Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział czwarty:
SŁOWO BOŻE ROZSZERZAŁO SIĘ
Dz 6, 7

35. Apostoł Narodów


Droga św. Pawła była zupełnie odmienna od Piotrowej. Szaweł (bo takie imię nosił przed nawróceniem) był człowiekiem bardzo wykształconym, uczonym w Piśmie. Początkowo, sądząc, że chrześcijaństwo jest nieprawdziwe i dąży do zniszczenia wiary w jednego Boga, bardzo gwałtownie prześladował wyznawców Chrystusa. Kierował egzekucją św. Szczepana i późniejszymi represjami. Nawrócił się w drodze do Damaszku. W taki sposób opowiadał o tym wydarzeniu w Jerozolimie:



Bóg mówi


A on powiedział: Jestem Żydem, urodziłem się w Tarsie w Cylicji, ale wychowywałem się tu, w tym mieście. W szkole Gamaliela otrzymałem staranne wykształcenie w Prawie ojczystym i Bogu służyłem gorliwie, jak wy wszyscy czynicie to dzisiaj. Zwolenników nowej drogi życia prześladowałem, domagając się dla nich nawet kary śmierci. Mężczyzn i kobiety zakuwałem w kajdany i wtrącałem do więzienia, co może potwierdziċ zarówno arcykapłan, jak i cała starszyzna, gdyż to od nich właśnie otrzymałem listy upoważniające mnie do udania się do waszych braci w Damaszku, gdzie miałem uwięziċ tych, co tam byli, i przyprowadziċ ich, w celu wymierzenia im kary, do Jerozolimy. W czasie tej podróży, kiedy byłem już blisko Damaszku, nagle około południa otoczyła mnie zewsząd wielka jasnośċ z nieba. Upadłem na ziemię i usłyszałem głos, który do mnie mówił: Szawle, Szawle, czemu Mnie prześladujesz? A ja zapytałem: Kim jesteś, Panie? A głos odrzekł: Ja jestem Jezus Nazareński, którego ty prześladujesz. Ci zaś, którzy byli ze mną, widzieli co prawda światło, ale głosu przemawiającego do mnie nie słyszeli. Zapytałem więc: Co mam czyniċ, Panie? A Pan powiedział do mnie: Wstań i idźdo Damaszku, a tam już powiedzą ci wszystko, co masz czyniċ! Ponieważ z powodu owego blasku zaniewidziałem, do Damaszku przyprowadzili mnie moi towarzysze. Niejaki Ananiasz, człowiek pobożny, przestrzegający Prawa i cieszący się bardzo dobrą opinią u tamtejszych Żydów, odnalazł mnie, przyszedł do mnie i powiedział: Szawle, bracie, przejrzyj! I w tej chwili spojrzałem na niego. A on powiedział: Bóg ojców naszych wybrał cię, abyś mógł poznaċ Jego wolę, ujrzeċ Sprawiedliwego i usłyszeċ Jego własny głos. Będziesz wobec wszystkich ludzi świadczył o tym, co zobaczysz i usłyszysz. Dlaczego więc jeszcze się ociągasz? Wstań zaraz, przyjmij chrzest, by uwolniċ się z twoich grzechów wzywając Jego imienia!


Dz 22, 3–16




Zastanów się
»Kogo prześladował Szaweł?
»Jakie słowa Jezusa usłyszał w trakcie widzenia u bram Damaszku?
»Co zatem możemy powiedzieċ o związku Chrystusa z Kościołem?


Droga św. Pawła była trudna. Dawał on świadectwo o Chrystusie z ogromną odwagą. Same początki tego głoszenia nie były łatwe, bo chrześcijanie obawiali się swego dawnego prześladowcy. Dopiero Barnaba wprowadził Pawła do Kościoła w Jerozolimie. Paweł odbył też trzy podróże misyjne, zakładając gminy chrześcijańskie na terenie Azji Mniejszej i Macedonii. Dotarł do Rzymu. Napisał wiele listów do Kościołów, które zakładał, a także do swoich współpracowników. Listy te są świadectwem problemów, przed którymi stanął pierwotny Kościół.


Życiorys św. Pawła jest bardzo bogaty. By się w nim zorientowaċ, trzeba ustaliċ orientacyjne przynajmniej dane do biografii Apostola:

Życie św. PawłaListy
10 r.
po Chr.
Narodziny w Tarsie.  
33–34Ukamienowanie Szczepana, nawrócenie pod Damaszkiem, przyjęcie chrztuDz 7,58; 9,1nn
34–36Pobyt w Arabii, początek działalności w DamaszkuGa 1,17
Dz 9,20nn
 
36–37Pierwsza podróż do Jerozolimy po nawróceniuGa 1, 18
Dz 9, 26nn
 
37–42Pobyt w TarsieGa 1, 21
Dz 9, 30
 
43Barnaba wzywa Pawła do Antiochii w Syrii w celach duszpasterskichDz 11,25 
44Paweł i Barnaba udają się z jałmużną z Jerozolimy do gminy antiocheńskiejDz 11, 30 
47–48Pierwsza podróż misyjna z BarnabąDz 13, 1–14, 28 
 
49–50Dz 16, 11nn 
49Podróż wraz z Barnabą na spotkanie Apostołów w Jerozolimie (zwane później Soborem Jerozolimskim)Dz 15,1nn
Ga 2,1
 
49–52Druga podróż misyjna z SylasemDz 15, 36–18, 22 
50-51Pobyt w Tesalonice i Berei macedońskiejDz 17, 1nn. 10nn 
51–52Działalnośċ w Atenach i Koryncie. Powrót przez Kenchry, Efez, Cezareę do AntiochiiDz 17, 15nn; 18, 1–221 Tes (r. 51/52
w Koryncie)
53–58Trzecia podróż misyjnaDz 18, 23–21, 17 
54–57Pobyt (więzienie) w EfezieDz 19, 1nnFlp (ok. 55)
1 Kor
(początek r. 56)
2 Tes (r. 57)
57Działalnośċ w Macedonii i IliriiDz 20,1n
Rz 15, 19
Ga (ok. r. 57
w Macedonii)
2 Kor (koniec r. 57 w Macedonii)
57–58Działalnośċ w Koryncie Rz (wiosna r. 58 w Koryncie)
58Powrót z Macedonii przez Troadę, Milet, Patarę, Tyr i Cezareę do JerozolimyDz 20, 3. 6. 15; 21, 1. 3. 7. 15 
58–60Uwięzienie w Jerozolimie i pobyt w więzieniu w CezareiDz 21, 27nn; 23, 23nn 
60–61Podróż w charakterze więźnia z Cezarei przez Sydon, Myrę, Kretę, Maltę, Syrakuzy, Regium, Puteolę do RzymuDz 27, 1–28, 15 
61–63Pobyt w więzieniu rzymskim Kol, Ef, Flm
(w więzieniu)
63–64Prawdopodobna podróż do HiszpaniiRz 15, 24nn 
 
64–66Podróż na Wschód 1 Tm
(w Macedonii,
po wyjściu z więzienia)
Tt
67Śmierċ męczeńska przez ścięcie w Rzymie 2 Tm (podczas II uwięzienia w Rzymie, niedługo przed śmiercią)

Życie św. Pawła to życie misjonarza, który głosi Ewangelię w coraz to nowych miejscach. Tego wymagała ówczesna sytuacja Kościoła. Warto też zwróciċ uwagę na to, że Paweł jest przede wszystkim apostołem pogan. To w związku z jego nauczaniem pojawia się problem, czy człowiek, który przyjmuje chrzest, ma najpierw przyjąċ rytualnie religię żydowską, czy też sam chrzest wystarczy. Otóż w pierwotnym Kościele pojawiała się grupa ludzi, którzy twierdzili, że najpierw trzeba poddaċ się obrzezaniu (czyli staċ się rytualnie Żydem), a potem dopiero przyjąċ chrzest. To samo dotyczyło zachowywania żydowskich zwyczajów dotyczących jedzenia czystego i nieczystego. Św. Paweł stanął na stanowisku, że wystarczy chrzest, że to Chrystus, Jego Ofiara wyzwala człowieka. Temu zagadnieniu poświęcone zostało zebranie Apostołów w Jerozolimie w r. 50. Apostołowie orzekli wówczas uroczyście:



Bóg mówi

Apostołowie i starsi bracia wasi przesyłają pozdrowienia braciom nawróconym z pogaństwa w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Dowiedzieliśmy się, że niektórzy spośród nas, bez naszej wiedzy, przybyli do was i niepokoili was swoimi naukami, siejąc zamęt w waszych duszach. Postanowiliśmy zaś — my i Duch Święty — nie nakładaċ na was żadnych ciężarów prócz tego, co konieczne.


Dz 15, 23–24. 28




Zastanów się
»Kto, według tekstu uchwał tzw. Soboru Jerozolimskiego, jest prawodawcą Kościoła?
»Przypomnijcie sobie, że ważną cechą Kościoła Jerozolimskiego było wypełnianie Prawa Mojżeszowego. W jaki sposób cecha ta się przejawiała? Co zmieniło się po roku 50? Dlaczego?



Zapamiętaj
Droga św. Pawła to droga misjonarza Chrystusa, człowieka, który całe swoje życie, wszystkie swoje zdolności oddał na służbę Ewangelii. Pod koniec swego życia mógł z radością powiedzieċ: W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości.



Praca domowa
1.Przekalkuj do zeszytu z atlasu historycznego mapę krain we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Zaznacz na mapie podróże misyjne św. Pawła.
2.Przeczytaj z Dziejów Apostolskich 16, 6–10. Uzasadnij, że św. Paweł słusznie może byċ nazwany apostołem naszego kontynentu.
3.Przepisz z 2 Listu do Tymoteusza 2, 1–3. Co znaczą dla Ciebie te słowa wezwania?



Następna:  Lekcja Nr 36  —   EKSPLOZJA EWANGELIZACJI      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 34  —   OPOKA KOŚCIOŁA      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |