Audiencja generalna, 21 grudnia 2005


Tajemnica Bożego Narodzenia


Drodzy Bracia i Siostry!

Dzisiejszej audiencji generalnej towarzyszy nastrój radosnego i wzniosłego oczekiwania na bliskie już święta Bożego Narodzenia. „Przyjdź, Panie Jezu!” Tak modlimy się w tych dniach, przygotowując serca na przeżycie radości z narodzin Odkupiciela. W tym ostatnim tygodniu Adwentu liturgia w sposób szczególny pomaga nam i wspiera nas na duchowej drodze, ponawiając wezwanie, byśmy przyjęli Zbawiciela, rozpoznając Go w ubogim Dzieciątku, które leży w żłóbku.

Oto tajemnica Bożego Narodzenia, w którego lepszym zrozumieniu pomaga nam tak wiele symboli. Pośród nich jednym z najbogatszych w znaczenie duchowe jest symbol światła, który chcę teraz pokrótce omówiċ. Na naszej półkuli święta Bożego Narodzenia obchodzone są w okresie przesilenia zimowego, po którym zaczyna stopniowo wydłużaċ się dzień, zgodnie z niezmiennym rytmem pór roku. Pozwala nam to lepiej zrozumieċ metaforę światła, które rozprasza ciemności. Symbol ten nawiązuje do rzeczywistości, która do głębi porusza człowieka: mam tu na myśli światło dobra, które zwycięża zło, miłośċ, która pokonuje nienawiśċ, życie, które odnosi zwycięstwo nad śmiercią. Z tym wewnętrznym światłem, światłem Bożym, kojarzy się nam Boże Narodzenie, które przypomina nam ostateczne zwycięstwo miłości Boga nad grzechem i śmiercią. Dlatego nowenna przed Bożym Narodzeniem, którą teraz odprawiamy, zawiera wiele istotnych odniesień do światła. Przypomina nam o nim również antyfona odśpiewana na początku naszego spotkania. Zbawiciel, na którego czekają narody, nazwany jest w niej „Wschodzącym Światłem”, światłością, która wskazuje drogę i prowadzi ludzi, wędrujących pośród ciemności i niebezpieczeństw świata drogą wiodącą do zbawienia obiecanego przez Boga, które się wypełniło w Jezusie Chrystusie.

Gdy przygotowujemy się do radosnego świętowania narodzin Zbawiciela w naszych rodzinach i w naszych wspólnotach kościelnych, w nowoczesnej kulturze konsumpcyjnej dąży się do usunięcia symboli chrześcijańskich z obchodów świąt Bożego Narodzenia. Toteż wszyscy musimy staraċ się pojąċ w pełni wartośċ tradycji bożonarodzeniowych, które należą do dziedzictwa naszej wiary i naszej kultury, aby je przekazaċ następnym pokoleniom. A zwłaszcza, kiedy widzimy ulice i place miast udekorowane mieniącymi się lampkami, pamiętajmy, że te światła kierują naszą myśl ku innemu światłu, niewidocznemu dla oczu, ale nie dla serca. Kiedy je podziwiamy, kiedy zapalamy świeczki w kościołach albo lampki przy żłóbkach czy na choinkach w naszych domach, niech nasze serce otwiera się na prawdziwe światło duchowe, dar dla wszystkich ludzi dobrej woli. Bóg z nami, który narodził się w Betlejem z Maryi Panny, jest „Światłością” naszego życia!

"O Wschodzie, Blasku światłości wieczystej i Słońce sprawiedliwości; przyjdźi oświeċ żyjących w mroku i cieniu śmierci". Wypowiadając te słowa z dzisiejszej liturgii, prośmy Pana, aby przyspieszył swe przyjście w chwale do nas, do wszystkich cierpiących, bo tylko w Nim mogą znaleźċ zaspokojenie autentyczne pragnienia ludzkiego serca. Niech ten „Blask światłości”, który nigdy nie zagaśnie, napełni nas siłą niezbędną, by zawsze chodziċ po drogach prawdy, sprawiedliwości i miłości! Przeżywajmy intensywnie te ostatnie dni poprzedzające Boże Narodzenie, wraz z Maryją, Dziewicą milczącą i zasłuchaną. Niech Ona, obleczona całkowicie w światło Ducha Świętego, pomoże nam zrozumieċ i przeżyċ do głębi tajemnicę narodzin Chrystusa. W tym duchu wzywam was, byście trwali w wewnętrznym zachwycie w tym okresie wzniosłego oczekiwania na obchody zbliżających się narodzin Zbawiciela, i już teraz z radością składam wam tu obecnym, waszym rodzinom, waszym wspólnotom i wszystkim waszym bliskim najserdeczniejsze życzenia pobożnych i pogodnych świąt Bożego Narodzenia.

Wszystkim składam najlepsze życzenia świąteczne!


Benedykt XVI – papież


Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE


Powrót do wykazu audiencji generalnych    Za Tygodnikiem Katolickim „Niedziela”