Ks. Piotr Tomasik — „SŁOWO BLISKO CIEBIE”

Podręcznik do nauki religii dla I klasy gimnazjum


Rozdział
drugi:
POSŁAŁ SŁOWO, ABY ICH ULECZYĆ
Ps 107, 20

17. Prorok jak ogień

Czy wiara w Boga pociąga skutki dla życia? Wydaje się, że tak, choċ praktyczna odpowiedźnie jest aż tak łatwa. Pisze o tym Wasz starszy kolega:



Listy,
opinie

Moi bracia cioteczni wychowywali się ze mną i moim rodzeństwem, bo byliśmy sąsiadami. Nie tylko wspólnie bawiliśmy się jako dzieci, ale też chodziliśmy do tej samej szkoły, w niedzielę na Mszę św. do kościoła. Przed czterema laty wujek z rodziną (a więc z tymi braċmi) wyjechali do USA. W tym roku przyjechali nas odwiedziċ. Razem chodziliśmy po „starych ścieżkach”, wspominaliśmy „dawne czasy” i w ogóle było bardzo fajnie. Kiedy przyszła niedziela, wybieraliśmy się do kościoła. Tzn. my, mieszkający w Polsce. Ani bracia, ani ciocia, ani wujek nie chcieli pójśċ.

Głupio mi było w kościele i zastanawiałem się, co się stało. Postanowiłem ich spytaċ po powrocie. Ale okazało się, że pojechali do sklepu zrobiċ zakupy. Kiedy wrócili, wyglądali na bardzo zadowolonych. Spytałem ich, czemu nie chodzą do kościoła. Powiedzieli, że są wierzący, ale wyrośli z tych „przesądów polskich” (tak powiedzieli) i zamiast iśċ do kościoła, wolą się zająċ czymś pożytecznym, np. zrobieniem zakupów. W sklepie jest, według nich, ciekawiej. Szkoda, że ludzie tak szybko pozbywają się swoich poglądów.




Zastanów się
»Czy chodzenie do kościoła, aby spotkaċ się z Chrystusem, jest przesądem? Czy człowiek, który świętuje w sklepie, a nie w kościele, modli się do Chrystusa, czy też do bożków?
»Czy kupowanie w sklepie w niedzielę (a tym samym zmuszanie pracowników sklepu do pracy) jest do pogodzenia z III Przykazaniem Bożym?


Proroctwo w Biblii

Mimo podziału Izraela, co było bez wątpienia traktowane jako kara za grzech odstępstwa od wiary i kultu Jedynego Boga, Jahwe nie przestał opiekowaċ się swoim narodem. Działał zwłaszcza przez swoich specjalnych wysłańców zwanych prorokami.



Komentarz

Prorok w Biblii jest osobą religijną, człowiekiem głębokiej wiary. To przez niego Bóg objawia swoją wolę. Jak zauważa prof. Anna Świderkówna, nie jest wieszczkiem przepowiadającym przyszłośċ ani żadnym ekspertem odczytującym znaki. Prorocy oczywiście miewają wizje, lecz nie one są najważniejsze. Prorok jest człowiekiem słowa, a nie wizji. prorocy wypowiadają słowa, które według ich głębokiego przekonania sam Jahwe wkłada im w usta. Właśnie: mówią, a nie piszą. Są ludźmi słowa żywego, mówionego.



Walka Eliasza z kultami pogańskimi

Wielkim szacunkiem w Biblii cieszy się prorok, który nie pozostawił po sobie żadnej księgi, Eliasz. Żył w czasach bardzo trudnych, gdy królestwem północnym rządził Achab. Król ten poślubił córkę władcy fenickiego, Izebel. Przybyła ona z krainy pogańskiej i przyniosła stamtąd nie tylko zwyczaje dworskie, ale również religię. Religię tę zaszczepiċ chciała w Izraelu. Doprowadziła do tego, że w Samarii, stolicy kraju, Achab zbudował wielką świątynię bożka Baala. Sytuacja stała się groźna, dlatego że religia fenicka stawiała znacznie mniejsze wymagania moralne. Dziś byśmy powiedzieli, że była łatwiejsza, bardziej dla ludzi. Ale jej problemem było to, że nie była prawdziwa, że opierała się na kulcie bożków, którzy nie istnieli, którzy byli bałwanami ulepionymi przez człowieka. Izrael przeżywał poważny kryzys religijny i moralny.

Na górze Karmel Eliasz ukazał moc Boga:



Bóg mówi

I podszedł do całego ludu Eliasz, i powiedział: Jak długo jeszcze będziecie się tak słaniaċ na dwie strony? Jeżeli Bogiem jest Jahwe, to idźcie w końcu za Nim, a jeżeli Baal — to jego się trzymajcie. Cały lud nic na to nie odpowiedział. Rzekł wtedy Eliasz do całego ludu: Ocalałem tu jako jedyny spośród proroków Jahwe, mam zaś przed sobą czterystu pięċdziesięciu proroków Baala. Sprowadźcie nam tu dwa cielce. Niech oni wezmą jednego cielca, niech porąbią go na części i rozłożą na drwach, ale jeszcze nie palących się. Ja przygotuję [ w podobny sposób] drugiego cielca i też położę go na jeszcze nie palących się drwach. Potem wy zaczniecie wzywaċ imienia waszego boga, a ja wezwę imienia Jahwe. Ten, który odpowie na nasze wołanie zesłaniem ognia, okaże się prawdziwym Bogiem. Cały lud odpowiedział: Zgoda, niech tak będzie!

Potem powiedział Eliasz do proroków Baala: Wybierzcie sobie jednego z cielców i przygotujcie go sobie jako pierwsi, ponieważ wy jesteście liczniejsi. Wzywajcie imienia waszego boga, ale ognia nie podkładajcie. Wzięli zatem cielca, którego im przyprowadzono, i przygotowali go, a potem wzywali imienia Baala od rana aż do południa, wołając: Baalu, odpowiedz nam! Nie było jednak słychaċ żadnego głosu, żadnej odpowiedzi. Potem tańczyli przed ołtarzem, który sobie zbudowali. Około południa Eliasz zaczął z nich szydziċ, mówiąc: Wołajcie głośniej! Przecież on jest bogiem! Może się zamyślił, a może jest zajęty [czymś innym] albo może gdzieś podróżuje? A może tylko śpi i niebawem się obudzi? Wołali więc jeszcze głośniej i nacinali sobie — jako to było u nich w zwyczaju — ciało mieczami i oszczepami, tak że wszyscy byli zbroczeni krwią. Gdy minęło południe, prorokowali aż do pory składania ofiary z pokarmów. Nie było jednak słychaċ żadnego głosu, żadnej odpowiedzi, i nie było też widaċ żadnych dowodów uwagi boga.

Powiedział wtedy Eliasz do całego ludu: Podejdźcie tu bliżej! Gdy cały lud przybliżał się do niego, Eliasz zbudował ołtarz dla Jahwe. Dokoła ołtarza wykopał rów. Potem ułożył drwa, porąbał cielca na części i ułożył na drwach. Na koniec powiedział: Przynieście cztery naczynia wody i wylejcie ją na ofiarę całopalenia i na drwa. Woda spływała po całym ołtarzu i zaczęła wypełniaċ rów dokoła. Kiedy nadeszła pora składania wieczornej ofiary pokarmowej, prorok Eliasz wysunął się nieco do przodu i powiedział: O Jahwe, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela! Niech się dziś przekonają wszyscy, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja Twoim sługą, i że ja to wszystko uczyniłem zgodnie z Twoją wolą. Wysłuchaj mnie, o Jahwe, wysłuchaj mnie! Niech lud ten uzna, że Ty, Jahwe, jesteś Bogiem i że to Ty właśnie sprawiasz, że nawracają się ludzkie serca. I wtedy ogień Jahwe zstąpił [z góry] i strawił ofiarę, drwa, kamienie i ziemię, a nadto wchłonął jakby w siebie wodę, która wypełniała rów.

Kiedy ludzie to zobaczyli, upadli na twarz i wołali: Jahwe jest Bogiem! Jahwe jest Bogiem!


1 Krl 18, 21–39




Zastanów się
»Dlaczego Bóg powołał proroka Eliasza?
»Co jest Twoim bożkiem, który przesłania Ci Boga prawdziwego? Czy składasz mu ofiarę ze swojego czasu, kosztem modlitwy i czynienia dobra?


Objawienie Boga Eliaszowi

Mimo że dzięki Eliaszowi dokonał się ewidentny cud, musiał on uchodziċ, ponieważ sprzeciwił się królowej Izebel doprowadzając do odrodzenia wiary w prawdziwego Boga. Królowa czyhała na życie proroka i chciała go zgładziċ. Zrozpaczony uciekał, lecz Bóg mu nakazał udaċ się do góry Horeb, tej, na której zawarł przez Mojżesza Przymierze z Izraelem. W miejscu tym nastąpiło objawienie się Boga Eliaszowi:



Bóg mówi

Powiedział Jahwe [do Eliasza]: Wejdźna górę. Zatrzymaj się na górze, bo tamtędy będzie przechodził Jahwe. Nadejście Jahwe poprzedziła wichura tak gwałtowna i silna, że rozdzierała góry i kruszyła skały. Ale Jahwe nie było w owej wichurze. Potem przyszło trzęsienie ziemi. Po trzęsieniu ziemi ukazał się wielki ogień, ale w nim również nie było Jahwe. Dopiero po płomieniach ognia ledwie dał się słyszeċ szmer łagodny i lekki. Gdy tylko Eliasz go usłyszał, zasłonił swoją twarz płaszczem i wyszedłszy na zewnątrz, stanął przed grotą. I wtedy usłyszał takie oto skierowane do niego słowa: Eliaszu, co ty tu robisz?


1 Krl 19, 11–13a



Oczekiwanie na nowego Eliasza

Historia Eliasza kończy się wizją niezwykłego odejścia do nieba proroka, na rydwanie ognistym. Wizja ta przez synów Izraela była zawsze rozumiana jako zapowiedź, że Mesjasza poprzedzi wysłaniec, który przygotuje mu drogę.

Nowy Testament, dzięki świadectwu Jezusa, odnosi to przekonanie do Jana Chrzciciela, który przybył w duchu Eliasza, zapowiadając rychłe objawienie się Mesjasza:



Bóg mówi

Zapytali Jezusa uczniowie: Dlaczego uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjśċ Eliasz? A On odpowiedział: Tak, Eliasz przyjdzie i przywróci znów porządek. Lecz mówię wam, że Eliasz już przyszedł, ale oni go nie przyjęli i postąpili z nim tak, jak im się podobało. Syn Człowieczy tak samo będzie od nich cierpiał. Wtedy zrozumieli, że to, co mówił, odnosiło się do Jana Chrzciciela.


Mt 17, 10–13




Zapamiętaj
Prorok Eliasz był człowiekiem, który odrodził upadający kult Jedynego Boga. Mimo prześladowań, jakie go spotykały, znużenia, jakie odczuwał, pozostawał wierny swojemu posłannictwu i nawracał swoich rodaków. Jest dla nas przykładem wiernego głoszenia prawdy Bożej, mimo trudów i przeciwności.



Praca domowa
1.Jaki jest związek modlitwy człowieka z obrazem Boga, jaki posiada? Odpowiadając posłuż się historią Eliasza.
2.Na czym polega niebezpieczeństwo sekt, które przedstawiają uproszczony obraz świata?
3.Wskaż, w jaki sposób historia Eliasza ułatwiła Ci zrozumienie sytuacji, o której pisze Wasz kolega w liście cytowanym na początku niniejszej lekcji.



Następna:  Lekcja Nr 18  —   SŁOWA PRZESTROGI I POCIECHY      | >>>>> |

Poprzednia:  Lekcja Nr 16  —   PODZIELONY NARÓD      | <<<<< |


| powrót do startu |   | powrót do: SPIS TREŚCI |