Słownik podręczny


 A Ad Ak Am An Ap Ar As   B Be Bi   C Ch Cn Cr Crz Cu 
 D De Di Do Dr Dz   E Eg Ek El Em Ep Er Et Ew Ez    F Fi   G Gi 
 H He Hi   I Is   J Je Jo    K Ke Kon Kor Kr   L Li   Ł 
 M Me Mi Mo   N Ne Ni   O Og Om Os   P Pas Pe Pi Pr P Prot   Q 
 R Ri   S Sch Sf So Soc S S    Ś   T Te Teologia Ter To Trz   U 
 V   W Wie Wo Wu   Z   Ż–Ź 

EZAW

— Starszy z bliźniaczych synów Izaaka i Rebeki odznaczał się rudym i gęstym owłosieniem. Był wspaniałym myśliwym, który swemu staremu i ślepemu ojcu przynosił smakowitą dziczyznę. Był też ulubionym synem Izaaka. Rebeka kochała jednak bardziej jego bliźniaczego brata, Jakuba. Pewnego razu Izaak czując, że dobiega kresu swych dni, wezwał Ezawa, by poszedł na polowanie, przyrządził mu ulubioną potrawę, on zaś da mu swe błogosławieństwo i przekaże dziedzictwo. Rozmowę tę podsłuchała Rebeka. Gdy więc Ezaw wyruszył na polowanie, Rebeka i Jakub skorzystali z okazji, aby oszukaċ starego Izaaka. Przyrządzili smaczną potrawę, a ręce i szyję Jakuba owinęli skórkami koźląt. Izaak dotknął owłosionych rąk, poczuł smakowity zapach potrawy i pomyślał, że to Ezaw powrócił już z polowania. Wprowadzony w błąd udzielił ojcowskiego błogosławieństwa przebiegłemu Jakubowi i jemu też przekazał całe dziedzictwo. Gdy Ezaw powrócił z polowania i spostrzegł, że go oszukano, wpadł w wielką złośċ. Obydwaj bracia stali się zawziętymi wrogami, a u korzeni sporów i niesnasek między potomkami Ezawa, Edomitami, i potomkami Jakuba, Izraelitami, leżało to właśnie zdarzenie, chociaż sami bracia później się pogodzili (Rdz 27,5–41).

EZDRASZ

— przywódca Żydów podczas niewoli babilońskiej. Był doradcą króla perskiego w sprawach żydowskich i poradził mu, żeby pozwolił Żydom na powrót do Jerozolimy. W 458 r. przed Chr. Ezdrasz przyszedł do Jerozolimy z dużą grupą Żydów, którzy złożyli drogocenne dary dla świątyni. Na Ezdraszu spoczywała odpowiedzialnośċ za wprowadzenie na nowo prawa żydowskiego i unormowanie życia Żydów w dawnej ojczyźnie. Później wspierał Nehemiasza przy odbudowie murów Jerozolimy (Ezd 7,1–10).

EZECHIASZ

— „Czynił on to, co jest słuszne w oczach Pańskich...” – tymi słowami Biblia oddaje hołd jednemu z najlepszych królów Judy, Ezechiaszowi, który mając dwadzieścia pięċ lat, wstąpił na tron, a umarł w 699 r. przed Chr., mając lat pięċdziesiąt cztery. Przywrócił świątynię służbie Bożej i zadbał, by uroczyście obchodzono wszystkie święta żydowskie. Zniszczył też węża miedzianego, któremu na pamiątkę wydarzeń w czasie wędrówki przez pustynię lud składał aż do tego czasu ofiary kadzielne. W trosce o obronnośċ Jerozolimy zbudował sadzawkę i wodociąg, którym sprowadzano wodę do miasta. Żydzi z wielką wdzięcznością wspominali panowanie króla Ezechiasza (2 Krl 18–20).

EZECHIEL

— jeden z wielkich proroków; jego imię znaczy: Bóg jest mocny. W 597 r. przed Chr. został wraz z wieloma innymi Żydami uprowadzony do Babilonu, do niewoli. Miał wówczas dwadzieścia pięċ lat, był kapłanem, pochodził z wyższych warstw, a orędzie, które głosił, było z powagą przyjmowane przez Żydów przebywających na wygnaniu. Ezechiel mówił, że powinni okazywaċ zaufanie Bogu, który pewnego dnia objawi znów swą chwałę pośród swego ludu. Prorok Ezechiel pomagał Żydom znosiċ życie na obczyźnie i przygotowaċ się na przyszłe wydarzenia. Zmarł około 570 r. przed Chr. w niewoli. Jego słowa zostały zebrane w księgę, która nosi jego imię, w Księgę Ezechiela. Najważniejszą jej częścią jest opis służby Bożej w przyszłej wspaniałej świątyni, której budowlę przedstawia się we wszystkich szczegółach. Ezechiel ukazuje Żydom żyjącym na wygnaniu, że Bóg i oddawanie Mu publicznej czci są sprawami najważniejszymi w ich życiu. Tylko Bóg może ich odnowiċ. Plan Boży i Prawo Boże muszą staċ się podstawą życia zarówno dla każdego człowieka, jak i dla całego narodu. Księga Ezechiela jest księgą wiary, zawierającą prawdy ważne dla wszystkich ludzi i narodów.



 A Ad Ak Am An Ap Ar As   B Be Bi   C Ch Cn Cr Crz Cu 
 D De Di Do Dr Dz   E Eg Ek El Em Ep Er Et Ew Ez    F Fi   G Gi 
 H He Hi   I Is   J Je Jo    K Ke Kon Kor Kr   L Li   Ł 
 M Me Mi Mo   N Ne Ni   O Og Om Os   P Pas Pe Pi Pr P Prot   Q 
 R Ri   S Sch Sf So Soc S S    Ś   T Te Teologia Ter To Trz   U 
 V   W Wie Wo Wu   Z   Ż–Ź