Czytelnia parafialna – czyli...

Różności – artykuły, opracowania, dyskusje itp.


16 października 2008 roku:

30 rocznica wyboru „człowieka z dalekiego kraju” na Stolicę Piotrową.


Listy artykułów:
| XIV |    | XIII |    | XII |    | XI |    | X |    | IX |    | VIII |   | VII |   | VI |   | V |   | I V |   | III |    | I I |    | I |


„Watykan, 16 października 1978 roku”

„Annuntio vobis gaudium magnum: habemus Papam, Eminentissimum ac reverendissimum Dominum, Dominum Carolum, Sancta Romana Ecclesia Cardinalem Wojtyła, Qui sibi nomen imposuit Joannem Paulum Secundum.”


„Trzydzieści lat od polskiego «Habemus Papam»”

„...Zanurzał się w morzu ludzkiej rodziny, odwiedzając sto kilkadziesiąt narodów Europy, Azji, obydwu Ameryk, Australii i Oceanii. Brał w ojcowskie objęcia płaczących z rozpaczy Indian w Meksyku, chodził po dzielnicach nędzy w Brazylii, odwiedzał w Afryce leprozoria, wchodził w kontakt z ludźmi nauki, stawiał czoło politykom i reżymom wyniszczających obywateli, głosząc niestrudzenie orędzie miłości, sprawiedliwości i pokoju.”

Kard. Stanisław Nagy SCJ


„Promieniowanie ojcostwa”

„Nie ma chrześcijaństwa bez krzyża. Nie ma miłości bez krzyża. Droga krzyżowa jest więc niejako wpisana w ludzkie życie. Najistotniej¬sza sprawa to podejście do krzyża i styl, z jakim się ten krzyż dźwiga. Człowiek tylko w trudnych chwilach potwierdza swą wartośċ. Dla mnie Jan Paweł II był drogowskazem przez wszyst¬ko, co czynił. Jego cierpienie i agonia to właści¬wie Jego ostatnia pieczęċ na księdze, którą za¬pisywał przez wszystkie dni swego ziemskiego życia. Myślę, że owa księga pisana przez Ojca Świę¬tego mogłaby nosiċ tytuł: «Żyję tak, jak wierzę».”

Z kard. Stanisławem Dziwiszem rozmawi Lidia Dudkiewicz


„Papieskie zamyślenia”

„Kiedy do loggii zbliżała się procesja z kard. Felicim, już wiedziałem, że papieżem został nie–Włoch. Zdradzała to twarz kardynała. Pamiętałem dzień ogłoszenia Jana Pawła I. Wtedy tenże kardynał wyraźnie się uśmiechał. Tym razem na jego twarzy widziałem powagę, żeby nie powiedzieċ smutek. Potem, gdy wypowiedział z trudem imię elekta: Carlum — już wszystko stało się jasne.”

Abp Józef Michalik


„Papież prawdy ostatecznej”

„Mijały długie minuty. Papież walczył. Znów usiłował przemówiċ. Czuł na sobie ludzkie spojrzenia. pełne przerażenia, współ­czucia i oczekiwania. Bezsilnie uderzył ręką w parapet. A potem chwycił jedną ręka za głowę, drugą zakrył twarz. Nie miał już władzy nad własnym ciałem. Był u kresu życia, ale nie uciekał od tej prawdy o sobie. Nie grał przed sobą ani przeċ ludźmi. Pokorny, ogołocony już ze wszystkiego, nawet z mowy, cierpiący i bezsilny, w ciszy uczynił potrójny znak krzyża. Tyle jeszcze mógł.”

Milena Kindziuk


„Tak objawia się miłośċ”

„Uprzejmie donoszę, że przemówienie Jana Pawła II do młodzieży wygłoszone w Poznaniu w dniu 3 czerwca 1997 r. na placu Mickiewicza było przygotowywane z zamysłem wygłoszenia go 2 czerwca 1997 r. nad Jeziorem Lednickim, w czasie spotkania z młodzieżą, do którego jednak nie doszło z powodu mojej naiwności i nieumiejętności trzymania języka za zębami.”

O. Jan W.Góra OP


„Pewnego dnia na szczycie”

„W zapomnienie poszła natomiast — jak przypomina Józef Nyka, słynny niegdyś taternik i autor przewodników — późniejsza wizyta Wandy Rutkiewicz w Watykanie i jej udział w prywatnej Mszy św. papieskiej. — Szeptem opowiadała zabawny incydent, jaki jej się tam przytrafił — mówi Józef Nyka. Nie chce jednak powiedzieċ o co chodziło. — Może upoważniła kogoś do jego ujawnienia? — mówi tajemniczo.”

Witold Dudziński







Listy artykułów:
| XIV |    | XIII |    | XII |    | XI |    | X |    | IX |    | VIII |   | VII |   | VI |   | V |   | I V |   | III |    | I I |    | I |



| powrót do startu |