Temat: odpusty.


Łaska odpustu.


Odpust „jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośċuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych” (KKK 1471).

Rodzaje odpustów

Odpust może uwalniaċ od kary doczesnej w części lub w całości. Stąd mamy do czynienia z dwoma rodzajami odpustów: zupełnym i częściowym. Rozróżnienie to związane jest z odmiennymi skutkami, jakie one powodują dla osoby zyskującej odpust.

Odpust zupełny polega na całkowitym darowaniu przez Boga kary doczesnej pozostającej po odpuszczeniu grzechów.

Odpust częściowy powoduje częściowe darowanie kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy w sakramencie pojednania.

Jaką częśċ kary doczesnej daruje Bóg osobie zyskującej odpust częściowy?

Bardzo długo w tradycji Kościoła chrześcijańskiego stosowano w odniesieniu do odpustu częściowego miarę czasową. W modlitewnikach drukowanych przed 1967 rokiem można znaleźċ pod niektórymi modlitwami adnotację o ilości dni kary doczesnej odpuszczonej za ich odmówienie. Miara czasowa została zniesiona przez Papieża Pawła VI, który właśnie w 1967 roku ogłosił w Konstytucji Apostolskiej „Indulgentiatum doctrina”, że odtąd „odpust częściowy będzie oznaczony tylko słowami bez określania dni i lat”. Papież podkreślił, że każdy wierny, który przynajmniej z sercem skruszonym, wykonuje czynnośċ obdarzoną odpustem częściowym, otrzymuje przy pomocy Kościoła tyle darowania kary doczesnej, ile otrzymuje jej sam przez swoją czynnośċ. Stąd jakośċ czynu, dla którego przewidziany jest odpust częściowy, posiada w sobie podwójną wartośċ. Pierwsza wynika z racji wykonania dobrego uczynku, druga z tytułu przyznania odpustu. Miara odpustu jest jednak tajemnicą zakrytą przed naszym poznaniem — wiadoma jest tylko samemu Bogu.

Kto udziela odpustów?

Otóż możliwośċ pozasakramentalnego darowania kary doczesnej związanej z popełnionym przez człowieka grzechem mieści się we władzy odpuszczania grzechów przekazanej Kościołowi przez Chrystusa. Przez tę funkcję dokonuje się udzielanie wszystkim wiernym owoców Odkupienia. Jeżeli więc Kościół posiada prawo odpuszczania grzechów, uwalniania od kary wiecznej, to tym bardziej może zmniejszyċ karę doczesną, która jest następstwem popełnionego grzechu. W dokumentach kościelnych dotyczących odpustów podkreśla się, że Kościół udziela częściowego lub zupełnego uwolnienia od kary doczesnej czerpiąc ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.

Czym jest skarbiec Kościoła?

Nie jest to zbiór dóbr materialnych, ale wszystkich zasług płynących z męki, śmierci i zmartwychwstania Syna Bożego, czyli dokonanego dzieła Odkupienia. Swój wkład wnieśli do tego skarbca również święci. Ich modlitwy i dobre uczynki płynące z naśladowania Chrystusa mają niewymierzalną wartośċ wobec Boga. W Bulli ogłaszającej Jubileusz 2000 — lecia Chrześcijaństwa papież Jan Paweł II podkreśla: „Niektórzy ludzie pozostawiają po sobie jakby nadmiar miłości, poniesionych cierpień, czystości i prawdy, który ogarnia i wspiera innych”. Z tak rozumianego skarbca korzystają wszyscy członkowie Kościoła. Między wiernymi, którzy znajdują się w niebie, w czyśċcu oraz żyjącymi na ziemi, istnieje trwała relacja miłości oraz wymiana wszelkich darów duchowych. Gdy chrześcijanin zyskuje odpust włącza się w duchową komunię z Chrystusem i wszystkimi świętymi. Prawda o obcowaniu świętych daje możliwośċ żałującemu grzesznikowi wcześniej i skuteczniej uwolniċ się od kar za popełnione grzechy. Uświadamia także wszystkim żyjącym, że mogą oni dopomóc zmarłym w dojściu do pełnego zjednoczenia z Bogiem.

Adresaci odpustów

Odpusty zupełne i częściowe można ofiarowaċ za siebie lub za zmarłych. Za zmarłych cierpiących w czyśċcu zyskuje się je na sposób wstawiennictwa w ich imieniu przed Bogiem. Jest to prośba Kościoła skierowana do Boga, aby darował całkowicie lub częściowo karę doczesną, jaką zmarli mają do odbycia w stanie czyśċca. Oczywiście skutek tego wstawiennictwa jest całkowicie zależny od Boga i pozostaje dla nas tajemnicą. My możemy tylko prosiċ Boga, przez pośrednictwo Kościoła, aby w swoim miłosierdziu udzielił konkretnej osobie zmarłej łaski odpustu.

Uzyskiwanie odpustów zależy od szczerej, wewnętrznej przemiany wierzącego oraz stopnia jego duchowej bliskości z Bogiem. Ponieważ nie wiemy na pewno, że nie ciążą na nas skutki własnych grzechów i zaniedbań, które powstrzymują łaskę, warto może najpierw zyskaċ odpust dla siebie, a potem ofiarowywaċ je za zmarłych.

Należy podkreśliċ, że adresatami odpustów są osoby żyjące i zmarłe, ale równocześnie obowiązuje zasada, w myśl której żyjący chrześcijanin nie może uzyskaċ odpustu dla innej osoby żyjącej!!!, lecz tylko za siebie samego lub za kogoś zmarłego. Dlaczego? Każdy człowiek został obdarzony wolnością — może przyjąċ do swojego życia Pana Boga, ale nie musi. Jest to jego osobista decyzja, za którą sam ponosi odpowiedzialnośċ. Dlatego też my nie możemy za kogoś decydowaċ o jego świętości. Dopóki człowiek żyje powinien sam się o nią staraċ.

Ze zmarłymi rzecz ma się nieco inaczej, gdyż oni są w stanie łaski uświęcającej i już niczego nie pragną oprócz zjednoczenia z Panem Bogiem. A ponieważ ich czas na nawracanie się i czynienie ziemskiej pokuty skończył się w chwili śmierci, oczekują teraz na naszą pomoc, której możemy im udzieliċ, gdyż łączy nas komunia wiary i miłości wobec jednego Boga. Natomiast każdy człowiek żyjący ma jeszcze możliwośċ przystąpienia do sakramentu pojednania, a więc może sam zaczerpnąċ ze zdroju Bożego miłosierdzia. Wypełniając wszystkie warunki dobrej spowiedzi ma szansę czynienia pokuty tu na ziemi za swoje grzechy, ma także możliwośċ uzyskania odpustu za siebie samego. Nie można żyjącego człowieka wyręczyċ w zadośċuczynieniu za jego grzechy, tak jak nie można kogoś chorego wyleczyċ, idąc za niego do szpitala czy przyjmując lekarstwa.

s. Anna Czajkowska, s. Irena Złotkowska: JAK POMAGAĆ DUSZOM CZYŚĆCOWYM? – ODPUSTY



Następny:
Odpusty — WARUNKI ZYZSKIWANIA ODPUSTÓW ZUPEŁNYCH I CZĘŚCIOWYCH       | > > > > > |

Poprzedni: Odpusty — GRZECH, PRZEBACZENIE I ZADOŚĆUCZYNIENIE        | < < < < < |


| powrót do startu |