Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
DROGOWSKAZY DO SZCZĘŚCIA

27. Czy kocham swoje życie?

Sens życia, trudności i niepowodzeń, ale także radości, wpływa na ogólną ocenę naszego stosunku do życia. Spojrzenia ludzi są niekiedy całkiem odmienne. Pisze Wasza rówieśnica:



Listy,
opinie

Moje życie obecne, ale i to, do którego się przygotowuję, jest całkiem bez sensu. Teraz jest tak: wstanie – mycie – śniada­nie – szkoła – obiad – odrabianie lekcji – kolacja – mycie – spanie. W przyszło­ści: wstanie – mycie – przygotowanie śniadania – śniadanie – praca – przygo­towanie obiadu – obiad – zmy­wa­nie naczyń – przygotowanie kolacji – kolacja – zmy­wa­nie naczyń – mycie – spanie. I jeszcze w to wszystko wciśnięte życie rodzinne, czy­li pranie, użeranie się z dzieċmi. I jaki jest tego sens?

Moja przyjaciółka powiedziała mi, że w tym planie brakuje modlitwy i to jest istotna różnica. Rzeczywiście, modlitwy nie ma. Mogę ją dodaċ. Ale, co to zmieni? Czy anioł za mnie zmyje albo ugotuje obiad?

Człowiek rodzi się po to, żeby umrzeċ.


Zupełnie inaczej na życie patrzy uczeń II klasy liceum:



Listy,
opinie

Czy wszystko mi się w życiu podoba? Zgrzeszyłbym, gdybym narzekał na to, co mam. Mam wspaniałą mamę, mam brata, na którego mogę liczyċ, moi bliscy dają mi poczucie bezpieczeństwa. Dom jest miejscem, w którym czuję się dobrze, do którego chce się wracaċ. Mój dom i moja rodzina jest dla mnie źródłem wartości takich jak miłośċ, szacunek, życzliwośċ, przyjaźń.

Czy coś chciałbym zmieniċ w moim życiu? Jasne, bardzo wiele. Ale wiem, że radośċ życia i poczucie bezpieczeństwa nie spa­da­ją nam z nieba, ale po to Bóg obdarzył człowieka rozumem i sercem, byśmy mogli się nimi posługiwaċ.


Trudno powiedzieċ, czyje życie — tej dziewczyny czy tego chłopaka — jest obiektywnie trudniejsze. Na pewno różnią się oni w podstawowym zapatrywaniu na życie, na jego sens. Ona nie potrafi się cieszyċ niczym, on natomiast widzi radośċ w wielu rzeczach, które go otaczają.



Przeczytaj

Człowieku, jesteś cudem tego świata. Jesteś kimś jedynym, niepowtarzalnym, niezamiennym. Dlaczego nie podziwiasz, nie radujesz się wielkością twego i innych człowieczeństwa?

Czy jest to dla ciebie zrozumiałe samo przez się, że żyjesz, otrzymujesz czas na to, by radowaċ się i byċ szczęśliwym? (...) Dlaczego kłócisz się, zanudzasz, ulegasz bezsensownym żądzom, zwątpieniu, a nawet rozpaczy, kiedy niebo uśmiecha się do ciebie promieniami słońca?

Nie szczędźczasu na to, by byċ szczęśliwym.

Czas to żadna droga szybkiego przejazdu pomiędzy kołyską a grobem, czas to miejsce na zaparkowanie pod słońcem.

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem




Zastanów się
»Co Cię szczególnie uradowało w ostatnich dniach?
»Jakie wydarzenie w ciągu ostatniego roku szkolnego sprawiło Ci największą radośċ?
»Czy o swoich radościach często rozmawiasz z przyjaciółmi?
»Co jest Twoim hobby, pasją życiową?
»Co najchętniej robisz w wolnym czasie?

Dla wielu osób dorosłych, ale także dla Waszych rówieśników, pasje życiowe pomagają w zaakceptowaniu własnego życia i znalezieniu jego sensu. Pisze uczeń I klasy gimnazjum:



Listy,
opinie

Moim hobby jest uprawianie sportu. Gram w klubie piłkarskim w naszym mieście. Tre­ningi odbywają się 2–3 razy w tygodniu. Jeździmy na zgrupowania. Trudno jest łączyċ takie zaangażowanie w sport z nau­ką, ale ponieważ w miarę dobrze się uczę, rodzice nie mają do mnie żadnych preten­sji, że tak dużo czasu spędzam poza do­mem. Nasz trener jeszcze się uczy w Akademii Wychowania Fizycznego i jest bardzo fajny i wesoły. Ale kiedy trzeba, na treningu, potrafi nas tak wymęczyċ, że słaniając się wracamy do domów. Ale widaċ efekty jego pracy. Ostatnio, odkąd nas wziął, prawie zawsze wygrywamy. I o to chodzi. Trochę się pomęczymy, ale są efekty. Dlatego nikt się nie buntuje i wszyscy lubimy nasz klub. Każdy z nas też się stara, żeby trafiċ potem do drużyny młodzieżowej, a w przyszłości dorosłej.


Sport to jedna z pasji, które Was interesują. Możecie ich wymieniċ bardzo wiele i zapewne wymieniliście. Takie pasje, które służą zdrowiu, nie szkodzą innym, czynią życie człowieka radośniejszym. A przecież Bóg chce, by nasze życie było szczęśliwe również w ziemskim, codziennym wymiarze.

Bóg Mojżeszowi objawił swoje Przykazania. V Przykazanie Boże mówi o wartości życia. Jest ono uzupełnione bardzo ważnym stwierdzeniem Chrystusa zapisanym w Ewangelii św. Mateusza:



Bóg mówi

Nie będziesz zabijał!

Wj 20, 13


Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, ale duszy zabiċ nie mogą! Bójcie się raczej Tego, który może wtrąciċ do piekła i duszę, i ciało!

Mt 10, 28




Zastanów się
»Narażanie swojego życia i zdrowia jest sprzeciwieniem się V Przykazaniu Bożemu. Czy są jednak wartości, które mogą nam nie tylko dozwoliċ, ale wręcz nakazaċ narażenie życia albo zdrowia? Odpowiedz posługując się słowami Chrystusa zapisanymi powyżej.
»Dla jakich wartości można, a nawet warto poświęcaċ życie. Spróbujcie przedyskutowaċ ten problem w klasie.

V Przykazanie Boże chroni życie ludzkie. Dlatego trzeba nazwaċ grzechem przeciwko temu Przykazaniu następujące zachowania:


»Zabójstwo, czyli odebranie komuś życia w sposób nieusprawiedliwiony. Zabójstwem nie jest natomiast obrona konieczna, gdy ktoś ratując życie swoje lub innych dopuszcza pozbawienie życia napastnika, który realnie zagraża naszemu życiu w danym momencie.
»Aborcja, czyli zabijanie nienarodzonych. Zabójcą jest w tym wypadku nie tylko lekarz, który dokonuje tej zbrodni i matka, która zgadza się na zabicie własnego dziecka. W tym morderstwie uczestniczą wszystkie osoby, które skłaniały matkę do tego czynu lub na to wyraziły zgodę. Nienarodzone dziecko jest bowiem odrębną osobą ludzką, która ma prawo do życia tak samo jak każdy z nas. Nie jest natomiast organem w ciele kobiety. Każdy z nas był takim dzieckiem.
»Eutanazja, czyli zabijanie ludzi chorych lub starych pod pretekstem, żeby skróciċ ich cierpienia. Dawcą życia jest Bóg i dlatego człowiek nie może odbieraċ życia drugiemu. Mówienie o eutanazji jest często parawanem do przestępczego procederu ludzi, którzy czerpią z tego korzyści, albo też po prostu nie chcą innym pomagaċ.
»Samobójstwo. Jest ono wielkim grzechem, gdyż oznacza, że człowiek całkowicie stracił wiarę w to, że Bóg go kocha. Podobnie namawianie lub akceptowanie samobójstwa jest łamaniem V Przykazania Bożego.
»Niepotrzebne narażanie życia. Wymieniliście powody, dla których można naraziċ swoje życie lub zdrowie. Ale muszą to byċ wartości bardzo istotne. Nasze życie, jedno i niepowtarzalne, jest zbyt wielką wartością, by je lekkomyślnie narażaċ.
»Nałogi szkodzące zdrowiu, zwłaszcza palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, używanie narkotyków. Każdy z tych nałogów uzależnia. Alkoholizm i narkomania prowadzą do całkowitej ruiny życia. Ludzie, którzy wpadli w te nałogi, są głęboko nieszczęśliwi i chorzy. Problematyce nałogów będzie poświęcona lekcja 28.




Jan Paweł II naucza

Stwórca jest zarazem Najwyższym Prawodawcą, stwa­rza­jąc bowiem człowieka na swój obraz i podobieństwo, wpisał w jego „serce” cały porządek prawdy, który warunkuje dobro i ład moralny, a przez to jest też podstawą godności czło­wie­ka – obrazu Boga.

W samym centrum tego porządku leży przykazanie: „Nie zabijaj” – zakaz stanowczy i absolutny, który równocześnie afirmuje prawo każdego człowieka do życia: od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Prawo to w sposób szczególny bierze w obronę ludzi niewinnych i bezbronnych (…).

Chrystus w Kazaniu na górze rozszerzy jeszcze zasięg V Przykazania Dekalogu na wszystkie działania przeciw bli­źnie­mu, zrodzone z nienawiści czy mściwości, nawet jeśli nie po­su­wają się aż do zabójstwa: „Kto się gniewa na brata swego”, mówi Chrystus w Kazaniu na górze (…).

Przykazanie: „Nie zabijaj” zawiera w sobie nie tylko zakaz. Ono wzywa nas do określonych postaw i zachowań pozy­ty­wnych. Nie zabijaj, ale raczej chroń życie, chroń zdrowie i szanuj godnośċ ludzką każdego człowieka, niezależnie od jego rasy czy religii, od poziomu inteligencji, stopnia świa­do­mości czy wieku, zdrowia czy choroby.

Nie zabijaj, ale raczej przyjmij drugiego człowieka jako dar Boży.

Radom, 4 VI 1991




Bóg pomaga

Człowiek ma wrodzony instynkt życia. Cieszy się życiem, poszukuje jego sensu. Życie, aby stało się godne, musi mieċ swój cel.

Dawcą życia ludzkiego jest Bóg. To On stworzył człowieka z miłości i do miłości. Dlatego chce przez swoją łaskę pomóc człowiekowi, by znalazł drogę do szczęścia. On opiekuje się nami, chce nam pomóc, gdy cierpimy. Daje nam swoje Słowo, byśmy nie zabłądzili. Daje nam swoje sakramenty, byśmy mieli dośċ sił, by iśċ Jego drogami, drogami naszego szczęścia.




Bóg mówi


Pan jest pasterzem mym i nic mi nie braknie:
pasie mnie na zielonej łące,
Wiedzie do rzeźwiącej wody,
krzepi duszę moją.
Prowadzi mnie prawymi ścieżkami,
dla imienia swego.
Choċbym i chodziċ musiał w cieniu śmierci,
nie boję się zła, gdyż jesteś ze mną.
Berło twe i laska twoja są mi obroną.

Zastawiłeś przede mną stół,
ku wstydowi nieprzyjaciół moich.
Namaszczasz olejkiem mą głowę,
kielich mój pełen rozkosznego wina.
Niech łaska twa towarzyszy mi
przez całe życie moje,
bym mieszkał w domu Pana
przez wszystkie dni.

Ps 23
Tłum. Leopold Staff




Komentarz

Obraz uczty jest bardzo często używany przez proroków i autorów psalmów dla ukazania szczęścia, jakie czeka ludzi zbawionych.

Podobnie obraz Boga, który jest pasterzem, też często się pojawia. Ten obraz należy wiązaċ z faktem, że synowie Izraela byli ludem koczowniczym, zapewniającym swój byt przez pasterstwo i hodowlę. Stąd Bóg, który jest opiekunem, przedstawiany bywał jako dobry i troskliwy pasterz. Sam Chrystus nazywał siebie Dobrym Pasterzem.




Zastanów się
»Którędy Bóg, troskliwy Pasterz, prowadzi ludzi posłusznych Jego głosowi?
»Dlaczego człowiek słuchający Boga nie musi lękaċ się niczego?



Zapamiętaj
V Przykazanie Boże chroni wartośċ życia ludzkiego. Dawcą życia jest Bóg. Tylko On daje życie i tylko On może je odebraċ. Stąd grzechem przeciw temu Przykazaniu są zarówno rozmaite formy zabójstwa, jak i lekkomyślne narażanie swojego zdrowia i życia.



Praca domowa
1.Brawurowa jazda samochodem jest lekkomyślnym narażaniem życia. Kiedy, w jakich sytuacjach jest ona dopuszczalna?
2.Jeden z listów umieszczonych w tekście lekcji dotyczył uprawiania sportu. Co jest Twoim hobby? Czy hobby ułatwia ci znajdowanie radości życia? Napisz o tym krótko.



Następna:  Lekcja Nr 28  —   CZY NAPRAWDĘ CHCĘ BYĆ WOLNY?      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 26
  —   KOŚCIÓŁ POLAKÓW WOBEC WYZWANIA NIEWOLI NARODOWEJ      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |