Słownik podręczny


 A Ad Ak Am An Ap Ar As   B Be Bi   C Ch Cn Cr Crz Cu 
 D De Di Do Dr Dz   E Eg Ek El Em Ep Er Et Ew Ez    F Fi   G Gi 
 H He Hi   I Is   J Je Jo    K Ke Kon Kor Kr   L Li   Ł 
 M Me Mi Mo   N Ne Ni   O Og Om Os   P Pas Pe Pi Pr P Prot   Q 
 R Ri   S Sch Sf So Soc S S    Ś   T Te Teologia Ter To Trz   U 
 V   W Wie Wo Wu   Z   Ż–Ź 

LABAN

— (zob. też Charan) – wujek Jakuba, ojciec Lei i Racheli. Laban żył w Charanie i był właścicielem wielkich stad owiec i kóz. Do niego udał się Jakub, uciekając przed gniewem swego brata, Ezawa. Przebywając w domu Labana, pokochał Rachelę. Zanim jednak otrzymał ją za żonę, musiał służyċ Labanowi przez siedem lat. Ponieważ jednak zwyczaj nakazywał wydanie za mąż najpierw córki starszej, a była nią Lea, przeto Jakub, chcąc otrzymaċ za żonę Rachelę, musiał pracowaċ następne siedem lat. Jakub więc po kolejnych siedmiu latach wziął za żonę Rachelę, ale nadal służył Labanowi, aby zapracowaċ na własne trzody. Przez cały czas pobytu u Labana Jakub czuł, że jest przez niego oszukiwany. W końcu z całą rodziną i majątkiem uciekł od Labana i udał się do ziemi swego ojca, Izaaka. Laban dowiedziawszy się o tym, puścił się w pościg i dopędził Jakuba na wyżynie Gilead. Wszystko się jednak dobrze skończyło. Laban i Jakub pogodzili się i zawarli przymierze (Rdz 29 i 31).

LAKISZ

— kananejskie miasto–twierdza, które strzegło głównej drogi prowadzącej do Jerozolimy. Jak podaje Biblia, Jozue zdobył je i obrócił w perzynę. Później królowie Judy odbudowali bramy, wieże i wysokie mury Lakisz. Kazali wykopaċ też głębokie studnie, aby zapewniċ miastu dostatek wody. W 587 r. przed Chr. Asyryjczycy zburzyli Lakisz, a jego mieszkańców uprowadzili do Niniwy. W trakcie prowadzonych tu wykopalisk natrafiono na ślady pożaru z czasów Jozuego, ruiny perskiego pałacu i bardzo stare inskrypcje hebrajskie (Joz 10,31–34; 2 Krl 18,14–17; Jr 34,7).

Laksyzm

— (łac. „rozluźnienie”). Siedemnastowieczny kierunek w teologii moralnej, który uwalniał chrześcijan od wypełniania ich obowiązków z powodów błahych i niewystarczających. Błażej Pascal (1623–1662) w wydanych w roku 1657 Prowincjałkach zaatakował kazuistykę jezuicką, którą błędnie interpretował jako odmianę laksyzmu. Laksyzm został potępiony przez Aleksandra VII (papież w latach 1655–1667) w roku 1665 (DH 2021–2065; ND 2005) i przez Innocentego XI (papież w latach 1676–1689) w roku 1679 (DH 2101–2165; ND 2006).

LAMEK

— którego imię znaczy: silny młodzieniec, był potomkiem Kaina. Jak podaje Biblia, jeden z jego synów, Tubal–Kain, był pierwszym człowiekiem, który sporządzał wszelkie narzędzia z brązu i z żelaza. Inny syn Lameka, Jabal, był praojcem wszystkich mieszkających pod namiotami i pasterzy, a syn trzeci – Jubal – ojcem wszystkich grających na cytrze i flecie. Inny Lamek pochodził od Seta i był ojcem Noego (Rdz 4,19–24; 5,25–29).

LAODYCEA

— ważne miasto handlowe, położone w pobliżu Kolosów w Azji Mniejszej. Miasto to było sławne także dzięki szkole medycznej, istniejącej przy świątyni Asklepiosa. Chrześcijanie mieszkający w Laodycei nie cieszyli się dobrą opinią. Mówiło się o nich, że są „letni”: ani zimni, ani gorący. Bogactwo i wygodne życie uczyniło ich duchowo i fizycznie gnuśnymi (Ap 3,14–22).

LEA

— starsza córka Labana, która była jedną z żon Jakuba. Sześciu synów Lei – Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon – zostało ojcami sześciu pokoleń izraelskich (Rdz 29 i 30).

LEGION

— (zob. też Gergezeńczycy), jednostka w armii rzymskiej, licząca sześċ tysięcy żołnierzy. Gdy pewnego razu Jezus przybył do krainy Gergezeńczyków, wybiegł mu naprzeciw człowiek opętany przez złe duchy. Jezus zapytał go, jak mu na imię, a on odpowiedział: „Legion”, co miało oznaczaċ, że weszło weń wiele złych duchów. Wówczas Jezus wypędził je z owego człowieka i pozwolił im wejśċ w trzodę świń, która natychmiast pędem zbiegła po urwistym brzegu jeziora, wpadła do wody i utonęła (Łk 8,30).

LEWI

— trzeci syn Jakuba i Lei oraz ojciec jednego z pokoleń izraelskich, Lewitów (Rdz 29,34).

LEWICI

— potomkowie Lewiego, którzy zostali przeznaczeni na służbę Bogu i spośród których zostali wybrani na kapłanów Aaronijego synowie. Przy podziale Kanaanu Lewici nie otrzymali ziemi, tak jak pozostałe pokolenia izraelskie. Ich zadaniem było spełnianie niższych posług przewidzianych przez kult, natomiast lud był zobowiązany do zapewnienia im środków utrzymania (Rdz 29,34; Wj 28,1; Pwt 18,3; 33,8–11).

 A Ad Ak Am An Ap Ar As   B Be Bi   C Ch Cn Cr Crz Cu 
 D De Di Do Dr Dz   E Eg Ek El Em Ep Er Et Ew Ez    F Fi   G Gi 
 H He Hi   I Is   J Je Jo    K Ke Kon Kor Kr   L Li   Ł 
 M Me Mi Mo   N Ne Ni   O Og Om Os   P Pas Pe Pi Pr P Prot   Q 
 R Ri   S Sch Sf So Soc S S    Ś   T Te Teologia Ter To Trz   U 
 V   W Wie Wo Wu   Z   Ż–Ź