Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział czwarty:
SŁOWO BOŻE ROZSZERZAŁO SIĘ
Dz 6, 7

46. Przedmurze chrześcijaństwa



Zastanów się
Najpierw krótka powtórka z historii końca XIV i całego wieku XV w Polsce:
»Gdzie, kiedy i w jakich okolicznościach założono pierwszy polski uniwersytet?
»W jaki sposób został uniwersytet odnowiony?
»W jaki sposób doszło do chrystianizacji Litwy?


Z całą pewnością zauważyliście, że wiele odpowiedzi łączy się z postacią bardzo ważną dla naszego renesansu, królową, która tak wiele zrobiła dla swojej ojczyzny.




Poszli za Chrystusem

Św. Jadwiga, późniejsza królowa Polski, urodziła się w roku 1374, jako najmłodsza córka Ludwika Andegaweńskiego, króla Polski i Węgier. Rodzice planowali jej małżeństwo z Wilhelmem Habsburgiem. Po śmierci ojca, w wieku zaledwie 8 lat, została zaproszona przez Polaków na tron królewski. Matka zgodziła się, myślała, że w chwili osiągnięcia pełnole­tności Jadwiga wyjdzie za mąż za Wilhelma, który automatycznie zostanie królem Polski. Jednakże panowie polscy nie chcieli słyszeċ o małżeństwie Jadwigi z Wilhelmem, a to ze względu na rysującą się możliwośċ unii polsko–litewskiej. Wilhelm przybył do Polski, lecz nie wpuszczono go na Wawel. Jadwiga i Wilhelm mogli się widywaċ tylko w otoczeniu swoich dworów. Jadwiga szczerze pokochała Wilhelma i dlatego wielkim bólem był dla niej fakt wydalenia go z Polski przez możnowładców. Usiłowała nawet uciec z Wawelu.

Jadwiga była osobą głęboko wierzącą i dlatego dala się przekonaċ, że jej osobista ofiara z ludzkiej miłości przysporzy wielkiej chwały Bożej, ponieważ dzięki małżeństwu z Jagiełłą Litwa miała przyjąċ chrzest. Złożyła tę ofiarę.

Jako żona Władysława Jagiełły prowadziła Jadwiga aktywną politykę wewnętrzną i zagraniczną. Usiłowała ulżyċ doli chłopów, a jednocześnie przyłączyła do Polski Ruś. Prowadziła pertraktacje z Krzyżakami, a także ze skłóconymi z Jagiełłą jego braċmi. Odnowiła także Akademię Krakowską, na co oddała wszystkie swoje klejnoty. W jej grobie znale­ziono drewniane berło i imitację korony.

W marcu 1399 roku urodziła córeczkę. Dziecko było słabe i przeżyło zaledwie trzy tygodnie. Jadwiga długo chorowała po ciężkim porodzie i zmarła 17 lipca tegoż roku.



W czasie Mszy Świętej kanonizacyjnej w Krakowie w roku 1997 (a była to pierwsza kanonizacja na ziemiach polskich) Jan Paweł II powiedział:




Jan Paweł II naucza

Najgłębszym rysem jej krótkiego życia, a zarazem miarą jej wielkości, jest duch służby. Swoją pozycję społeczną, swoje talenty, całe swoje życie prywatne oddała na służbę Chrystusowi, a gdy przypadło jej w udziale zadanie królowania, oddała swe życie na służbę powierzonego jej ludu.

Duch służby ożywiał jej społeczne zaangażowanie. Z rozmachem zagłębiała się w życie polityczne swej epoki. A przy tym ona, córka króla Węgier, potrafiła łączyċ wiernośċ chrześcijańskim zasadom z konsekwencją w bronieniu polskiej racji stanu. Podejmując wielkie dzieła na forum państwowym i międzynarodowym, niczego nie pragnęła dla siebie. Wszelkim materialnym i duchowym dobrem hojnie ubogacała swą drugą ojczyznę. Biegła w dyplomatycznym kunszcie, położyła podwaliny pod wielkośċ XV–wiecznej Polski. (…)

Z jasnością, która po dzień dzisiejszy oświeca całą Polskę, wiedziała, że tak siła państwa, jak siła Kościoła mają swoje źródło w starannej edukacji narodu; że droga do dobrobytu państwa, jego suwerenności i uznania w świecie wiedzie przez prężne uniwersytety. (…) I nie szczędziła niczego, aby ubogaciċ Polskę w całe to duchowe dziedzictwo zarówno czasów starożytnych, jak i wieków średnich. Nawet swoje królewskie berło oddała Uniwersytetowi, sama zaś posługiwała się pozłacanym drewnianym. Fakt ten, mając konkretne znaczenie, jest także wielkim symbolem. Za życia nie królewskie insygnia, ale siła ducha, głębia umysłu i wrażliwośċ serca dawały jej autorytet i posłuch. Po śmierci — jej ofiara zaowocowała bogactwem mądrości i rozkwitem kultury zakorzenionej w Ewangelii.


Kraków, 8 VI 1997




Praca domowa
1.W jaki sposób św. Jadwiga realizowała w swoim życiu takie wartości, jak sprawiedliwośċ, miłośċ społeczna, prawda i dążenie do pokoju?
2.Dlaczego św. Jadwiga, żyjąc w odległych czasach, może byċ dla dzisiej-szych rządzących wzorem postępowania?
3.Św. Jadwiga była władczynią epoki renesansu. W czym to się przeja-wiało?



Następna:    —   PYTANIA KONTROLNE      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 45  —   WOBEC WYZWANIA RENESANSU      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |