Ks. Piotr Tomasik — „DOM NA SKALE”

Podręcznik do nauki religii dla II klasy gimnazjum


Rozdział pierwszy:
UMOCNIENIE Z WYSOKA
Ja jestem Drogą, Prawdą i ŻyciemJ 14,6

1. Moje wady i zalety

Czy kiedyś zastanawialiście się, dlaczego pewne czyny, wydarzenia w naszym życiu nas cieszą, jesteśmy z nich dumni, inne natomiast powodują, że czujemy się nieswojo, jesteśmy zawstydzeni, mamy wyrzuty sumienia? Jeśli tak, to zapewne zauważyliście prawidłowośċ, że pewne dobre czyny powtarzamy z łatwością, natomiast są również, niestety, takie złe zachowania, które zbyt często nam się zdarzają. Skłonnośċ do dobrego postępowania nazywamy zaletą, do złego — wadą. Uleganie wadom to problem wszystkich ludzi. Jeden z Waszych rówieśników pisze tak:



Listy,
opinie

Ilekroċ zastanawiam się nad swoim ży­ciem, tylekroċ nie mogę zrozumieċ, dlacze­go jestem wciąż taki zły i niepo­prawny. Jestem chrześcijaninem, chodzę do spowie­dzi, postanawiam, że będę lepszy. I przez krótki czas udaje mi się to. A potem? Potem jest znów jak poprzednio, popełniam te same błędy.

Zauważyłem także, że moi bracia też po spowiedzi są trochę lepsi. Ale kiedy minie pewien czas, to mój młodszy brat przeszkadza mi w odrabianiu lekcji, a starszy nie chce ze mną rozmawiaċ i traktuje mnie z góry.

Dlaczego świat jest złożony z ludzi niepoprawnych? Takich jak ja i moi bracia.


Wasz kolega staje przed takimi samymi problemami, jakie są udziałem wszystkich ludzi. Można zatem pytaċ, co robiċ, aby byċ lepszym, aby kształtowaċ swój charakter, aby panowaċ nad sobą. Zanim jednak człowiek odpowie na pytanie: Co robiċ?, powinien spytaċ: Co jest moją wadą, a co zaletą?

Właśnie samopoznanie, poznanie własnych możliwości, leży u podstaw pracy nad charakterem. Okres młodości jest czasem, w którym człowiek może łatwo zmieniċ nawyki, zarówno dobre, jak i złe. W okresie młodości człowiek stawia pytania: Kim jestem? Jaki jest cel i sens mojego życia? W tym też okresie chce przebywaċ wśród ludzi, którzy mają podobne zapatrywania na życie. Potrzebuje zrozumienia, przyjaźni. Gdy jednak nie znajdzie odzewu dla swoich pytań, gdy ktoś zawiedzie pokładane w nim zaufanie, gdy sam nie potrafi poradziċ sobie ze swoimi wadami i problemami, wówczas może zamknąċ się w sobie, przybraċ postawę nieufności i negowania całego otaczającego świata.



Przeczytaj

Przeanalizuj kiedyś momenty twego rannego przebu­dzenia i wstawania. Nie jesteś jeszcze całkiem panem samego siebie. Potrzeba pewnego wysiłku, by otworzyċ oczy. Spróbuj określiċ, co dzieje się w tobie podczas tych pierwszych chwil nowego dnia. Czy czujesz radośċ z przebudzenia się? Chcesz chętnie przeżyċ ten dzień? Czy rozpoczynasz dzień z ochotą? A może czujesz, że opanowuje cię ociężałośċ?

Na podstawie takiej wnikliwej analizy możesz spra­wdziċ, jakie są twoje zadatki na szczęście. Nie chodzi tutaj o obiegowe: „Czuję się dobrze”, albo: „Nie czuję się dobrze”. Szczęścia trzeba szukaċ głębiej. W szczerym „tak”, w otwarciu się na ludzi, wśród których żyjesz, spotykasz się. W radości dnia, który się zaczyna, a w którym możesz wzbogacaċ swe ludzkie wartości. A może akurat skapitulowałeś i wstajesz ze skwaszoną miną i zachmurzonym wnętrzem, a jakiś bezwład opanował całą twą istotę? Bądźuczciwy. Nie odpowiadaj sobie za prędko. Nie upiększaj twojej świadomości, jakbyś chciał wystąpiċ przed samym sobą, jak aktor na scenie. Spróbuj raczej zastanowiċ się nad powodem, przyczyną twego niezado­wolenia.

Jesteś chyba świadomy tego, że sam musisz pracowaċ nad sobą, nikt tego nie uczyni za ciebie. Ty sam jesteś kowalem swego szczęścia! Tylko od ciebie zależy, czy przeżyjesz ten dany ci dzień szczęśliwie, czy nie.

Phil Bosmans, Byċ człowiekiem


Poznanie, co jest główną wadą, a co zaletą, na której mogę budowaċ, leży u podstaw pracy nad swoim charakterem. Niekiedy jednak ludzie uniemożliwiają sobie tę pracę, gdy zakłamują swoje sumienie, gdy nie chcą pytaċ o dobro i zło swo­jego życia. Taką sytuację opisuje znana Wam przypowieśċ z Ewangelii św. Łukasza:



Bóg mówi

Dwaj ludzie weszli do świątyni, żeby się modliċ: jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz, stojąc, tak modlił się w duszy: Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie: jak złodzieje, nieuczciwi, cudzołożnicy, jak na przykład ten celnik. Poszczę dwa razy w tygodniu, oddaję dziesięcinę ze wszystkiego, co mam. A celnik, stojąc z daleka, nie śmiał nawet oczu podnieśċ w górę; bił się tylko w piersi i mówił: Boże, bądźlitościw mnie grzesznemu. Mówię wam, ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten.


Łk 18, 10–14a




Zastanów się
»Jakie grzechy wyrzucał sobie faryzeusz?
»Z jakich grzechów mógł faryzeusz poprawiċ się po tak przeprowa-dzonym rachunku sumienia?
»Jaka jest różnica pomiędzy postawą celnika i faryzeusza? Który z nich miał świadomośċ własnych wad?

Widzicie zatem, że człowiek może zamknąċ się na potrzebę poprawy, jeśli nie chce poznaċ swoich wad.



Zapamiętaj
Człowiek popełnia rozmaite błędy. Ma skłonnośċ do zła, ma zatem wiele wad. Te wady nie pozwalają człowiekowi byċ szczęśliwym i często innym odbie­rają szczęście. Żeby człowiek przezwyciężył w swoim życiu zło, słabośċ, grzech, potrzeba najpierw, aby poznał samego siebie.



Bóg pomaga

Nie wszyscy faryzeusze, a więc ludzie mający taką postawę, jak to opisuje przypowieśċ o faryzeuszu i celniku, zamknęli się na Słowo Boże. Wśród Apostołów znalazł się również św. Paweł, faryzeusz, który poprzednio walczył z uczniami Chrystusa prześladując Kościół. Chrystus chciał jednak, aby ten wykształcony człowiek stał się Jego apostołem. Pod Damaszkiem dokonało się nawrócenie Szawła (tak pierwotnie nazywał się św. Paweł).

Nie wszystko zatem jest stracone, nawet dla ludzi takich jak faryzeusze. Jezus chce bowiem zbawiċ każdego człowieka. Dlatego każdego wzywa do nawrócenia. Każdy może, dzięki łasce Chrystusa, odmieniċ swoje życie.




Praca domowa
1.Napisz list do faryzeusza. Postaraj się go przekonaċ, że powinien zmieniċ swoją samoocenę. Wyjaśnij mu, że nie znając siebie wiele traci.
2.Przeczytaj opis nawrócenia Szawła pod Damaszkiem umieszczony w Dziejach Apostolskich 9, 1–22.
3.Zastanów się, jaki los zapowiada Pawłowi Chrystus, który ukazał się mu pod Damaszkiem. Życie łatwe, czy pełne trudów?
4.Przeczytaj fragment 2 Listu św. Pawła do Tymoteusza 4, 6–8. Jak św. Paweł podsumowuje swoje życie? Czy jest zadowolony z tego, co osiągnął? Czy jego życie miało głębszy sens?



Następna:  Lekcja Nr 2  —   BYĆ SOBˇ. TO ZNACZY KIM?      | >>>>> |

Poprzednia:    —   WSTĘP      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |