Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
DROGOWSKAZY DO SZCZĘŚCIA

13. Czy ufam mojemu Bogu?

Pisze Wasza koleżanka:



Listy,
opinie

Kiedy rano wstaję i włączam radio, zwy­kle lubię posłuchaċ horoskopu. W telewi­zji też podają, ale nie mam na tyle cza­su, żeby znaleźċ swój znak Zodiaku i do­wiedzieċ się, co mówią mi gwiazdy o danym dniu. Wiem, że niektóre moje koleżanki też czytają horoskopy i uważam, że wcale nie ma w tym nic złego. Słyszałam na rekolekcjach, że nie powinno się tego robiċ. Nie rozumiem, co w tym złego, że człowiek chce poznaċ swoją przyszłośċ?


Taka opinia, przyznacie, nie należy do rzadkości. A jednak Jezus przypomniał nam, że nie możemy służyċ Bogu i mamonie. Czy zatem wiara w horoskopy, zainteresowania astrologiczne sprzeciwiają się wierze?

Prorok Izajasz w swoistym komentarzu do I Przykazania Bożego przekazuje takie orędzie Boga:



Bóg mówi

To wyście moimi świadkami — zgodnie z wyrokiem Pana — i sługami, w których upodobałem sobie. To wy powinniście Mnie znaċ i słowom moim wierzyċ, wy powinniście byċ przekonani, że Ja prawdziwie jestem. Nie był przede Mną żaden bóg przedtem stworzony, nie będzie też istniał żaden bóg po Mnie. Ja tylko jestem Panem i oprócz Mnie nie ma żadnych wybawców.

Iz 43, 10–11


Podobnie św. Piotr, nauczając o zbawieniu, jakiego dokonał Jezus, zwraca uwagę na fakt, że Jezus jest jedynym Zbawicielem. Widzimy św. Piotra, gdy przed Sanhedrynem wyjaśnia cud uzdrowienia człowieka kalekiego, którego dokonali apostołowie:



Bóg mówi

To zechciejcie przyjąċ do wiadomości, wy wszyscy i cały naród izraelski, że to w imię Jezusa Chrystusa Nazare­ńskiego, przez was przybitego do krzyża, lecz zmartwy­chwstałego przez Boga — przez Niego właśnie człowiek ten stoi przed wami zdrowy. To On jest owym kamieniem, który wyście jako budowniczowie odrzucili, a On stał się kamieniem podtrzymującym cały fundament. I nikt nie może dostąpiċ zbawienia inaczej niż tylko w Nim, bo nikomu na świecie nie dał Bóg imienia, w którym moglibyśmy osiągnąċ zbawienie.

Dz 4, 10–12




Zastanów się
»Czyje imię przywróciło człowiekowi kalekiemu zdrowie?
»Czyje imię przywraca ludziom zbawienie?
»Czy jest jeszcze ktoś, w którego imię można zbawiċ?
»Co te stwierdzenia znaczą praktycznie dla naszego życia?



Bóg pomaga

Bóg domaga się wyłączności. I nie jest to ze strony Boga jakiś zamach na ludzką wolnośċ. Bóg bowiem pragnie, żeby człowiek znał prawdę, widział właściwą proporcję między Nim, Stwórcą, a sobą, stworzeniem. Również właściwą proporcję między wszystkimi stworzeniami a Stwórcą i Dawcą życia. Dlatego też rzeczy materialne mogą przysłoniċ Boga, Jego wolę i Jego miłośċ do człowieka, kiedy zapomni się, że Bóg ma prawo do serca człowieka. Rzeczy materialne i przyjemności są dobre, ale nie mogą byċ stawiane na równi z Bogiem. Bowiem te wszystkie sprawy nie dadzą człowiekowi prawdziwego i trwałego szczęścia.

Dzisiaj wielu ludzi mówi, że wierzy w Boga, natomiast żyją tak, jakby Boga nie było. Nie dbają o zachowywanie Przykazań, nie modlą się, nie uczestniczą w nabożeństwach, nie przyjmują sakramentów świętych. Ich związek z Bogiem, z Chrystusem jest luźny. Taka postawa nazywa się postawą ateizmu praktycznego. Nie daje ona człowiekowi szczęścia, gdyż w postawie tej człowiek tworzy swoje bożki, którymi są najczęściej rzeczy tego świata. Postawa taka utwierdza człowieka w obłudnym przekonaniu, że jest wierzący. Nie wystarczy jednak samo wyznanie wiary w Boga, potrzebny jest ścisły związek z Chrystusem, który przemienia serce człowieka i umacnia, wtedy zwłaszcza, gdy człowiek zauważa, że jest słaby i grzeszny.


Należy wreszcie powróciċ do listu, jaki napisała Wasza koleżanka na temat horoskopów. Różne są formy wiary w horoskopy i astrologię. Niektórzy zajmują się tymi sprawami bardzo poważnie, można wręcz powiedzieċ, że ich nową religią stała się astrologia. Inni natomiast dla rozrywki czytają horoskopy. W tej drugiej sytuacji powinno się pamiętaċ, że czytanie horoskopów wciąga człowieka, że w pewnym miejscu człowiek może przekroczyċ granicę, za którą zaczyna się traktowanie zawartych w horoskopie informacji serio. Wówczas człowiek stara się dostosowaċ swoje życie do horoskopu, uniknąċ niebezpieczeństw, przed którymi horoskop przestrzegał, zaniechaċ pewnych prac, podjąċ próbę skorzystania z szans, jakie horoskop zapowiadał. Człowiek kształtuje wówczas swoje życie według tego, co przepowiedział horoskop.

U podstaw takiego korzystania z horoskopów i zainteresowania astrologią leży zwykle ciekawośċ przyszłości.



Przeczytaj

Człowieku, dźwigasz już na swych plecach cały bagaż przeszłości i chciałbyś twój obciążony grzbiet obarczyċ jeszcze przyszłością? To stanowczo za wiele! Nie wystarczy ci porcja dwudziestu czterech godzin na dobę? Dlaczego chcesz wszystko na raz? To wykończyłoby ciebie.

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem


Trzeba najpierw zastanowiċ się, czy horoskopy są w stanie odkryċ przyszłośċ. Otóż zdrowy rozsądek nakazuje odrzuciċ astrologiczne patrzenie na przyszłośċ. Dowodzi tego fakt, że ludzie urodzeni w tym samym czasie, a więc pod tymi samymi gwiazdami, mają całkiem różny los. Dowodzi tego także zwykle różny charakter, a także odmienne koleje życia bliźniaków. Związek historii konkretnego człowieka z gwiazdami, które są obiektami materialnymi pędzącymi przez przestworza Wszechświata, jest tak minimalny, że czymś niepoważnym jest uznawanie, że gwiazdy rządzą naszym losem. Szkoda tylko, że ten zabobon ma tylu zwolenników, którzy dają zajęcie oszustom żerującym na ludzkiej naiwności. Podobnym bzdurnym zabobonem jest dopatrywanie się związku pomiędzy przebiegnięciem przez ulicę czarnego kota a wydarzeniami, które mają nas spotkaċ.

Jednakże słyszy się głosy, że przecież horoskop czasem się sprawdza. Jasne, cokolwiek powiemy o przyszłości, to niekiedy się sprawdzi, a niekiedy się nie sprawdzi. Jeśli na przykład uczeń dobrze się uczy, to z dużym prawdopodobieństwem możemy przepowiedzieċ, że dostanie się do dobrej szkoły średniej, potem na studia i będzie miał ciekawą pracę. Takich wróżb może byċ bardzo wiele, ale one nie mają nic wspólnego z konstelacją gwiazd, z układem linii na ręce człowieka ani z niczym podobnym.

Inne zagadnienie to pytanie, czy wiara w horoskopy, astrologię oraz wróżbiarstwo i posługiwanie się magią są do pogodzenia z wiarą w Jedynego Boga.



Zastanów się
»Przeznaczenie czy wolna wola? Człowiek wierzący w horoskopy, posługujący się wróżbami, jednocześnie wierzy, że jego życie jest z góry ustalone. Nic nie może się staċ inaczej, niż to zapisano w gwiazdach. Chce zobaczyċ swoją przyszłośċ, ale nie usiłuje jej zmieniċ. Natomiast Biblia przedstawia człowiekowi ciągle możliwośċ wyboru. Pismo Święte rysuje obraz człowieka jako wolnego i zdolnego do miłości. Są sprawy, na które nie mamy wpływu, takie jak nasza rodzina, miejsce i czas naszego życia. Można ich wymieniaċ wiele. Ale jednocześnie Biblia ogłasza Boży plan wolności człowieka. I to jest najważniejsza różnica między patrzeniem na życie przez pryzmat horoskopów a postawą człowieka wierzącego.
»Kto powie mi o mojej przyszłości? W horoskopach, astrologii człowiek pyta o przyszłośċ nieznane siły natury. W tzw. wywoływaniu duchów i innych formach magii dopuszcza wprost działanie szatana. Dlatego właśnie wróżbiarstwo oraz magia są grzechami, które obrażają Boga. Człowiek wierzący w magię, horoskopy, astrologię okazuje Bogu całkowity brak zaufania. A przecież wierzyċ to przede wszystkim wierzyċ Bogu, ufaċ Mu, mieċ świadomośċ, że nas nie oszuka.



Zapamiętaj
Wróżbiarstwo, wiara w horoskopy i astrologię, po­sługiwanie się magią są grzechami przeciwko I Przykazaniu Bożemu. Człowiek biorący udział w takich praktykach okazuje Bogu swoją nieufnośċ, a jednocześnie wątpi we własną wolnośċ do podejmo­wania decyzji o swoim losie. Zamiast stawaċ się odpowiedzialny za własne życie, tchórzliwie odwo­łuje się do wyroku wróżb.



Praca domowa
1.Znana jest historia proroka Jonasza, który przeszedł przez Niniwę, grzeszne miasto, i nawoływał ją do nawrócenia. Bóg zapowiedział, że Niniwę zniszczy. Kiedy jednak mieszkańcy tego miasta nawrócili się i zaczęli pokutowaċ, Bóg odwrócił swój wyrok. Na podstawie tego biblijnego przykładu zastanów się, czy modlitwa i nawrócenie mogą odwróciċ wyrok Boży, czy też człowiek jest skazany na niezmienne przeznaczenie.
2.Odpowiedz krótko na list zamieszczony na początku lekcji.



Następna:  Lekcja Nr 14  —   DLACZEGO ZDRADZAJĄ CHRYSTUSA?      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 12  —   JAKI JEST MÓJ BÓG?      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |