| powrót do czytelni |


ks. Michał Bednarz


„Pytania do Biblii”


Rozdział trzeci:       O czym Jezus uczył?


Czy okazywanie litości może przynieśċ szczęście?


Kazaniu na Górze Jezus powiedział: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią" (Mt 5, 7).

Przymiotnik "miłosierny" nie oznacza w Biblii jedynie uczucia, ale przede wszystkim aktywnośċ, działanie, które wyraża się np. w pełnieniu dobrych uczynków, świadczeniu pomocy braterskiej, przebaczaniu uraz. Według Pisma Świętego miłosierdzia mamy uczyċ się od Ojca w niebie i od Jezusa. Jest ono jednym z Boskich wielkich przymiotów. Winno także cechowaċ człowieka, który został przecież stworzony na obraz i podobieństwo Boże.

Autorzy natchnieni często powracają do tych tematów i ukazują, że dzieje ludzkości od pierwszego upadku aż do chwalebnego przyjścia Pana to nieprzerwany łańcuch dowodów miłosierdzia Bożego. Dostrzegła to Matka Najświętsza, która w hymnie „Magnificat” chwaliła miłosierne działanie Boga w dziejach ludzkości (por. Łk l, 54–55). Bóg wiele razy objawiał swoje miłosierdzie narodowi wybranemu. Ale Hebrajczycy spodziewali się, że przyjście Mesjasza wprowadzi Izrael w czas wolności, pokoju i szczęścia, kiedy to Bóg w sposób niezwykły będzie świadczył swoje miłosierdzie.

Autorzy natchnieni Starego Testamentu stwierdzają, iż nie wystarczy tylko rozmyślaċ nad wielkością Bożego miłosierdzia. Trzeba byċ także wspaniałomyślnym w stosunku do bliźnich. Jednak w sytuacji, gdy stajemy wobec trudnego wymagania, czynimy wszystko, aby utwierdziċ się w przekonaniu, że ono nas nie dotyczy. Również Izraelici doszli do wniosku, że obowiązek przebaczania odnosi się tylko do członków tej samej rasy. Coraz częściej zastanawiali się także nad tym, czy aby na pewno miłosierdzie należy okazywaċ tym, którzy nie znają dobrze Prawa Mojżeszowego, a więc ludziom prostym. Autor Księgi Rodzaju opowiada o Lameku, który postanawia mściċ się 77 razy (Rdz 4, 24). Odrzucający Boga człowiek stworzył społecznośċ zemsty i odwetu; społecznośċ, która niszczyła ludzi.

Pewnego dnia Piotr zapytał Jezusa: „Panie, ile razy mam przebaczyċ, jeśli mój brat wykroczy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”. I usłyszał wtedy od Mistrza: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18, 21–22). Jezus zaproponował społecznośċ odmienną od tej, o której mówi Stary Testament. Chcąc usunąċ wszelkie wątpliwości, opowiedział przypowieśċ o nielitościwym dłużniku (Mt 18, 23–35). Często podkreślał bezwzględną potrzebę miłosierdzia w naszym życiu. Stwierdził, iż jeżeli nie przebaczymy naszym bliźnim, nie możemy liczyċ na Boże miłosierdzie, a nawet sami wyrzekamy się prawa do niego (Mt 6, 12). Akcentuje to także w słowach: „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”, które można potraktowaċ jako wezwanie: okazujcie sobie nawzajem miłosierdzie, a wówczas także Bóg je wam okaże.

Przebaczenie, o którym mówi Jezus, jest sprzeciwem wobec nienawiści: „W swoim właściwym i pełnym kształcie miłosierdzie objawia się jako dowartościowanie, jako podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i człowieku” (Jan Paweł II, Dives in misericordia, nr 6).

Zbyt łatwo nazywamy swój gniew „sprawiedliwym”, gdy nie panujemy nad naszymi spontanicznymi reakcjami. Ale każdy ludzki gniew, także i nasz gniew, nawet ten najbardziej słuszny, może mieċ w sobie domieszkę niesprawiedliwości. Ogarnia nas oburzenie. Nie do zniesienia staje się świadomośċ, że Boży świat ulega zniszczeniu na skutek ludzkiego szaleństwa i niegodziwości. Im goręcej tęsknimy za doskonałą sprawiedliwością i harmonią Bożego królestwa, tym bardziej skłonni jesteśmy reagowaċ gniewem na wszystko, co sprzeciwia się tej tęsknocie. Może wtedy nastąpiċ wypaczenie gniewu. Zaczynamy go kierowaċ przeciwko dostrzegalnym przejawom zła w świecie „poza nami”. Nie myślimy o tym, iż jest on błędną reakcją na rzeczywiście istniejący nieład. W takiej sytuacji pragnienie sprawiedliwości może nas uczyniċ twardymi i nieustępliwymi. Aby się tak nie stało, Jezus przypomina nam o potrzebie miłosierdzia. Stwierdza krótko, iż nikogo nie można przekreślaċ i spisywaċ na straty.


Temat następny: Czy czystośċ daje szczęście? | > > > > > |
Powrót do: Czy pragnienie sprawiedliwości jest czymś nadzwyczajnym? | < < < < < |


| powrót do startu |    | powrót do czytelni |