Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział czwarty:
SŁOWO BOŻE ROZSZERZAŁO SIĘ
Dz 6, 7

34. Opoka Kościoła


Mówi się, że nauczanie Kościoła opiera się na św. apostołach Piotrze i Pawle. Warto zatem, abyśmy prześledzili drogę tych dwóch ludzi. To będzie zadanie dwóch najbliższych lekcji.


Św. Piotr był rybakiem, podobnie jak jego brat, św. Andrzej. Ich wspólnikami byli synowie Zebedeusza, św. Jan i św. Jakub. Trudno jest przywoływaċ wszystkie wydarzenia, jakie mają miejsce w Biblii w związku ze św. Piotrem. Jest ich zbyt wiele. Nasze opowiadanie zacznijmy od sceny powołania Szymona Piotra:



Bóg mówi

Pewnego razu, gdy tłumy cisnęły się ku Jezusowi, by słuchaċ słowa Bożego, On stał nad jeziorem Genezaret. I oto zobaczył dwie łodzie przy brzegu jeziora. Rybacy z nich wyszli i płukali sieci. Wstąpiwszy do łodzi, która była Szymona, kazał mu odpłynąċ trochę od brzegu. A potem, usiadłszy, nauczał rzesze z łodzi.

A gdy tylko skończył nauczaċ, powiedział do Szymona: Wypłyń na głębię i zarzuċcie wasze sieci na połów. Lecz Szymon odpowiedział: Mistrzu, przez całą noc pracując niceśmy nie złowili, ale na Twoje słowo zarzucę sieci.

A kiedy tylko to uczynili, złowili bardzo dużo ryb, tak że sieci im się rwały. Dali tedy znak towarzyszom, którzy byli w innej łodzi, żeby im pomogli. A gdy przybyli, napełnili obydwie łodzie, tak że się prawie zanurzały.

Widząc to Szymon Piotr upadł Jezusowi do kolan i powiedział; Panie, odejdźode mnie, bo ja jestem grzesznym człowiekiem. Osłupiał bowiem ze zdziwienia on i wszyscy, którzy z nim byli, z powodu takiego mnóstwa złowionych ryb. Podobnie zdumieni byli Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, towarzysze Szymona.

A Jezus powiedział do Szymona: Nie bój się, odtąd będziesz łowił ludzi. A potem, wyciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.


Łk 5, 1–11




Komentarz

Zauważcie (analizując powyższy tekst Ewangelii), że opowiadanie o powołaniu Piotra składa się z kilku etapów:


»Jezus, znany nauczyciel i cudotwórca, przychodzi nad jezioro Genezaret, aby nauczaċ. Wybiera łódźSzymona Piotra i stamtąd naucza tłumy. Piotr byċ może odczuwał dumę, że został doceniony.
»Jezus, po skończonym nauczaniu, nakazuje odpłynąċ od brzegu i rozpocząċ połów. Zgodnie z doświadczeniem rybackim, taki zabieg nie miał sensu w środku dnia. Piotr mógł obawiaċ się kompromitacji, bo przecież był zawodowym rybakiem.
»Piotr staje na rozdrożu. Albo zaufa Jezusowi, zaryzykuje kompromitację, uzna, że widocznie Jezus chce mu daċ jakieś dobro. Albo też okaże Jezusowi nieposłuszeństwo. Piotr okazuje Jezusowi ufnośċ.
»Łódźnapełnia się po brzegi rybami. Połów jest obfity i cudowny. Piotr przerażony pada do nóg Jezusowi i wyznaje swoją grzesznośċ. Wobec mocy Bożej okazuje się słaby i mały.
»Jezus nie zaprzecza. Owszem, Piotr jest człowiekiem słabym i grzesznym. Wiele razy tego dowiedzie. Ale tego właśnie Piotra Jezus powołuje, by poszedł za Nim.
»Piotr idzie za Jezusem zostawiając wszystko, porzucając to wszystko, co było dla niego dotychczas ważne, bliskie. Staje się Apostołem Jezusa.



Zastanów się
»Dlaczego scena powołania św. Piotra poprzedzona jest wydarzeniami, które wywołują w nim poczucie, że jest słabym grzesznikiem?
»Jak Jezus reaguje na Piotrowe wyznanie, że jest człowiekiem grzesznym?


Później, pod Cezareą Filipową św. Piotr, w imieniu apostołów wyznaje wiarę w Jezusa:



Bóg mówi

A kiedy przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, wtedy zapytał Jezus uczniów: Za kogo mają ludzie Syna Człowieczego? A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, a jeszcze inni za Jeremiasza lub za któregoś z proroków. Zapytał ich: A wy za kogo Mnie uważacie?

Odpowiadając na to Szymon Piotr rzekł: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. A Jezus oświadczył: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony, gdyż nie ciało ani nie krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. A oto Ja mówię ci: Ty jesteś Piotr [skała], i na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. Tobie dam klucze królestwa niebieskiego: Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.


Mt 16, 13–19



Jednocześnie jednak św. Piotr zaparł się Jezusa trzykrotnie w czasie Męki Pańskiej:



Bóg mówi

A Szymon Piotr i jeszcze jeden spośród uczniów szli za Jezusem. Właśnie ten drugi uczeń był znany arcykapłanowi i dlatego mógł wejśċ razem z Jezusem na dziedziniec [pałacu] arcykapłana. Lecz Piotr pozostał na zewnątrz, w pobliżu bramy. Ów drugi uczeń zaś, ten, którego znał arcykapłan, wyszedłszy pomówił z odźwierną i po chwili wprowadził Piotra do środka. Ale odźwierna rzekła do Piotra: Czy ty nie należysz również do uczniów tego człowieka? A on odpowiedział: Nie! Ponieważ zaś zrobiło się zimno, strażnicy i słudzy, rozpaliwszy ognisko, stanęli wokoło i grzali się. Był wśród nich Piotr i on także grzał się. A gdy zapytano go: Czy ty nie jesteś również jednym z Jego uczniów? — zaprzeczył mówiąc: Nie jestem. Wtedy jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho, powiedział: Czyż to nie ciebie właśnie widziałem razem z Nim w ogrodzie? Lecz Piotr znów zaprzeczył. I zaraz kur zapiał.


J 18, 15–18. 25b–27




Zastanów się
»W jaki sposób ujawniła się słabośċ Piotra, o której mówił w dniu swego powołania?
»Dlaczego Piotr zaparł się Jezusa?
»W jakich okolicznościach Jezus zapowiedział, że Piotr trzykrotnie się go zaprze?


Św. Paweł daje świadectwo (w cytowanym w trakcie lekcji 30 fragmencie 1 Listu do Koryntian), że to św. Piotrowi, przed innymi apostołami, ukazał się Zmartwychwstały Jezus. A później ukazał się nie tylko Piotrowi, ale i pozostałym Apostołom:



Bóg mówi

Potem znów ukazał się Jezus nad Morzem Tyberiadzkim. A ukazał się tak: Znajdowali się razem: Szymon Piotr, Tomasz zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj jeszcze inni uczniowie Jego. Szymon Piotr powiedział: Idę łowiċ ryby. Rzekli mu pozostali: Idziemy z tobą. Wyszli więc i wsiedli do łodzi. Tej nocy jednak nic nie złowili. Kiedy nastał ranek, pojawił się na brzegu Jezus, ale uczniowie nie wiedzieli, że to Jezus. A Jezus zapytał ich: Dzieci, czy macie coś do jedzenia? Odpowiedzieli: Nie! Rzekł tedy do nich: Zarzuċcie sieċ po prawej stronie, a na pewno coś złowicie. Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąċ. Wtedy ów uczeń, którego Jezus miłował, rzekł do Piotra: To jest Pan! A Szymon Piotr, usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział swoje ubranie — był bowiem nagi — i rzucił się w morze. Pozostali uczniowie dopłynęli w tym czasie łodzią, ciągnąc za sobą sieċ napełnioną rybami. Do brzegu było tylko około dwustu łokci. A kiedy zeszli na ląd, zobaczyli palące się ognisko, a w nim piekącą się rybę i chleb. Rzekł tedy do nich Jezus: Przynieście tu i te ryby, któreście złowili przed chwilą. Poszedł więc Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieċ pełną wielkich ryb. W sumie było ich tam sto pięċdziesiąt trzy. A sieci, mimo tak wielkiej ilości ryb, wcale się nie porwały.


J 21, 1–11




Komentarz

Nad Morzem Tyberiadzkim Piotr po raz drugi spotkał się z Jezusem zmartwychwstałym.

Niewiele wiemy o pierwszym spotkaniu. Wspomina o nim św. Łukasz: Rzeczywiście Pan zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi, a św. Paweł pisze w 1 Liście do Koryntian: Ukazał się Kefasowi, potem Dwunastu.

Jakie to wzruszające, że Jezus ukazał się najpierw temu, który się Go zaparł, a nie Janowi, który nie opuścił Go i trwał pod krzyżem. Jezus spotkał się najpierw z grzesznikiem. Piotr tak bardzo liczył na siebie samego, kiedy mówił: Panie, nigdy się Ciebie nie zaprę. Teraz przekonał się, że może się oprzeċ tylko na miłosierdziu Boga.

Po obfitym połowie pierwszy Jan dostrzegł Jezusa na brzegu, a wtedy Piotr rzucił się do wody, aby jak najszybciej tam się znaleźċ. Już nie tłumaczył się, jak kiedyś, że jest niegodny, że popełniony grzech go onieśmiela.

Wystarczy prawdziwy żal, żeby się rzuciċ w ramiona Ojca. Kiedy czytamy o drugim spotkaniu Jezusa z Piotrem, na brzegu morza, warto przypomnieċ to pierwsze – spotkanie grzesznika z miłosierdziem.

Ks. Jan Twardowski, Wszędy pełno Ciebie…




Zastanów się
»Kim był przed powołaniem na apostoła św. Piotr? A kim byli jego towarzysze?
»Do czego ich zatem namawia św. Piotr, ten, który już wie, że Jezus zmartwychwstał?



Komentarz

Zauważcie, że apostołowie, mimo że wiedzą, iż Jezus żyje, nie mają pojęcia, co dalej robiċ. Wracają do swoich dawnych zajęċ, nie czują się już apostołami. Tej swoistej dezercji przewodzi ten, który miał byċ opoką — św. Piotr. I wtedy Jezus staje na brzegu i powtarza tamto wydarzenie sprzed lat, kiedy powołał Piotra.



A potem Jezus odbył ze św. Piotrem bardzo ważną rozmowę:



Bóg mówi


A kiedy już spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy ty miłujesz Mnie bardziej niż ci? Odpowiedział Mu: Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Wtedy rzekł do niego [Jezus]: Paś baranki moje! Zapytał go po raz drugi: Szymonie, synu Jana, czy ty Mnie miłujesz? Odpowiedział [Szymon]: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Rzekł tedy do niego: Paś owce moje! Zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy ty Mnie kochasz? Zasmucił się Piotr, że aż trzy razy pytał go: Czy ty Mnie kochasz? I rzekł do Niego: Panie, Ty przecież wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. Powiedział do niego Jezus: Paś owce moje! Zaprawdę, zaprawdę mówię ci: Kiedy jeszcze byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Kiedy się już jednak zestarzejesz, wtedy wyciągniesz przed siebie swoje ręce, ktoś inny cię przepasze i poprowadzi tam, dokąd sam nie chciałbyś pójśċ. Powiedział to, żeby zaznaczyċ, jaką śmiercią przysporzy chwały Bogu. Kiedy skończył mówiċ, zwrócił się do Piotra ze słowami: Pójdźza Mną!


J 21, 15–19




Zastanów się
»Jezus powierza św. Piotrowi władzę prymatu w Kościele. O co wcze-śniej go pyta?
»Co zatem jest najważniejsze w Kościele?
»Co Jezus zapowiada na temat przyszłości św. Piotra?


Apostołowie, zwłaszcza św. Piotr i św. Jan, głosili z odwagą Jezusa. Daje o tym świadectwo św. Łukasz, gdy opisuje taką oto scenę w Dziejach Apostolskich:



Bóg mówi


Odwaga Piotra i Jana zadziwiła pytających tym bardziej, że jak się przekonali, byli to ludzie niewykształceni i prości. Z łatwością rozpoznano w nich również dawnych towarzyszy Jezusa. Wezwano ich przeto i zakazano im przemawiaċ i nauczaċ w imię Jezusa. Lecz Jan i Piotr odpowiedzieli na to: Zastanówcie się sami, tak wobec Boga: Czy należy słuchaċ was, czy raczej Boga? Nie możemy bowiem przemilczeċ tego, cośmy widzieli i słyszeli. Lecz oni ponowili swoje groźby. Ponieważ jednak nie znaleźli żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich, obawiając się ludu, który wielbił Boga z powodu tego, co się stało.


Dz 4, 13. 18–21



Jest jeszcze jeden fragment Ewangelii, który pokazuje, gdzie tkwi tajemnica mocy, jaką otrzymał św. Piotr:



Bóg mówi


Nakazał uczniom wsiąśċ do łódki, by pospieszyli jeszcze przed Nim na drugi brzeg. A On tymczasem powiedział, żeby się rozeszły rzesze. A kiedy je odesłał, samotnie udał się na górę, aby się modliċ. Wieczór już nadszedł, a On jeszcze tam był sam. Łódźzaś znajdowała się sporo stadiów od brzegu i miotały nią fale, ponieważ wiatr wiał z przeciwnej strony. I oto o czwartej straży nocnej zbliżył się do nich krocząc po morzu. A uczniowie, gdy Go zobaczyli idącego ku nim po morzu, przerazili się i mówili do siebie: To jakaś zjawa! I z przerażenia poczęli krzyczeċ. Lecz Jezus powiedział do nich zaraz: Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się! Wtedy Piotr powiedział: Panie, jeśli to rzeczywiście Ty jesteś, spraw, żebym przyszedł do Ciebie po wodzie. Rzekł tedy Jezus: Przyjdź! Wyszedł więc z łódki i zaczął iśċ do Jezusa po wodzie. Lecz odczuwając silny wiatr, przeląkł się. I kiedy począł tonąċ, zawołał: Panie, ratuj mnie! Natychmiast wyciągnął Jezus rękę i uchwycił go mówiąc: Czemuś zwątpił, człowieku małej wiary? A kiedy wstąpili do łodzi, wiatr ustał. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim mówiąc: Ty naprawdę jesteś Synem Bożym!


Mt 14, 22–33



W taki sposób to wydarzenie ewangeliczne komentował Jan Paweł II w trakcie spotkania z młodzieżą polską w Poznaniu w roku 1997:




Jan Paweł II naucza

Skierujmy nasz wzrok na jezioro Genezaret i płynącą po nim łódźPiotrową. Jezioro kojarzy się z obrazem świata, również i świata współczesnego, w którym żyjemy i w którym Kościół spełnia swe posłannictwo. Ten świat stanowi dla człowieka wyzwanie, tak jak jezioro stanowiło wyzwanie dla Piotra. Było mu ono bliskie i znane jako miejsce codziennej pracy rybaka, a z drugiej strony był to żywioł, z którym trzeba było konfrontowaċ swe siły i doświadczenie.

Świat może byċ niekiedy groźnym żywiołem — to prawda — ale człowiek żyjący wiarą i nadzieją ma w sobie siłę Ducha, aby stawiċ czoło zagrożeniom tego świata. Piotr szedł po falach jeziora, choċ było to przeciw prawu ciążenia, bo patrzył w oczy Jezusa. Gdy zwątpił, gdy stracił osobisty kontakt z Mistrzem, zaczął tonąċ, i spotkał go wyrzut: Czemu zwątpiłeś, małej wiary?

Na przykładzie Piotra widzimy, jak ważna jest w życiu duchowym osobista więźz Chrystusem, którą trzeba ciągle odnawiaċ i pogłębiaċ. W jaki sposób to czyniċ? Przede wszystkim przez modlitwę. Moi drodzy, módlcie się i uczcie się modlitwy, czytajcie i rozważajcie Słowo Boże, umacniajcie więźz Chrystusem w SakraŹmencie Pokuty i Eucharystii, zgłębiajcie problemy życia wewnętrznego i apostolstwa w młodzieżowych zespołach, ruchach i organizacjach kościelnych, których jest wiele w naszym kraju.

Poznań, 3 VI 1997




Zapamiętaj
Droga św. Piotra to droga człowieka, który jest pełen zapału, ale często okazuje się słaby i upada. Dopiero w zetknięciu z łaską Jezusa, dzięki kontaktowi z Jezusem, Piotr staje się świętym. Umiera w Rzymie jako męczennik, który przelał swoją krew dla Chrystusa. Św. Piotr jest dla nas przykładem, jak Jezus umacnia naszą słabośċ w drodze ku spełnianiu naszego powołania.



Praca domowa
1.Przepisz z 1 Listu św. Piotra 2, 5. Co w tym fragmencie o godności chrześcijanina mówi pierwszy Papież?
2.Przepisz z 2 Listu św. Piotra 1, 20–21. Co w tym fragmencie mówi św. Piotr na temat natchnienia Pisma świętego?



Następna:  Lekcja Nr 35  —   APOSTOŁ NARODÓW      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 33  —   NARODZINY KOŚCIOŁA      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |