecka do matki, rodziców do dzieci?
»Jakie jest znaczenie prawdziwej miłości w życiu ludzkim? Spróbujcie porozmawiaċ o tym w klasie.



Poezja


Jest miłośċ trudna
jak sól czy po prostu kamień do zjedzenia
jest przewidująca
taka co grób zamawia wciąż na dwie osoby
niedokładna jak uczeń co czyta po łebkach
jest cienka jak opłatek bo wewnątrz wzruszenie
jest miłośċ wariatka egoistka gapa
jak jesień lekko chora z księżycem kłamczuchem
jest miłośċ co była ciałem a stała się duchem
i ta co nie odejdzie - bo znów niemożliwa


Ks. Jan Twardowski, Miłośċ


Miłośċ jest przede wszystkim umiejętnością bezinteresownego obdarowy­wa­nia. W miłości nie można mieċ kogoś, czy też wykorzystywaċ kogoś. Miłośċ domaga się również tego, by podejmowaċ trud poszukiwania dobra osoby kochanej. Czasem to trud duży, zwłaszcza gdy osoba, którą się kocha, nie rozumie, że szczę­ście leży w życiu uczciwym.

Miłośċ oznacza zatem, że nie można ulegaċ egoizmowi drugiego człowieka, bo­wiem egoizm jest wielkim złem. Człowiek, który mu hołduje, umniejsza swoje czło­wie­czeństwo i nie jest w stanie poznaċ prawdziwego szczęścia.



Przeczytaj

Szczęśliwi, którzy odróżniają to, czego „ja chcę”, od tego, czego „mnie się chce” — znajdą łatwo właściwą drogę w życiu.

Szczęśliwi, którzy rozróżniają między kochaniem kogoś a kochaniem się w kimś — znajdą prawdziwą miłośċ i uni­kną wielu błędów własnych i zadawania bólu innym.

Ks. Tadeusz Fedorowicz, Błogosławieństwa





Jan Paweł II naucza

Jesteście tyle warci, ile warte jest wasze serce. Cała hi­storia ludzkości jest historią potrzeby dawania i brania miło­ści.(…)

Kochaċ — to znaczy istotnie wydawaċ siebie innym. Miłośċ, nie będąc wcale skłonnością instynktu, jest świa­do­mą decyzją woli, by iśċ do innych ludzi. Aby móc naprawdę miłowaċ, trzeba się oderwaċ od wielu rzeczy, a zwłaszcza od samego siebie, trzeba dawaċ bezinteresownie i kochaċ aż do końca. To wyzbywanie się samego siebie jest pracą na długą metę - jest czymś trudnym, ale zarazem i podnoszącym. Jest źródłem równowagi. I jest tajemnicą szczęścia.

Orędzie do młodzieży francuskiej, 1 VI 1980


Zapewne znany jest Wam Hymn o miłości św. Pawła zapisany w Pierwszym Liście do Koryntian:



Bóg mówi


Gdybym mówił językami ludzi i aniołów,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedźbrzęcząca
albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania
i znal wszystkie tajemnice
i posiadał wszelką wiedzę
i wiarę taką, iżbym góry przenosił,
ale miłości bym nie miał
— byłbym niczym.
I choċbym rozdał na jałmużnę
całą moją majętnośċ,
a ciało wystawił na spalenie,
lecz miłości bym nie miał
— nic mi nie pomoże.
Miłośċ cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłośċ nie zazdrości, nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie jest bezwstydna,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłośċ nigdy nie ustaje (…).
Teraz więc trwają wiara, nadzieja i miłośċ, te trzy:
największa z nich jest miłośċ.


1 Kor 13, 1–8a. 13




Zapamiętaj
Miłośċ jest umiejętnością dawania siebie drugiemu człowiekowi. Miłośċ jest także poszukiwaniem pra­wdziwego dobra drugiego człowieka. W prawdziwej miłości nie można mieċ kogoś (tak jak ma się rze­cz), ani nikogo wykorzystywaċ.




Jan Paweł II naucza

Człowiek nie może żyċ bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą i jego życie pozbawione jest sensu, gdy nie objawi mu się Miłośċ, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swo­ją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.


Encyklika Redemptor hominis, 1979




Praca domowa
1.Przeczytaj dokładnie Hymn o miłości św. Pawła. Wypisz cechy, jakie powinna mieċ prawdziwa miłośċ. Ich zaprzeczenie to cechy egoizmu. Te cechy również wypisz.
2.Naucz się na pamięċ Hymnu o miłości św. Pawła.
3.Jeśli potrafisz, napisz swój Hymn o miłości.



Następna:  Lekcja Nr 6  —   JAK BUDUJĘ MÓJ OBRAZ MIŁOŚCI?      |>>>>>|

Poprzednia: 
 Lekcja Nr 4  —   CZY MOGĘ COŚ ZMIENIĆ W RODZINIE, SZKOLE, ŚWIECIE?      |<<<<<|


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |