Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Tematy dodatkowe:
ROK Z CHRYSTUSEM W KOŚCIELE

Święto Podwyższenia Krzyża
(14 września)

1. Krzyż Chrystusa

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego powstało w Jerozolimie w wieku V. Dzień po rocznicy poświęcenia kościoła Zmartwychwstania Chrystusa obchodzono specja­lną uroczystośċ ku czci krzyża, który jest znakiem naszego zbawienia i naszej wiary. Uroczystośċ ta rozpowszechniła się później na cały Kościół. Było bowiem czymś na­tu­ra­lnym, byśmy jako chrześcijanie obchodzili triumf Krzyża.

Fakt ukrzyżowania Chrystusa był jednym z najtrudniejszych problemów działa­lności misyjnej Kościoła apostolskiego i starożytnego. Wspomina o tym w 1 Liście do Koryntian św. Paweł:



Bóg mówi

Nauka krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatra­ce­nie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my gło­si­my Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Ży­dów, a głupstwem dla pogan; dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków — Chrystusem, mocą i mądrością Bożą.

1 Kor 1, 18. 22–24




Komentarz

Dlaczego krzyż był głupstwem dla pogan, czyli Greków? Działo się tak, ponieważ śmierċ krzyżowa była śmiercią haniebną, poniżającą, wy­ko­nywaną na niewolnikach. Jak zatem wielką trudnością było głoszenie światu grecko–rzymskiemu prawdy o zbawieniu dokonanym przez Syna Bożego, skoro został tak haniebnie zabity.

Dlaczego krzyż był zgorszeniem dla Żydów? Działo się tak, ponie­waż w Księdze Powtórzonego Prawa czytamy, że zawieszony na drze­wie jest przeklęty przez Boga (Pwt 21, 23). Jak trudno było głosiċ ocze­kiwanego Mesjasza, Zbawiciela, który poniósł śmierċ na drzewie, śmie­rċ uważaną przez Prawo za znak przekleństwa Bożego.

Prawdę o śmierci krzyżowej Chrystusa trudno było głosiċ zarówno Żydom, jak i poganom, ponieważ była to bardzo niewygodna dla apo­sto­lstwa informacja. Ten fakt dodatkowo potwierdza, że śmierċ krzyżowa Chrystusa jest prawdą. Prawdą, za którą oddawali życie męczennicy pierwszych wieków, ale także w dzisiejszych czasach, prawdą, która leży u fundamentów naszej wiary.


Krzyż jest symbolem naszej wiary. Ukazuje nam drzewo, na którym zawisło zbawienie świata. Dlatego też czymś godnym pochwały jest noszenie przez kato­li­ków krzyżyka, a także oddawanie czci krzyżom przydrożnym. Czymś zwykłym i na­tu­ralnym jest krzyż wiszący w domu i miejscu, gdzie pracują chrześcijanie. Krzyż jest znakiem uniwersalnym — on nie zniewala, nie oddziela od innych, lecz jest symbolem miłości do końca.

W czasie pielgrzymki do Polski w roku 1997 Jan Paweł II w Zakopanem, u stóp krzyża na Giewoncie mówił:




Jan Paweł II naucza

Ojcowie wasi na szczycie Giewontu ustawili krzyż. Ten krzyż tam stoi i trwa. Jest niemym, ale wymownym świadkiem naszych czasów. (...) Umiłowani Bracia i Siostry! Nie wstydźcie się tego krzyża. Starajcie się na co dzień podejmowaċ krzyż i odpowiadaċ na miłośċ Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwó­lcie, aby Imię Boże obrażane było w waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrze­ści­jańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim je­steśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz. (…)

Dzisiaj dziękowałem Bogu za to, że wasi przodkowie na Giewoncie wznieśli krzyż. Ten krzyż patrzy na całą Polskę, od Tatr aż do Bałtyku. I ten krzyż mówi całej Polsce: „Sursum corda — W górę serca!” Trzeba, ażeby cała Polska, od Bałtyku aż po Tatry, patrząc w stronę krzyża na Giewoncie, słyszała i powtarzała: „Sursum corda — W górę serca!”.


Krzyż wyraża i streszcza to, czym jest nasze życie chrześcijańskie:



Przeczytaj

Prędzej, czy później twoje życie zderzy się z „po­prze­czną belką”, która naznaczy je krzyżem. Może to będzie choroba, śmierċ, jakieś nieszczęście osobiste lub kogoś bliskiego. Może ktoś cię oszuka, zawiedzie. Będą cię śle­dziċ, działaċ przeciw tobie. Będziesz bliski kresu wy­trzy­małości.

Krzyż jest czymś realnym w życiu każdego człowieka, tylko że jest coraz mniej ludzi przygotowanych na spo­tka­nie z nim i pogodzenie się na dźwiganie go. Nie ma wybo­ru! Albo go podejmiesz, albo on złamie cię.

Krzyż doświadczeń można tylko wtedy dźwigaċ, kiedy zrozumiesz jego głęboki sens. Krzyż przypomni ci całą nagą prawdę o człowieku, o tobie: że jesteś biedny, słaby, ułomny. Krzyż wyzwoli cię od wszystkiego, co grozi zatra­ceniem prawdziwie ludzkich wartości.

Krzyż jest jakby anteną przekazującą ci Boże na­tch­nie­nie, Boże informacje. On nie usunie twoich cierpień, ale pomoże ci zrozumieċ ich sens. Dzięki niemu odzyskasz zdolnośċ bycia człowiekiem.

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem




Zapamiętaj
Krzyż jest znakiem wiary i zbawienia. Wyraża on to, co istotne w naszym życiu chrześcijańskim — sens naszych wysiłków i cierpienia. Dlatego jako znak szczególny nie może istnieċ obok znaków poga–ńskich — amuletów. Należy mu się szczególna cześċ.



Śpiewajmy Panu


Krzyżu święty nade wszystko,
drzewo przenajszlachetniejsze!
W żadnym lesie takie nie jest,
jedno, na którym sam Bóg jest.
Słodkie drzewo, słodkie gwoździe,
rozkoszny owoc nosiło.

Skłoń gałązki, drzewo święte,
ulżyj członkom tak rozpiętym.
Odmień teraz oną srogośċ,
którąś miało z urodzenia.
Spuśċ lekkuchno i cichuchno
ciało Króla niebieskiego.

Tyś samo było dostojne
nosiċ światowe zbawienie.
Przez cię przewóz jest naprawion
światu, który był zagubion,
który święta Krew polała,
co z Baranka wypływała.

Niesłychana to jest dobroċ
za kogo na krzyżu umrzeċ.
Któż to może dzisiaj zdziałaċ,
za kogo swoją duszę daċ?
Sam to Pan Jezus wykonał,
bo nas wiernie umiłował.





Poezja


Poznałem w żmudnym pochodzie, że przeto
Prawda jest prawdą, iż jej szukam wiecznie.
Lecz o zachodzie zachwiałem się w sobie,
O znak nieb prosząc, bym wytrwał bezpiecznie.

Milczały nieba. I kiedym zwątpiały
- W słońcu, co kryło się za równin niżem —
Oba ramiona rozłożył bezradnie,
Cień mój na ziemi położył się krzyżem.


Leopold Staff, Znak




Następna:  Temat Nr 2  —   RADOSNE OCZEKIWANIE      | >>>>> |

Poprzednia:    —   PYTANIA KONTROLNE      | <<<<< |

Poprzednia:  Lekcja Nr 46  —   WPROWADZAĆ POKÓJ      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |