Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział trzeci:
SŁOWO STAŁO SIĘ CIAŁEM
J 1, 14

29. Odkupiciel człowieka


Dlaczego Jezus cierpiał? Co jego cierpienie znaczy dla nas? Swoimi wątpliwościami dzieli się Wasz starszy kolega, student Politechniki:



Listy,
opinie

Nie rozumiem, dlaczego tyle uwagi poświęca się w Kościele cierpieniom Jezusa. Czy inni ludzie nie cierpieli? Dlaczego na ich cześċ nie odprawia się drogi krzyżowej, tak jak to robi się na cześċ Chrystusa? Czy On inaczej cierpiał? Trzeba zdobyċ się na pewien dystans wobec tej całej historii i zobaczyċ, że nie tylko Jezus cierpiał.



To prawda, nie tylko Jezus cierpiał. Jest jednakże kilka zasadniczych różnic, których, jak się wydaje, nie dostrzegł autor tego listu. Najpierw fakt, że Jezus jest Bogiem–Człowiekiem, a nie zwykłym człowiekiem. Z tego wypływa drugi, bardzo ważny do zauważenia szczegół: Jezus cierpiał całkowicie dobrowolnie. Dlaczego? Oto pytanie, jakie najpierw trzeba postawiċ. Nie szczegóły Jego męki, ale Jej sens są tu najistotniejsze.


Tę mękę zapowiada Księga Izajasza:



Bóg mówi

Oto powiedzie się mojemu Słudze, podniesie się, wzbije ku górze i urośnie bardzo! Wielu przeraziło się na Jego widok, tak bardzo zmieniona była Jego postaċ. Nie miał już nawet wyglądu ludzkiego. I dziwiċ się temu będą rozliczne narody, w Jego obecności królowie zamkną swoje usta, bo ujrzą to, o czym nikt nigdy nie mówił, ukaże się im coś, czego nie widzieli.

Ale któż uwierzy temu, cośmy słyszeli, i komuż to Pan okazał swą prawicę? Wyrósł On przed nami niczym młode drzewo, ukazał się jak korzeń tkwiący w wyschłej ziemi. Nie widzieliśmy w Nim piękna ni blasku, a widok Jego był odrażający. U wszystkich wzbudził odrazę i wzgardę ów Mąż boleści tak dotknięty bólem, a na Jego widok zwykło się twarz zasłaniaċ. Gardzono Nim dokoła i za nic Go miano.

Otóż On wziął na siebie boleści nas wszystkich, to nasze cierpienia tak go przywaliły. Sami uznaliśmy Go za pokonanego, za doświadczonego i upokorzonego przez Boga. A On został tak przebity z powodu naszych grzechów i zdruzgotany za nasze winy. Kara, którą wziął na siebie, nam pokój przynosi i dzięki Jego ranom my uleczeni będziemy. Wszyscyśmy się jak owce pogubili, każdy poszedł swoją własną drogą, a wszystkie nasze winy Pan włożył na Niego. Obchodzono się z Nim okrutnie, ale się nie wzbraniał i nawet nie zamierzał otworzyċ ust swoich. Był jak baranek na zabicie wiedziony, jak owieczka nie opierająca się tym, którzy ją strzygą, tak On nie otwierał ust swoich. Po udręce i sądzie wyrok nań wydano, lecz czy się ktoś losem Jego przejmuje? I tak został zabrany, od żyjących, i za grzechy nasze aż na śmierċ skazany. Miejsce pogrzebania dano Mu wśród bezbożnych, a grób tam, gdzie bogaczy się chowa.

Nie zdarzyło się, by za życia kiedyś nie miał racji, a ust Jego nigdy nie splamiło kłamstwo. A Panu spodobało się zmiażdżyċ Go cierpieniem. Jeśli odda swe życie na ofiarę za grzechy, ujrzy swoje potomstwo, przedłużą się dnie Jego i wypełni się przez Niego to, w czym Pan ma upodobanie. Po doświadczeniach, jakie przeszła Jego dusza, ujrzy światłośċ i będzie się nią cieszył. Przez swoje cierpienia Sługa mój usprawiedliwi wielu, biorąc na siebie wszystkie ich przewinienia. Dlatego oddam Mu we władanie tłumy, przy podziale łupów będzie z potężnymi, dlatego że sam Siebie zechciał na śmierċ wydaċ i do grzeszników został zaliczony. A On wziął na siebie grzechy bardzo wielu i orędowaċ chciał za przestępcami.


Iz 52, 13–53, 12




Nota

Fragment ten, noszący nazwę IV Pieśni Sługi Jahwe, powstał w czasie niewoli babilońskiej (VI wiek przed Chrystusem). Jest ostatnim z czterech fragmentów zapowiadających tajemniczą postaċ Sługi Jahwe. Czyta tę Pieśń Kościół w trakcie Liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek.




Zastanów się
»Jaki jest sens śmierci krzyżowej Jezusa, w świetle IV Pieśni Sługi Jahwe?
»Co było głównym motywem, dla którego Sługa Jahwe poniósł śmierċ?



Bóg mówi


Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił,
czemu nie znajdują echa słowa skargi mojej?
Boże mój, wołam we dnie i nie słyszysz mnie,
i w nocy nie masz dla mnie spoczynku.
A przecie mieszkasz w świątyni,
chwało Izraela!
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi,
ufali ci i wspomagałeś ich.
Wołali cię i ratowałeś ich,
wierzyli w ciebie i nie zaznali zawodu.
Ja jednak jestem robak, nie człowiek,
pośmiewisko ludzi i wzgarda pospólstwa.
Wszyscy, co patrzą na mnie, szydzą ze mnie,
krzywią usta i potrząsają głową:
„Zaufał Panu, niechże go ratuje,
niech go wybawi, ulubieńca swego”.
Tyś mnie wydobył z żywota,
nadzieja moja od piersi mej matki.
Tobiem oddany od wyjścia z jej łona,
od wyjścia z łona jej tyś Bogiem moim.
Nie odstępuj mnie tedy:
bliska jest niedola
i nie masz, kto by mi pomógł.
Otoczyło mnie mnóstwo cielców,
obległy mnie tłuste byki.
Otwierają na mnie paszcze,
jak lew, co ryczy drapieżnie.
Rozlałem się jak woda,
rozsypały się kości moje.
Serce moje stało się jak wosk
topniejący we wnętrzu moim.
Jak czerep wyschła siła moja,
do podniebienia przylepł język mój,
cisnąłeś mnie w proch śmierci.
Obstąpiła mnie sfora psów,
obległa mnie ciżba bezbożnych.
Przebodli ręce i nogi moje,
policzyli wszystkie kości moje.
Patrzyli na mnie i oglądali mnie;
rozdzielili sobie szaty moje
i o suknię moją los miotali.


Ps 22, 2–19
tłum. Leopold Staff




Zastanów się
»Które z zapowiedzi mesjańskiego Psalmu 22 spełniły się dokładnie w czasie męki Chrystusa?
»Postaraj się znaleźċ te fragmenty w Ewangelii.
»Wyniki tych poszukiwań skonsultuj z kolegami.




Jan Paweł II naucza

Bóg jest zawsze po stronie cierpiących. Jego wszechmoc objawia się właśnie w tym, że dobrowolnie przyjął cierpienie. Mógł nie przyjąċ. Mógł okazaċ swoją wszechmoc nawet w momencie ukrzyżowania. Przecież Mu to proponowano: Zstąp z krzyża, a uwierzymy Ci. Nie przyjął tej propozycji. To, że pozostał do końca na krzyżu, to, że na tym krzyżu mógł powiedzieċ do Boga tak, jak wszyscy cierpiący: Boże mój, czemuś Mnie opuścił? — właśnie to pozostało w dziejach człowieka jako najsilniejszy argument. Gdyby zabrakło tego konania na krzyżu, prawda, że Bóg jest Miłością, zawisłaby w jakiejś próżni.

Tak! Bóg jest Miłością i po to właśnie dał Syna swego, aby Go jako miłośċ objawił do końca. Chrystus jest tym, który do końca umiłował. Do końca, to znaczy do ostatniego tchnienia. Do końca, to znaczy przyjmując wszystkie konsekwencje ludzkiego grzechu, biorąc je na siebie. Dokładnie tak, jak powiedział Prorok Izajasz: On się obarczył naszym cierpieniem. Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich.

Mąż boleści jest objawieniem tej miłości, która wszystko przetrzyma, tej miłości, która jest największa, którą Bóg nie tylko jest, ale także którą rozlewa w naszych sercach poprzez Ducha Świętego.

Przekroczyċ próg nadziei, 1994




Poezja
W nieczułej, ale niespokojnej dumie
Usnęli mędrcy, — wtem odgłos ich budzi,
Że Bóg widomie objawił się w tłumie
I o wieczności przemawia do ludzi:
„Zabiċ go! — rzekli — spokojnośċ nam miesza;
Lecz zabiċ we dnie? — obroni go rzesza”.

Więc mędrcy w nocy lampy zapalali
I na swych księgach ostrzyli rozumy
Zimne i twarde jak miecze ze stali;
I wziąwszy z sobą uczniów ślepych tłumy
Szli łowiċ Boga, — a zdrada na przedzie
Prostą ich drogą, ale zgubną wiedzie.

„Tyś to?” — krzyknęli na Maryi Syna.
„Jam” — odpowiedział, i mędrcy pobladli:
„Ty jesteś?” — „Jam jest”. — Służalców drużyna
Uciekła w trwodze, mędrcy na twarz padli;
Lecz widząc, że Bóg straszy, a nie karze,
Wstali przelękli, więc srożsi zbrodniarze.

I tajemnicze szaty z Boga zwlekli,
I szyderstwami ciało jego siekli,
I rozumami serce mu przebodli:
A Bóg ich kocha i za nich się modli!
Aż gdy do grobu duma go złożyła,
Wyszedł z ich duszy, ciemnej jak mogiła.

Spełnili mędrcy na Boga pogrzebie
Kielich swej pychy. — Natura w rozruchu
Drżała o Boga. — Lecz pokój był w niebie.
Bóg żyje, tylko umarł w mędrców duchu.


Adam Mickiewicz, Mędrcy




Poezja
Najpiękniejszy z ludzkich synów,
Jezu Chryste miłosierny,
Twa korona nie z wawrzynu,
lecz z raniących czoło cierni,
płaszcz królewski nie z soboli,
ale z Twojej krwi szkarłatu.
Oto Człowiek, co z miłości,
ofiarował życie światu.

Najpiękniejszy z ludzkich synów,
berłem Twoim krucha trzcina,
bo w słabości Bóg objawił
moc i chwałę Swego Syna.
W ludzkim bólu Pan obecny
stał się bratem dla nędzarzy.
Oto Człowiek. Król cierpiących
swoim sercem nas obdarzył.


Marek Skwarnicki, Ecce Homo




Nota

Marek Skwarnicki (ur. w r. 1930) — pisarz, publicysta, redaktor Tygodnika Powszechnego i Znaku, poeta i tłumacz Księgi Psalmów.




Poezja
Jedyny z całej ludzkości
obdarzony łaską dźwigania krzyża
wraz z Zbawicielem świata
uszczęśliwiony najwyższym wybraniem
bezpośredniej pomocy
Jezusowi

Nieświadomy łaski
niechętny temu co robił z musu
wściekły na to co go spotkało
nienawidzący obcego
z którym go sprzągł krzyż

Wracał z pola z synami
patrol — stój — dokumenty —
pomóż mu nieśċ podeprzyj —
ja niewinny — chcesz kolbą? —
nie znam tego więźnia —
w drogę!

Wlókł ten kloc z odrazą
zagnany przez żołnierzy
włączony kopniakiem
krzykiem w kondukt kaźni
przerażony że jego też brudzi
hańba

Nie rozpoznał wybrania
nie odczytał znaku
nie przyjrzał się z kim idzie
nie zastanowił co niesie
nie zrozumiał że spływa nań
łaska

Każdy z nas
często
jest nim


Kazimierz Braun, Szymon Cyrenejczyk




Nota

Kazimierz Braun (ur. w r. 1936) — reżyser teatralny, dyrektor teatrów w Lublinie i we Wrocławiu, od roku 1985 w USA. Jest również autorem esejów z zakresu nauki o teatrze. Publikowane w podręczniku wiersze pochodzą tomiku poezji Tajemnice powszednie (1998).




Zapamiętaj
Jezus poszedł na krzyż dla naszego zbawienia, z miłości ku nam. W ten sposób odkupił nasze grzechy i otworzył nam bramy nieba.


Dlaczego Jezus umarł na krzyżu, dlaczego karą za nasz grzech była jego śmierċ? Stara się to wyjaśniċ protestancki autor Josh McDowell w swej pasjonującej książeczce Więcej niż cieśla:



Przeczytaj

Pewne wydarzenie, które miało miejsce jakiś czas temu w Kalifornii, obrazuje, jaką rolę odegrała śmierċ Jezusa na krzyżu w rozwiązaniu owego dylematu dotyczącego grzechu ludzkości. Zatrzymano młodą kobietę pod zarzutem przekroczenia dopuszczalnej prędkości podczas jazdy. Została postawiona przed sądem. Sędzia odczytał oskarżenie i zapytał, czy przyznaje się do winy. Kobieta odpowiedziała: „Tak”. Sędzia zakończył więc sprawę karząc ją grzywną w wysokości stu dolarów, zamienialną na dziesięċ dni aresztu. I wtedy zdarzyło się coś najbardziej zaskakującego. Sędzia wstał, zdjął togę, zszedł z podwyższenia, wyjął plik banknotów i zapłacił grzywnę. Co się za tym kryło? Sędzia był ojcem skazanej. Kochał swoją córkę, lecz był także sprawiedliwym sędzią. Jego córka złamała prawo, a on nie mógł po prostu powiedzieċ: „Ponieważ bardzo cię kocham, wybaczam ci. Możesz odejśċ”. Gdyby to zrobił, nie byłby uczciwym sędzią. Złamałby prawo. Kochał jednak swoją córkę tak bardzo, że zszedł ze swojego miejsca, zdjął togę i zapłacił karę za swoją córkę.

Ta historia ilustruje do pewnego stopnia to, co Bóg zrobił dla nas poprzez Jezusa Chrystusa. Zgrzeszyliśmy. Biblia mówi: „Zapłatą za grzech jest śmierċ”. Nieważne, jak bardzo nas kochał, Bóg jako prawy i sprawiedliwy zawsze wydaje na grzech wyrok śmierci. Będąc jednak kochającym Bogiem, zszedł ze swojego tronu w postaci człowieka Jezusa Chrystusa i zapłacił za nas cenę, którą była śmierċ Chrystusa na krzyżu.

W tym momencie wielu ludzi zadałoby pytanie: „Dlaczego Bóg nie może po prostu przebaczyċ?” Pewien kierownik dużej firmy powiedział: „Moi pracownicy często robią coś nie tak, a ja im wybaczam”. Po czym dodał: „Czy chce mi pan wmówiċ, że Bóg nie potrafi zrobiċ tego samego?” Ludzie nie zdają sobie sprawy, że jeśli pojawia się przebaczenie, jest jakaś cena do zapłacenia. Na przykład, powiedzmy, że moja córka stłucze lampę w domu. Jestem kochającym i wyrozumiałym ojcem, więc biorę ją na kolana, przytulam i mówię: „Nie płacz, kochanie. Tatuś cię kocha i ci przebacza”. Osoba, której opowiadam tę historię, zwykle wtedy mówi: „To właśnie powinien zrobiċ Bóg”. Wtedy zadaję pytanie: „A kto zapłaci za lampę?”. Prawda jest taka, że zrobię to ja. Zawsze jest jakaś cena przebaczenia. Powiedzmy, że ktoś ubliża ci przy innych, a ty później wspaniałomyślnie mówisz: „Wybaczam ci”. Kto bierze na siebie cenę obelgi? Ty sam.

To właśnie zrobił Bóg. Powiedział: „Przebaczam wam”. Był jednak skłonny sam zapłaciċ za to śmiercią na krzyżu.

Josh McDowell, Więcej niż cieśla




Praca domowa
1.Odpowiedz na list zamieszczony na początku niniejszego rozdziału.
2.Jezus jest Odkupicielem świata. Jest też, co podkreśla papież Jan Paweł II, Odkupicielem człowieka. Co to znaczy dla Twojego życia?
3.Wiersz Adama Mickiewicz Mędrcy opowiada o śmierci Boga w ludzkim sercu. Rozwiń tę myśl zastanawiając się, co może się staċ przyczyną śmierci Boga w sercu człowieka.



Następna:  Lekcja Nr 30  —   ZMARTWYCHWSTAŁ      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 28  —   BÓG Z BOGA      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |