| powrót do czytelni |


ks. Michał Bednarz


„Pytania do Biblii”


Rozdział trzeci:       O czym Jezus uczył?


Czy pragnienie sprawiedliwości jest czymś nadzwyczajnym?


Pragnienie przemiany świata i uczynienia go bardziej sprawiedliwym drzemie w nas wszystkich. Nie można tego dokonaċ, licząc jedynie na możliwości człowieka. Wiemy z doświadczenia, że ci, którzy głoszą piękne hasła odnowy świata, bardzo szybko o nich zapominają, gdy otrzymują władze i możliwośċ naprawy stosunków międzyludzkich. Wciąż nie powstaje nowy, sprawiedliwy świat, gdyż zawodzą ludzie. My sami także często zawodzimy. Nowa społecznośċ może byċ tylko dziełem Boga. Jednak Bóg nie stworzy jej bez udziału ludzi.

Na początku Kazania na Górze Jezus powiedział: „Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni” (Mt 5, 6). Chrystus mówił o tych, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, a nie o tych, którzy jedynie zawzięcie o niej dyskutują. Przypomnijmy sobie czas przed wyborami. Z ust polityków, ludzi najczęściej więcej niż zamożnych, wypływają niekończące się strumienie słów o sprawiedliwości. Słowa, słowa, słowa, które nie zamieniają się w czyn. Tymczasem Jezus mówił o łaknieniu i pragnieniu sprawiedliwości, które ustają w człowieku tak długo, jak długo nie zostaną zaspokojone, a więc urzeczywistnione.

Chrystusowi nie chodzi tylko o sprawiedliwośċ społeczną. Sprawiedliwośċ, o której mówił, łączy się z królestwem Bożym, z wolą Boga, z Jego planem. Pojawi się ona wtedy, gdy Bóg zapanuje w sposób doskonały nad wszystkim, gdy świat podda się Jego woli. Wtedy dopiero powstanie doskonały i sprawiedliwy ład społeczny. Zapowiadali go już kiedyś prorocy Izraela. Wysłannik Boga, Mesjasz, będzie tym, który wprowadzi sprawiedliwośċ. A ludzie powiedzą: „Pan naszą sprawiedliwością” (Jr 23, 6).

Chrystus przyszedł, aby zrealizowaċ te zapowiedzi. Mówił często o „drodze sprawiedliwości” (Mt 21, 32). Chodziło Mu o życie zgodne z wolą Bożą. Tak zaś rozumiana sprawiedliwośċ przejawia się w różny sposób. Jej najdoskonalszym wypełnieniem jest, według Jezusa, realizacja podwójnego przykazania miłości: Boga i bliźniego (Mt 22, 34–40). Chrystus głosił, że zamiast upominaċ się o swoje prawa, w ogóle nie trzeba stawiaċ oporu złu (Mt 5, 39), zamiast miłowaċ tylko bliźniego, należy kochaċ nawet nieprzyjaciół (Mt 5, 44). Wtedy dopiero kształtuje się nowy ład społeczny. Kiedy Bóg panuje w człowieku, powstaje nowa, sprawiedliwa społecznośċ.

Są różne głody i pragnienia. Może pojawiċ się u człowieka także łaknienie i pragnienie sprawiedliwości. Ten głód rodzi się albo z powodu doznanej osobiście krzywdy, albo jego źródłem jest współczująca miłośċ. Wyzwala ona pragnienie świata, w którym nie będzie już cierpień i łez z powodu doznanych krzywd. O tym głodzie mówił Jezus słowami: „Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni” (Mt 5, 6).

Ci, którzy łakną sprawiedliwości, mają wprawdzie zapewnione szczęście, ale droga do niego wiedzie poprzez łzy. W obecnym życiu bowiem z pragnieniem sprawiedliwości wiąże się zawsze dotkliwe cierpienie. Ci, którzy naprawdę łakną i pragną sprawiedliwości, nie zgadzają się przecież na zaspokojenie cząstkowe, mniejsze niż to, którego oczekują. A pełne zaspokojenie nie jest na ziemi możliwe. Stąd zawsze będą przeżywaċ udręki i doznawaċ niespełnienia.

Jezus zapewnia, że szczęście osiągną ci, którzy łakną i pragną sprawiedliwości i nie pozwalają się sprowadziċ z tej drogi, którzy nie załamują się niepowodzeniami i nie pozwalają się zwieśċ złudnymi namiastkami, nawet za cenę własnego spokoju. Ich serce promieniuje dobrem. Wychodzi naprzeciw drugiego człowieka z życzliwością. Nie tyle oczekuje, by braċ coś od drugiego, ale szuka okazji, by dawaċ. Właśnie oni będą szczęśliwymi.

Zdecydujmy się więc, pierwsi zacznijmy pochód sprawiedliwości. Nie oglądajmy się, aby zobaczyċ, czy ktoś kroczy razem z nami, bo jeżeli się zatrzymamy, inni również się zatrzymają. A wtedy nie zasłużymy na Jezusowe błogosławieństwo.


Temat następny: Czy okazywanie litości może przynieśċ szczęście? | > > > > > |
Powrót do: Czy cisi mogą byċ zdobywcami? | < < < < < |


| powrót do startu |    | powrót do czytelni |